Harry Mulisch en Jan Pronk waren fout in de (Koude) Oorlog

.
Hieronder vindt u een citaat uit een artikel van Roelof Bouwman (HP/De Tijd, 11 augustus 2006). De links zijn door mij toegevoegd.

Harry Mulisch, die Cuba in 1967 voor het eerst bezocht, viel als een blok voor [Fidel] Castro, die zijns inziens boven iedereen uitstak ‘door zijn motieven, zijn eerlijkheid, zijn intelligentie, zijn leiderskwaliteiten, zijn gevoel voor humor, zijn doorzettingsvermogen, zijn onafhankelijkheid, zijn radicaliteit en natuurlijk ook door zijn onvoorstelbare moed’. Samen met kunstenaars als Peter Schat en Hugo Claus maakte hij in 1969 de hagiografische opera Reconstructie over Castro’s wapenbroeder Che Guevara, die twee jaar eerder was gesneuveld als guerrillastrijder in Bolivia. Maar ook de idealistische Jan Pronk, van de in de jaren vijftig nog zo fervent anticommunistische PvdA, liep weg met Cuba. Als minister van Ontwikkelingssamenwerking in het kabinet-Den Uyl (1973-1977) spekte hij Castro’s dictatuur met miljoenen guldens Nederlands belastinggeld. 

Zie ook:
Dossier Linkse Kerk
Dossier socialisme en communisme

_____

Martin Bosma over NRC Handelsblad en Derk Sauer

.
Hieronder vindt u een citaat van PVV-Kamerlid Martin Bosma, uit een publicatie van vandaag op de website van de PVV. Ik heb er relevante links aan toegevoegd.

Grote gedeelten van de Nederlandse elite lezen nog steeds NRC Handelsblad. Zij weten wellicht niet dat hun krant voor bijna een-tiende in eigendom is van iemand die met een rouwband rondliep toen Mao doodging en die de partijkas van de SP spekt. Sauer (voormalig lid van de KEN-ml, de Kommunistiese Eenheidsbeweging Nederland - marxistisch-leninistisch) heeft rechtstreeks invloed op de krant. Hij bepaalt de benoeming van de hoofdredacteur. Volgens de Vara bemoeit Sauer zich zelfs met de inhoud van het dagblad. Van een scheiding tussen eigendom en redactie is blijkbaar geen sprake. Dat is beangstigend. Steeds meer lezers van dit dagblad zullen zich afvragen wat de ware agenda is van hun krant. 

Tevens stelt Bosma de volgende retorisch bedoelde Kamervraag aan de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (de links zijn door mij toegevoegd):

Deelt u een gevoel van verlies dat het eens zo trotse conservatief-liberale avondblad is verworden tot een politiek-correct blad dat een lofzang brengt op de multiculturele samenleving, het EU-nationalisme, de ‘arabische lente’, de strijd tegen Israel, de kunstsubsidies en dat, behoudens een enkele uitzondering, alleen maar  extreem-linkse columnisten heeft?

Altijd leuk, de Linkse Kerk jennen.

_____

Syp Wynia over de Maagdenhuisbezetting

.
Een citaat uit een column van Syp Wynia (Elsevier, 12 maart 2005):

[De bezetting van het Amsterdamse Maagdenhuis in 1969] leidde een periode in waarin de Nederlandse wetenschap – net als toneel en beeldende kunst – werd geterroriseerd door lieden die het zelf waarnemen en denken uitschakelden en zich ondergeschikt maakten aan Moskou en Marx. Ze kregen hele faculteiten, soms hele universiteiten en vervolgens hele vakbonden – Lodewijk de Waal was niet de enige CPN’er – in hun greep. Menig landelijke krant vult zijn opiniekolommen tot op de dag van vandaag met inzichten van ex-Moskou-getrouwen.

Zie ook:
Dossier socialisme en communisme
Dossier journalistiek


_____

Jan Dirk Snel is een antidemocraat en een necrofiel

.
Door middel van een baggerstukje in Trouw toont Jan Dirk Snel aan dat hij een antidemocraat in hart en nieren is:

Wie de waarheid verdraait, dient niet serieus genomen te worden als een van de vele stemmen in het maatschappelijke debat. Die hoort streng aangepakt te worden. Die mag gevraagd worden te stoppen met het misleiden van mensen. Dat geldt voor de Nederlandse populisten die het nieuwrechtse gedachtegoed uitdragen. Het speelkwartier is voorbij. Het is tijd voor de waarheid.

Wie de "waarheid" van Jan Dirk Snel en consorten "verdraait", hoort volgens de extreem-linkse antidemocraat dus "streng aangepakt te worden". Wat zou de historicus hiermee bedoelen? Wil hij islamcritici, net zoals Sovjet-dissidenten, in psychiatrische instellingen opsluiten? Wil hij hen soms naar werkkampen in Siberië sturen, waar zij van de ontberingen moeten creperen?

Jan Dirk Snel is overigens niet alleen een antidemocraat, maar ook een necrofiel. Hij komt klaar op de lijken van de slachtoffers van Anders Breivik. "Eindelijk een terrorist die niet uit de moslimhoek of het extreem-linkse milieu komt!", zal hij in extase denken. Wat een ongelofelijk triest figuur is die Snel toch.

Het is typisch dat Snels hersenspinsels in Trouw worden gepubliceerd. De "waarheid" van Jan Dirk Snel komt grotendeels overeen met die van Willem Schoonen, de hoofdredacteur van dat Zuur-Linkse propagandablad. Schoonen is namelijk, net als Snel, een islam-apologeet met een extreem-linkse achtergrond. Hij werkte niet voor niets voor De Waarheid, het partijblad van de Communistische Partij van Nederland (CPN).

Zie ook:
Jan Dirk Snel herknutselt de historie, Het Nieuwe Journaal, 28 september 2010
Joop-scribent Jan Dirk Snels anti-PVV-betoog faalt, De Dagelijkse Standaard, 1 augustus 2010

_____

Paul Rosenmöller steunde Pol Pot onvoorwaardelijk

.
Het onderstaande artikel werd oorspronkelijk op 24 augustus 2007 gepubliceerd op de oude website van Lux et Libertas. Bij deze de herpublicatie.

Onder de titel Collecteren voor Pol Pot publiceerde HP/De Tijd vorige week een artikel van Roelof Bouwman. In Cambodja is recent namelijk het genocidetribunaal tegen de Rode Khmer begonnen. Het moorddadige communistische regime kon destijds ook in Nederland op steun rekenen. De Groep Marxisten-Leninisten (GML) zamelde zelfs geld in voor Pol Pot en consorten.

Enkele jaren geleden schreef Roelof Bouwman al een artikel over het GML-verleden van Paul Rosenmöller (Van bloedrood tot groenlinks, HP/De Tijd, 9 januari 2004). Rosenmöller was van 1976 tot 1982 lid van de GML. Deze partij wilde Nederland gewapenderhand modelleren naar het voorbeeld van stalinistisch Rusland, maoïstisch China en het Cambodja van Pol Pot. Dat waren totalitaire regimes die in totaal ongeveer honderd miljoen mensen de dood injoegen. Sympathie voor Stalin en Mao was ook wel bij andere Nederlandse partijen te vinden (zo dweepte de SP in de jaren zeventig met beide massamoordenaars), maar de GML was nog wat radicaler. Deze splinterpartij was — zoals reeds duidelijk is gemaakt — zeer enthousiast over Pol Pot en consorten. Ook het regime van de Albanese partijleider Enver Hoxha werd bewonderd. Dat regime was zo extreem gewelddadig dat zelfs de Sovjet-Unie de "bloedige wreedheden" van Hoxha veroordeelde.

Pol Pot en zijn kameraden deden overigens niet onder voor het regime van Enver Hoxha. In de periode 1975-1979 werden naar schatting 1,7 miljoen mensen vermoord, niet zelden met gebruikmaking van martelmethoden die zelfs door de Gestapo en de SS onbeproefd waren gebleven. Sommige mensen zullen die 1,7 miljoen doden in vergelijking met de tientallen miljoenen doden door Stalin, Mao en Hitler wellicht weinig vinden, maar in verhouding tot de totale bevolking was het regime van Pol Pot verreweg het dodelijkst. De genocide-deskundige Rudolph Rummel berekende (bron: Death by Government) dat de Rode Khmer jaarlijks ruim 8 procent van de Cambodjaanse bevolking afslachtte. Daarmee is het regime van Pol Pot recordhouder wat betreft genocide (Rummel gebruikt overigens zijn iets ruimere "democide"-definitie).

Dat juist Pol Pot op de sympathie van Paul Rosenmöller en consorten kon rekenen is veelzeggend. Roelof Bouwman schrijft in het eerder genoemde artikel Collecteren voor Pol Pot het volgende daarover:

Het socialisme, zo meende men bij de GML, kon alleen 'ingesteld' worden door middel van een 'gewapende revolutie' cq. 'revolutionair massageweld'. "Wat wij willen, is de hele burgerlijke wereld naar de verdoemenis jagen," liet de GML-leiding in 1978 weten in een 1-mei-boodschap, die op een bijeenkomst in de Amsterdamse Brakke Grond werd voorgelezen door een met een bivakmuts vermomde jongeman. "Het is deze wereld die wij willen en die wij zullen vernietigen in de gewelddadige revolutie."

De Khmer-communisten waren op dat moment druk doende dit idee in Cambodja in de praktijk te brengen, en dus kon het regime rekenen op de onvoorwaardelijke steun van de GML. Sterker nog: Rosenmöller en zijn kornuiten moeten een halve dágtaak hebben gehad aan het promoten van Pol Pot. HIj werd opgehemeld in het GML-maandblad Rode Morgen, in pamfletten, vlugschriften en op manifestaties, en er werd zelfs voor zijn regime gecollecteerd. Dat er in Cambodja door de Khmers op ongekende schaal werd gemoord en gemarteld, werd door de GML domweg niet geloofd. Volgens Rode Morgen betrof het 'gruwelsprookjes', 'laster' en 'aantoonbare leugens'.

Deze onvoorwaardelijke steun voor Pol Pot werd door de Rode Khmer gewaardeerd. In 1979 ontvingen de 'dear friends' van de GML een hartelijke brief van het ministerie van Buitenlandse Zaken van 'Democratisch Kampuchea'. Rosenmöller en zijn kameraden werden in de brief bedankt voor hun 'militant solidarity and support'.

Paul Rosenmöller wordt zelden door journalisten met zijn misdadig verleden geconfronteerd. Op 19 juli 2004 deed Andries Knevel dat echter wel in het Radio 1-programma De ochtenden. Toen Knevel vroeg of Rosenmöller geen spijt had van zijn GML-verleden, antwoordde de voormalige GroenLinks-leider als volgt: "Spijt is niet het begrip dat bij mij bovenkomt."


_____

Barack Obama, Bill Ayers, Bernardine Dohrn & Rashid Khalidi

.
De Amerikaanse president Barack Obama heeft vreemde vrienden. Dat bleek al toen hij presidentskandidaat was, al werd dit door de vele Obama-fans van de mainstream media gebagatelliseerd. Zo werd Obamas "spirituele mentor" Jeremiah Wright vergoelijkt, terwijl dit toch echt een racistische complotdenker is. Dat Obama tevens vriendschappelijke banden heeft met drie voormalige terroristen, vonden veel journalisten nauwelijks nieuwswaardig.

Het betreft de voormalige terroristen Bill Ayers, Bernardine Dohrn en Rashid Khalidi. Ayers en Dohrn waren lid van de Weather Underground Organization, ook wel bekend als de Weathermen. Dit was een communistische terreurorganisatie die in de Verenigde Staten verschillende bomaanslagen heeft gepleegd (vooral in de jaren zeventig). Khalidi was begin jaren tachtig een soort persvoorlichter van de PLO van Yasser Arafat. De PLO was destijds alleen met terrorisme bezig. Pas later zou er een ietwat vreedzamere politieke tak ontstaan.

Hieronder vindt u een video over de drie voormalige terroristen, die in ieder geval tot 2008 Obamas vrienden waren. In dat jaar startte de presidentschapscampagne van Obama en sindsdien heeft hij hen waarschijnlijk niet of nauwelijks meer gezien (al dan niet vanwege publicitaire redenen). Desondanks hebben zij grote invloed gehad op Obama, wat recent bleek toen hij de trouwe Amerikaanse bondgenoot Israël een loer draaide.



Zie ook:
Obama's sympathie ligt bij de Palestijnen, Leon de Winter, De Telegraaf, 28 mei 2011
Seminar in Shamelessness, Mary Katharine Ham, The Weekly Standard, 25 mei 2009
In Obama’s Hyde Park, It’s All in the Family, Andrew McCarthy & Claudia Rosett, National Review Online, 3 november 2008
The L.A. Times Suppresses Obama’s Khalidi Bash Tape, Andrew McCarthy, National Review Online, 27 oktober 2008
William Ayers' forgotten communist manifesto: Prairie Fire, zombietime, 22 oktober 2008

_____

Antisemitisme bij Duitse zusterpartij SP

.
Op de website van Trouw werd gisteravond een artikel gepubliceerd over antisemitisme bij Die Linke, een socialistische partij die nauwe banden heeft met de Socialistische Partij. Jammer dat Emile Roemer niet om een reactie werd gevraagd, die met Harry van Bommel, Anja Meulenbelt en Gretta Duisenberg overigens zelf prominente antisemieten in zijn partij heeft. Desondanks hulde voor Trouw dat dit onderwerp überhaupt de (linkse) krant haalt. Een passage uit het artikel:

Het antisemitisme in Duitsland is bezig aan een opmars. Niet onder aanhangers van partijen als de neonazistische NDP, maar onder de maatschappijkritische leden van het linkse Die Linke. Dat is de conclusie van een onderzoek dat nog niet is gepubliceerd, maar al wel de nodige beroering wekte. De beschuldigingen van antisemitisme binnen Die Linke leidde deze week zelfs tot een debat in de Duitse Bondsdag.

De conclusies van het rapport komen bovenop het nieuws van de laatste weken, waarin de linkse partij opriep tot een boycot van Israëlische producten, waarin individuele leden zich bezondigden aan antisemitische uitspraken en een lokale partijafdeling op een pamflet de Holocaust in twijfel trok.

Gregor Gysi, fractievoorzitter van Die Linke in de Duitse Bondsdag, wil niets weten van het antisemitische probleem in zijn partij. Volgens hem gaat het slechts om kritiek op Israël. De oud-Stasi-medewerker Gysi heeft schijnbaar nog steeds een DDR-mentaliteit wat betreft jodenhaat. In de DDR werd antisemitisme namelijk ook als "antizionisme" verkocht:
 



Zie ook:
Linke fallen auf eigene Antisemitismus-Lüge herein, Henryk Broder, Welt Online, 25 mei 2011
De SP moet afstand nemen van antisemitisme, Afshin Ellian, Elsevier.nl, 11 februari 2009


_____

Extremist Peyman Jafari te gast in Buitenhof

De politicoloog Peyman Jafari was vandaag te gast in het tv-programma Buitenhof, deze keer gepresenteerd door Pieter Jan Hagens. Laatstgenoemde verzweeg dat Jafari een van de kopstukken van de Internationale Socialisten is. Bij deze een video die ik hierover heb gemaakt:



Zie ook:

Dossier publieke omroep

Dossier socialisme en communisme


_____

De foute Duitse vrienden van de SP

In 2007 publiceerde ik een artikel over een veelzeggend interview in het SP-partijblad De Tribune. De interviewers Rob Janssen en Elma Verhey vonden het destijds niet nodig de oud-Stasi-informant Lothar Bisky kritische vragen te stellen. Bisky was destijds de voorzitter van de Duitse Linkspartei, die tegenwoordig Die Linke heet. De SP beschouwt deze partij als haar Duitse zusterpartij en onderhoudt daarmee nauwe banden. De SP maakt daarvan ook geen geheim, want op haar website wordt veelvuldig daarover gepubliceerd. Zo blijkt dat de SP-senator Tiny Kox in 2005 sprak op een verkiezingsbijeenkomst in Kassel, een stad in de Duitse deelstaat Hessen. In 2009 feliciteerde Agnes Kant, destijds SP-fractievoorzitter in de Tweede Kamer, Die Linke met een verkiezingswinst. En vorig jaar ging het prominente SP-Tweede Kamerlid Harry van Bommel op "werkbezoek" bij zijn Duitse collega-socialisten.

Het stoort de SP schijnbaar niet dat Die Linke deels voortkomt uit de Sozialistische Einheitspartei Deutschlands (SED), verantwoordelijk voor de Oost-Duitse onrechtsstaat DDR. Door hierop te wijzen, haalt men overigens geen oude koeien uit de sloot. Het SED-gehalte van Die Linke is tegenwoordig namelijk nog steeds hoog. Meer dan de helft van de leden was vroeger ook lid van de SED. Bovendien bevat Die Linke veel voormalige medewerkers en informanten van de Stasi, de Oost-Duitse "veiligheidsdienst". Niet zelden bezetten deze voormalige Stasi-"snuffelaars" belangrijke functies. "Honeckers erfgenamen" luidt dan ook de titel van een boek over Die Linke, geschreven door de Duitse historicus Hubertus Knabe.

Ondanks dat de DDR in Nederland nog wel eens wordt vergoelijkt, was het in werkelijkheid een totalitaire onrechtsstaat. Niet voor niets ontvluchtten zo'n 2,6 miljoen burgers de DDR, voordat dit door de bouw van "die Mauer" bijna onmogelijk werd gemaakt. De DDR wordt door leden van Die Linke echter regelmatig vergoelijkt. En ook de ideologie van de Oost-Duitse onrechtsstaat kan binnen Die Linke op grote sympathie rekenen. Gesine Lötzsch, partijvoorzitter en vice-fractievoorzitter in de Bondsdag, noemde het communisme recent als doel van haar partij. En alsof dit allemaal niet erg genoeg is, gaf Lötzsch recent een toespraak op een extreem-linkse conferentie, waarin zij overigens nogmaals het communisme verdedigde. Dit leverde veel applaus op van het aanwezige publiek.

Na de toespraak van Gesine Lötzsch vond er een debat plaats, dat door Ulla Jepke werd geleid. Jepke maakt deel uit van de fractie van Die Linke in de Bondsdag. Zij veroorzaakte vorig jaar al eens commotie, toen zij voormalige Stasi-spionnen voor hun "moedige inzet" prees. Daarmee rekening houdend, is het dus niet zo vreemd dat zij op 8 januari jongstleden debatleider wilde zijn op een extreem-linkse conferentie. Aan het debat nam overigens oud-RAF-terrorist Inge Viett deel, die daarbij tot extreem-links geweld opriep (zij leert het schijnbaar nooit). Het aanwezige publiek reageerde enthousiast en Ulla Jepke vond het allemaal best.

Hieronder vindt u een reportage van het Duitse actualiteitenprogramma Fakt. Daarin komt onder meer de eerder genoemde historicus Hubertus Knabe aan het woord. Hij vindt het een schande dat een parlementslid van Die Linke een debat op een extreem-linkse conferentie leidt. Dat is inderdaad een schande, net als de nauwe banden tussen Die Linke en de SP (zowel op landelijk als lokaal niveau). Tot op heden worden die banden echter niet of nauwelijks in de media aangekaart. Ook is SP-leider Emile Roemer tot op heden niet met de foute connecties van zijn partij geconfronteerd. Kritische vragen hierover passen schijnbaar niet binnen de politieke agenda van parlementaire journalisten als Dominique van der Heyde (NOS Journaal) en Jos Heymans (RTL Nieuws).




_____

'The Soviet Story': een documentaire over de Sovjet-Unie

.
Via Politically Incorrect ontdekte ik de documentaire The Soviet Story (2008) van Edvins Snore. Aan deze interessante documentaire over de Sovjet-Unie komt onder meer de voormalige Sovjet-dissident Vladimir Bukovsky aan het woord. Uiteraard worden de moorddadige Sovjet-regimes onder leiding van Vladimir Lenin en Jozef Stalin besproken. Ter sprake komt bijvoorbeeld de Holodomor, de opzettelijk door Stalin veroorzaakte hongersnood in de Oekraïne, waarbij miljoenen mensen van de honger crepeerden (of werden doodgeschoten als zij via "illegale" manieren toch aan voedsel probeerden te komen). Het is overigens opvallend dat in The Soviet Story ook de overeenkomsten tussen het socialisme/communisme en het nationaal-socialisme worden belicht. Die overeenkomsten krijgen doorgaans veel te weinig aandacht, één van de redenen waarom het socialisme en het communisme vaak worden vergoelijkt.

Update 20 mei 2011:
De video is weer beschikbaar via de Ban Koran video library.



_____

De Grote Terreur onder Jozef Stalin

Op 6 juli 2007 werd op de oude website van Lux et Libertas het onderstaande artikel gepubliceerd. Bij deze de herpublicatie.

In Trouw staat vandaag een artikel van Jelle Brandt Corstius over de Grote Terreur onder Jozef Stalin. Deze terreurcampagne begon officieus in 1934, toen de Leningradse partijfunctionaris Sergej Kirov werd vermoord. Stalin greep die gebeurtenis aan voor een grootschalige slachting onder de bevolking van de Sovjet-Unie. Aanvankelijk waren de slachtoffers vooral politieke figuren, zoals Grigori Zinovjev en Lev Kamenev. Dat veranderde toen Stalin in 1936 Genrich Jagoda — de directeur van NKVD (de voorloper van de binnenlandse veiligheidsdienst KGB) — verving door Nikolai Jezjov:

Onder Jezjov verbreedde de groep verdachten zich in feite tot de hele bevolking van de Sovjet-Unie. Elke Sovjetrepubliek kreeg een quotum opgelegd van te berechten mensen; nu was niemand veilig meer. Trojka’s – drietallen van NKVD-officieren – werden alle hoeken van het land ingestuurd om te ’berechten’ en te executeren, kinderen kregen een beloning als zij hun ouders verklikten.

Trotskisme, spionage voor kapitalistische landen, sabotage: de lijst van verzonnen beschuldigingen werd almaar langer en absurder. Esperantolezers, sporters die deelnamen aan internationale competities en postzegelverzamelaars werden als verraders bestempeld. Eén man werd gearresteerd omdat hij de broer was van de vrouw die dagelijks de melk kwam brengen bij de Duitse consul, een andere man omdat hij had gezegd dat het Fins meer naamvallen had dan het Russisch.

In zijn artikel beschrijft Brandt Corstius overigens wat met de nu 66-jarige Jevgeni Sirotinin en zijn familie gebeurde. Zijn grootvader werd geëxecuteerd, zijn vader stierf van de honger in een kamp in Kazachstan en Jevgeni zelf werd samen met zijn moeder naar Kazachstan gedeporteerd. Daar woonden moeder en zoon twaalf jaar in een barak met een aantal andere gedeporteerde families. Uiteindelijk wisten zij in 1953, kort na de dood van Stalin, naar Moskou terug te keren. Het familiegeschiedenis van Sirotinin is typerend voor de terreur onder Stalin:

’Eén dode is een tragedie. Een miljoen doden is een statistisch gegeven’, zei Stalin ooit. In het monumentale werk The Great Terror komt historicus Robert Conquest tot een totaal van 17 à 18 miljoen doden. Tel daar de slachtoffers van de collectivisatie, de hongersnood, en de terreur onder Beria bij op, dan komt het totaal aantal doden op 40 miljoen.

En terwijl in elk gehucht wel een monument staat voor de gevallenen van de Tweede Wereldoorlog - in het Russisch de Grote Vaderlandse Oorlog genoemd - moeten de slachtoffers van de politieke repressie onder het communistische regime het doen met een enkele zwerfkei, op het plein voor het hoofdkantoor van de vroegere KGB.

De misdaden die onder het regime van Stalin plaatsvonden waren in 1953 — toen Stalin overleed — al jarenlang in het Westen bekend, al wilden veel Westerse communisten deze misdaden niet geloven.

In de jaren zeventig van de vorige eeuw was er in het Westen zo veel betrouwbare informatie over de misdaden die onder Stalin hadden plaatsgevonden, dat zelfs veel communisten niet graag aan Stalin herinnerd wilden worden. Dat gold echter niet voor Daan Monjé en consorten. Monjé richtte samen met onder meer Koos van Zomeren in 1971 de Kommunistische Partij Nederland/Marxisties Leninisties op (de fonetische spelling — bijvoorbeeld "socialisties" in plaats van "socialistisch" — was toen populair in linkse kringen). Een jaar later werd de naam van de partij veranderd in Socialistiese Partij (tegenwoordig Socialistische Partij), omdat die naam wat gematigder over kwam. De ideologie bleef echter onveranderd communistisch, met als grote voorbeeld de Chinese massamoordenaar Mao Tse-tung (die onder apparatsjiks van de Socialistische Partij overigens nog steeds populair is, zo bleek recent). De bewondering voor Mao betekende echter niet dat Stalin door de lieden van de SP niet werd vereerd. Tot 1977 werden de lezers van het partijblad De Tribune maandelijks getrakteerd op redactionele aansporingen om Stalin-klassiekers als Over het dialectisch en historisch materialisme en Over de partij bij de SP te bestellen. Tot en met 1974 was zelfs het hoofd van Stalin (samen met de hoofden van Marx, Engels, Lenin en Mao) verwerkt in het logo van het blad.

Een van de vaste lezers van De Tribune destijds was Jan Marijnissen, die begin jaren zeventig lid van de SP was geworden. Hij zou er goed aan doen het eerder genoemde boek The Great Terror van de historicus Conquest te lezen en zijn politieke standpunten in de jaren zeventig van de vorige eeuw te overdenken.


_____

De nationaal-socialisten van de Nederlandse Volks-Unie

Op 16 mei 2007 werd op de oude website van Lux et Libertas het onderstaande artikel gepubliceerd. Bij deze de herpublicatie.

De nationaal-socialistische Nederlandse Volks-Unie (NVU) werd in 1971 opgericht. Het gedachtegoed van de NVU kenmerkt zich door jodenhaat, racisme, anti-kapitalisme, anti-liberalisme, anti-Amerikanisme, anti-Israëlisme en anti-globalisme. De bekende neo-nazi Joop Glimmerveen was verschillende malen partijvoorzitter (van 1974 tot 1981, van 1983 tot 1987 en van 1996 tot 2001). Glimmerveen kwam regelmatig in het nieuws, bijvoorbeeld toen hij in november 1996 zei dat alle buitenlanders meteen Nederland zouden moeten verlaten behalve GroenLinks-Tweede Kamerlid Tara Singh Varma, die eerst 5 jaar werkkamp zou moeten krijgen. Het Openbaar Ministerie vervolgde hem voor die uitspraken, maar de Hoge Raad vond de bewijsvoering ondeugdelijk.

Sinds 1996 speelt Constant Kusters een prominente rol binnen de Nederlandse Volks-Unie. Hij was het die samen met Eite Homan in 1996 Glimmerveen vroeg om weer voorzitter te worden. Toen Glimmerveen in 2001 zijn voorzitterschap beëindigde, volgde Kusters hem op. In maart 2003 hield de NVU een demonstratie in Apeldoorn, waarbij de deelnemers niet alleen vlaggen met swastika's droegen, maar ook een Iraakse vlag. Hiermee wilde de NVU haar solidariteit tonen met de Iraakse dictator Saddam Hoessein. Een aantal Duitse neo-nazi's nam ook deel aan de demonstratie. Ook hun boodschap was duidelijk, aangezien zij een spandoek met de tekst "Kein Blut Für Öl" meedroegen. Niet veel later werd het regime van Saddam Hoessein ten val gebracht door een troepenmacht onder leiding van de Verenigde Staten (een land waaraan nationaal-socialisten niet alleen vanwege het Amerikaanse kapitalisme een gruwelijke hekel hebben, maar tevens vanwege de prominente rol die de VS speelden bij de val van nazi-Duitsland).

Toen de Nederlandse Volks-Unie in 2006 in sommige plaatsen mee deed aan gemeenteraadsverkiezingen viel overigens op hoeveel mensen zich in een groot deel van het gedachtegoed van de NVU kunnen vinden. In de plaatsen waar de NVU aan de verkiezingen deelnam gaf Stemwijzer.nl namelijk in 20 procent van de gevallen de NVU als stemadvies. Dat is eigenlijk ook niet zo verwonderlijk, gezien het kleine verschil tussen het nationaal-socialisme en het zo populaire socialisme.


Bronnen:

Wikipedia: Nederlandse Volks-Unie

Wikipedia: Joop Glimmerveen

Nazi’s voor de vrede, Peter Verkooijen, Libertarian.nl, 1 april 2003

20 procent komt met stemwijzer op NVU, NieuwNieuws.nl, 3 maart 2006

Was Hitler links?, Marcel Roele, HP/De Tijd, 29 april 2005


Zie ook:

Stem wijzer

NVU gaat demonstreren met SP idealen

het ware socialisme

Waren de Nazi's kosmonauten?


_____

De Internationale Socialisten en het gedreun van laarzen

Op 16 mei 2007 werd op de oude website van Lux et Libertas het onderstaande artikel gepubliceerd. Bij deze de herpublicatie.

Internationale Socialisten is de naam van een extreem-linkse organisatie die bekend is om haar gewelddadige karakter. Met name tijdens anti-globalisatie-demonstraties laat deze organisatie haar aard zien door geweld en vernielingen. De Internationale Socialisten zoeken overigens steeds vaker toenadering tot het islamisme. Beide hebben gemeenschappelijke vijanden: Israël, de Verenigde Staten, het kapitalisme en het liberalisme.

Het anti-Israëlisme van de Internationale Socialisten is ronduit anti-semitisch te noemen. Daarbij speelt ook de colonne Arabische en Noord-Afrikaanse leden een rol. Met name Miriyam Aouragh is een naam die prominent genoemd mag worden in dit kader. Tijdens een anti-Israël-demonstratie op 13 april 2002 in Amsterdam bagatelliseerde zij Palestijnse zelfmoordaanslagen op Israëlische burgers door te stellen: "De zelfmoordaanslagen kunnen niet gelijkgesteld worden aan de staatsterreur van Israël."

In 2002 verschenen in het Amsterdamse studentenblad Propria Cures twee artikelen waarin de Internationale Socialisten eens kritisch onder de loep werden genomen. In het artikel Pro Logo stond het volgende:

Onderschat nooit de kracht van domme mensen in grote groepen. Wanneer we het clubje negatief ingestelde tobbers, dat zich de Internationale Socialisten noemt, weer eens het centrum van een oude Europese cultuurstad op de schop zien nemen, omdat deze jongelui van hun uitkering hun eigen krantje en posters niet kunnen bekostigen, lijkt deze stelling niet eens zo gek nog niet.

Telkens wanneer deze jonge idealisten met een paar ijzeren staven en wat Molotov cocktails een historische binnenstad aan het slopen zijn, bekruipt je een onbehagelijk gevoel. Een gevoel dat hoort bij het gedreun van laarzen.

Gedreun van laarzen? Tja, het gedachtegoed van de Internationale Socialisten lijkt ook verdacht veel op dat van hun wereldberoemde Oostenrijkse collega-socialist. Hilarisch is overigens het slot van het artikel in Propria Cures:

Dat de Internationale Socialisten geestelijk invalide zijn blijkt wel uit het aardigste programmapunt van deze club. Dat luidt dat iedereen het onvervreemdbare recht heeft op het weigeren van werk, terwijl men (volgens deze socialisten dan) tegelijkertijd beschikt over een net zo onvervreemdbaar recht op een riant basisinkomen. Wat nu als iedereen zijn onvervreemdbare rechten gaat uitoefenen? Wie betaalt dat basisinkomen als iedereen weigert te werken? Ik zeg niets meer.

Dat de Universiteit van Amsterdam al jaren ruimhartig faciliteiten beschikbaar stelt aan dit ondemocratisch gewelddadig orgaan is een bijzonder slechte zaak. Ik pleit voor het heropenen van de Limburgse staatsmijnen. Hier kunnen ruimschoots alle internationale socialisten te werk worden gesteld. Opdat ze zich nuttig kunnen maken.

Waarschijnlijk voelen de Internationale Socialisten zich meer thuis in een goelag, de socialistische variant van Center Parcs. Het Kolyma-gebied schijnt volgens sommige mensen prachtig te zijn. En ook daar kan men zich in mijnen nuttig maken, bijvoorbeeld in een goudmijn (bron foto: GulagHistory.org).


Bronnen:

Marokkanen, nazi's en socialisten hand in hand tegen Joden, Fortuynistisch Nieuwsblad, 11 oktober 2003

Pro Logo, Propria Cures, Amsterdamsch Studentenweekblad, 29 september 2002

Was Hitler links?, Marcel Roele, HP/De Tijd, 29 april 2005


Zie ook:

Universiteit van Amsterdam faciliteert Internationale Socialisten, Lux et Libertas, 24 maart 2007

Marxmechanisme, Propria Cures, Amsterdamsch Studentenweekblad, 29 september 2002

The Sick Fantasies of Naomi Klein, Robert Spencer, FrontPageMagazine.com, 19 augustus 2005


_____

Socialisten en neo-nazi's hand in hand tegen globalisering

Op 16 mei 2007 werd op de oude website van Lux et Libertas het onderstaande artikel gepubliceerd. Bij deze de herpublicatie.

Zoals wij eerder meldden hebben Duitse links-extremisten plannen om aanslagen te plegen tijdens de G8-top op 8 juni in Heiligendamm. Andere links-extremisten willen minder gewelddadig protesteren tegen de G8-top en de globalisering in het algemeen. U leest het goed: minder gewelddadig, want links-extremisten voelen zich snel geprovoceerd en gaan dan 'spontaan' met stenen en molotov cocktails naar politieagenten gooien.

Deze extreem-linkse anti-globalisten zullen tijdens de G8-top op steun kunnen rekenen van Duitse neo-nazi's, die ook in Duitsland vaak "rechts-extremisten" worden genoemd (terwijl hun nationaal-socialistische ideologie — die onder meer gekenmerkt wordt door anti-liberalisme, anti-kapitalisme, anti-Amerikanisme en anti-Israëlisme — verdacht veel lijkt op het gedachtegoed van extreem-links). De Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD), een nationaal-socialistische partij die vooral in de voormalige DDR veel aanhangers heeft, lanceerde zelfs een speciale website over de G8-top in Heiligendamm [update 23.07-2010: die website bestaat niet meer]. Op die website staan niet alleen artikelen die uit verschillende media zijn verzameld, maar ook propaganda van de NPD. Zo kan men de brochure Globalisierung - Das Endziel der amerikanischer Eroberer niet alleen bestellen, maar ook online lezen. Zoals de titel al aangeeft (vertaald: Globalisering: Het Einddoel van de Amerikaanse Veroveraars) moeten de Verenigde Staten het in die brochure ontgelden. Aan het einde van de folder maakt de auteur Richard Melisch overigens nog wat reclame voor een boek van hem. Het onderwerp van dat boek is het Midden-Oosten. Volgens Melisch zijn Israël en de Verenigde Staten verantwoordelijk voor alle ellende in die regio (die these moet PvdA'ers, SP'ers en GroenLinks'ers aanspreken).

Hoe dan ook, Duitse socialisten en nationaal-socialisten gaan begin juli 'gezellig' demonstreren tegen alles wat zij verachten. Het is niet onaannemelijk dat zij daarbij steun zullen krijgen van Nederlandse warhoofden. Wellicht dat de Internationale Socialisten en de Nederlandse Volks-Unie (NVU) gezamelijk een busreis kunnen regelen. Dan sparen de (nationaal-)socialistische "kameraden" wat geld.

_____

Extreem-linkse scene onder invloed van voormalige RAF-terroristen

Op 11 mei 2007 werd op de oude website van Lux et Libertas het onderstaande artikel gepubliceerd. Bij deze de herpublicatie.

Afgelopen woensdag heeft de Duitse politie op grote schaal huiszoekingen verricht in woningen, kantoren, "culterele centra" en winkels die in handen zijn van links-extremisten. De huiszoekingen vonden plaats in het kader van een onderzoek naar twee extremistische groeperingen, die volgens het Duitse Openbaar Ministerie onder verdenking staan terroristische organisaties te zijn. Beide organisaties hebben aanslagen gepleegd en zijn verantwoordelijk voor doodsbedreigingen. Bovendien waren er plannen om aanslagen te plegen tijdens de G8-top op 8 juni in Heiligendamm.

De voorzitter van de Duitse vakbond van politieagenten waarschuwt dat de extreem-linkse scene onder invloed staat van vrijgelaten terroristen van de Rote Armee Fraktion (RAF). Tijdens extreem-linkse bijeenkomsten op 1 mei ("de dag van de arbeid") waren de voormalige RAF-terroristen Inge Viett en Ralf Reinders aanwezig.

Inge Viett — die betrokken was bij meerdere gewelddadige acties — dook meerdere keren onder in de DDR. Na de val van het Oostblok werd zij in 1990 in Magdeburg gearresteerd. Viett werd in 1992 veroordeeld tot 13 jaar gevangenisstraf, maar in 1997 mocht zij al de gevangenis verlaten. Daarna publiceerde zij anti-kapitalistische geschriften.

Ralf Reinders — zoon van een Nederlander — was eigenlijk geen lid van de RAF zelf, maar wel van de aan de RAF gelieerde terreurgroep 2. Juni. Ook hij pleegde verschillende aanslagen. Reinders werd in 1978 veroordeeld tot 15 jaar gevangenisstraf. In 1990 werd hij vrijgelaten. Tijdens een extreem-linkse bijeenkomst op 1 mei in Berlijn dit jaar sprak hij de jonge garde toe, waarop deze met applaus reageerde.

Claudia Roth, de voorzitter van Die Grünen (de Duitse versie van GroenLinks), reageerde overigens als door een wesp gestoken op de waarschuwing van de voorzitter van de Duitse vakbond van politieagenten. Volgens haar "criminaliseert" hij de linkse scene. Roth heeft bovendien kritiek op de huiszoekingen.

_____

Derk Sauer beschuldigd van plagiaat

.
In Elsevier stond vorige week een artikel over Derk Sauer, prominent SP-lid en mede-eigenaar van NRC Handelsblad en nrc.next. Als bewonderaar van de Chinese massamoordenaar Mao Zedong werd hij in 1968 lid van het Marxistisch-Leninistisch Centrum Nederland (MLCN) en begin jaren zeventig was hij actief binnen de KEN-ml, de latere SP (een afsplitsing van het MLCN). Enkele jaren later sympathiseerde hij als VPRO-journalist openlijk met de IRA, verantwoordelijk voor bloedige aanslagen waarbij bijna tweeduizend mensen om kwamen.

Deze "jeugdzondes" worden Sauer bij de twee zeer linkse NRC-kranten overigens niet kwalijk genomen. Sinds zijn overname van NRC Media waren er weliswaar wat problemen, maar dat waren machtsspelletjes die niets te maken hadden met zijn gedweep met Mao en zijn sympathie voor de IRA.

Derk Sauer is tegenwoordig overigens multimiljonair (net als zijn kameraad Harry de Winter). Hij werd in de jaren negentig namelijk schatrijk in Rusland, als uitgever van onder meer The Moscow Times. Over die tijd staat een opvallende passage in het eerder genoemde artikel in Elsevier (10 juli 2010):

'Zevenhonderd dollar per maand kreeg ik,' zegt een ex-redactrice van The Moscow Times. 'En een column die ik voor de krant schreef over mijn ervaringen in Moskou, bleek enkele dagen later onder Derks naam in Het Parool te staan. Zo was hij ook wel weer.'

Indien dit waar is, heeft Derk Sauer zich schuldig gemaakt aan plagiaat. Een journalistieke doodzonde. Echter niet bij NRC. Daar werd plagiaat door Robert van der Roer immers door de vingers gezien. Ook worden in NRC Handelsblad en nrc.next regelmatig artikelen van Mohammed Benzakour gepubliceerd, een troetelmarokkaan die in 2003 vanwege plagiaat werd ontslagen door de Volkskrant.

_____

Onnozelheid Femke Halsema gaat zelfs linkse journalist te ver

.
Op 3 augustus 2007 werd op de oude website van Lux et Libertas het onderstaande artikel gepubliceerd. Bij deze de herpublicatie.

In het linkse parochieblaadje Vrij Nederland van 28 juli 2007 staat een interview met GroenLinks-leider Femke Halsema. Daarin zegt zij onder meer:

Ik vroeg eens aan partijgenoot Marius Ernsting, een voormalige Kabouter uit Amsterdam, vrijzinnig, gereformeerd opgevoed, waarom hij destijds voor de CPN koos. Hij zei dat de CPN in de jaren tachtig een bevrijdingsbeweging was en weinig op had met het Oostblok. Ook Herman Meijer, oud-partijvoorzitter en katholiek, bekeerde zich tot de CPN. De moderniseringstendens in de CPN trok hen.

Marius Ernsting en Herman Meijer vertellen natuurlijk smoesjes om hun misdadige keuze voor de CPN achteraf te vergoelijken. In haar onnozelheid gelooft Femke Halsema echter deze smoesjes, maar dat gaat zelfs de interviewer van Vrij Nederland te ver. Marcel ten Hooven, de journalist die Halsema interviewde, reageert dan ook als volgt:

De CPN een bevrijdingspartij? Nog luttele dagen voor de val van de Muur feliciteerde de CPN de DDR met haar prestaties. Tot het einde toe stond in de statuten van de CPN het artikel 13: ‘De politieke eenheid en strenge discipline zijn de voorwaarden tot strijdbaarheid van de partij.’

Tja, dat een journalist van een links weekblad zo fel op haar onnozel gezwets reageert had Halsema natuurlijk niet verwacht. Haar antwoord op Ten Hoovens reactie kenmerkt zich vooral door damage control. Lees maar:

Dat van die bevrijdingspartij is ook mijn herinnering niet echt. Ik haalde dat van Ernsting juist aan omdat ik me daarover heb verwonderd. De CPN staat ver van mij af. Dat is de bloedgroep die ik het minst begrijp, hoewel ik wel nieuwsgierig ben naar mensen uit de CPN die ik respecteer.

Goh, als Halsema daadwerkelijk zo nieuwsgierig is naar mensen uit de CPN, moet zij Herman Meijer eens vragen waarom hij voor de afschaffing van de strafbaarstelling van pedofilie is. Bovendien kan zij oud-CPN'er Mohamed Rabbae vragen waarom hij voor een verbod van Salman Rushdies roman De Duivelsverzen pleitte.

_____

Job Cohen en de rol van religie in de politiek

.
Leon de Winter over Job Cohen in een commentaar in Elsevier (29 mei 2010):

Niet zo lang geleden wilden socialisten de geketende massa's bevrijden van de last van de georganiseerde religie. Nu ontkennen ze gewoonweg dat religie negatieve effecten kan hebben bij migratie en integratie. Het gekke is dat Cohen continu imams betrok bij Amsterdamse integratieperikelen, en nu glashard ontkent dat religie negatief heeft bijgedragen aan het gedrag van Marokkaans tuig. 'U kijkt niet of iemand over de schreef gaat, maar wat zijn geloof is. Dat is iets wat je nooit, nooit en nooit mag doen.'

Cohen heeft jarenlang niets anders gedaan als hij de zoveelste moskee bezocht en de zoveelste imam smeekte om de jochies te disciplineren. Cohen deed exact wat hij Wilders verwijt, maar nu doet hij alsof in de sociaal-culturele opvoeding van de jochies geloof geen rol speelt. (...) Het is politiek-correct denken dat lastige waarheden moet verbloemen. Cohen noemt dat 'de boel bij elkaar houden'. Ik noem het zelfbedrog.

Zie ook:

Zero tolerance!

Cohen verwende zijn moslims. Ten onrechte

Cohens morele agenda

Millî Görüş is wél heel tevreden met Job Cohen

Wegkijker Job Cohen niet de juiste man in Torentje

Job Cohen levert de allochtonen uit aan de conservatieve islam

Met Cohen een einde aan de scheiding van kerk en staat

Politie mag van Cohen in moskee personeel werven

Cohen blijft bij standpunt: hand weigeren mag

Liefdesbaby Marhaba is doodgeboren kindje

Held van Eurabië

Burgemeester in oorlogstijd, want Allah weet het beter

_____

Dood door de overheid

.
Het onderstaande artikel heb ik in 2004 elders op het web gepubliceerd (op MediaControle, een website die niet meer bestaat). Bij deze de herpublicatie.

De Amerikaanse professor R.J. Rummel heeft in zijn boek 'Death By Government' (1994) een hitlijst samengesteld van misdadige regimes op basis van aantallen slachtoffers. Het gaat daarbij om mensen die zijn vermoord of vroegtijdig aan hun einde zijn gekomen als gevolg van doelbewuste repressie en terreur van een staatsapparaat (in strijd gesneuvelde soldaten zijn niet meegeteld). De verzamelnaam voor dat soort dodelijke overheids-activiteiten is 'democide', een wat ruimere term dan het meer bekende woord 'genocide'. Hoewel Rummel jarenlang aan zijn statistieken heeft geschaafd gaat het uiteraard om schattingen. Karel Beckman las het boek en publiceerde de resultaten op de website van Meer vrijheid. Na het lezen van het artikel van Beckman vond de redactie van MediaControle op internet de website van R.J. Rummel. Op zijn website is het boek 'Death By Government' online te lezen. Wij willen u de lijst van de - nominaal gezien - misdadigste regimes niet onthouden. Vandaar deze 'top tien':

Plaats 10: Pakistan: een militaristisch regime vermoordde in 1971 1,5 miljoen Bengalezen

Plaats 9: Polen: in de periode van 1945-1948 werden 1.585.000 leden van de Duitse minderheid vermoord

Plaats 8: Vietnam: de communisten vermoordden in de periode 1945-1987 1.678.000 mensen (exclusief het aantal gesneuvelden in de Vietnam-oorlog)

Plaats 7: Turkije: ruimde in de periode 1909-1918 pakweg 1.883.000 Armeniërs uit de weg

Plaats 6: Cambodja: de communistische Khmer Rouge doodde ruim twee miljoen mensen

Plaats 5: Japan: vermoordde in de periode 1936-1945 bijna zes miljoen mensen

Plaats 4: Nationalistisch China: onder leiding van Tjiang Kai-Sjek werden tien miljoen mensen vermoord

Plaats 3: Nationaal-socialistisch Duitsland: vermoordde 20,9 miljoen mensen

Plaats 2: Communistisch China: onder leiding van onder andere Mao Tse-Tung werden 35 miljoen mensen vermoord (exclusief de 27 miljoen mensen die stierven ten gevolge van het rampzalige landbouw-beleid begin jaren 60)

Plaats 1: Sovjet-Unie: verantwoordelijk voor ruim 62 miljoen doden

Zoals eerder vermeld is het boek van Rummel uit 1994. De 'top tien' zou er waarschijnlijk iets anders uitzien als de cijfers van de resterende negentiger jaren waren meegeteld. Het communistische Noord-Korea zou in dat geval namelijk een goede kans maken op een plaats in de top tien. Interessant is overigens ook de lijst van meest dodelijke politieke leiders. Hieronder volgt de lijst op basis van het aantal mensen die zijn gedood:

Plaats 9: Josip Tito (communist), Joegoslavië: 1.172.000

Plaats 8: Yahya Khan (militarist), Pakistan: 1.500.000

Plaats 7: Pol Pot (communist), Cambodja: 2.397.000

Plaats 6: Tojo Hideki (fascist), Japan: 3.990.000

Plaats 5: Vladimir Lenin (communist), Sovjet Unie: 4.017.000

Plaats 4: Tjiang Kai-Sjek (nationalist), China: 10.214.000

Plaats 3: Adolf Hitler (nationaal-socialist), Duitsland: 20.946.000

Plaats 2: Mao Tse-Tung (communist), China: 37.828.000 (inclusief de doden tijdens zijn guerilla-periode)

Plaats 1: Joseph Stalin (communist), Sovjet Unie: 42.672.000

Men kan ook uitrekenen wie - in verhouding tot de grootte van de onderdrukte bevolking in kwestie - de dodelijkste dictator is geweest. In dat geval belandt Pol Pot op de eerste plaats. Hij liet per jaar ruim 8 procent van zijn bevolking vermoorden. Gelukkig duurde zijn bloedig regime niet langer dan 3,8 jaar.

Zie ook:

Over de tien grootste genocides van de 20e eeuw (artikel van Karel Beckman)

Power Kills (de officiële website van R.J. Rummel, de schrijver van 'Death By Government')

Death By Government (de online-versie van dit boek op de officiële website van R.J. Rummel)

_____

Tanja Nijmeijer moordt in naam van het socialisme

.
In een artikel op de website van Vrij Nederland kan men het volgende lezen:

Tanja Nijmeijer pleegde voor de FARC verschillende aanslagen, zo blijkt uit haar persoonsdossier. Het document is teruggevonden in FARC-computers die zijn geconfisqueerd door het Colombiaanse leger en die zijn overhandigd aan de Nederlandse Colombia-kenner Liduine Zumpolle. Zij schreef samen met de columnist en schrijver Leon Valencia het boek ‘Tanja, een Nederlandse bij de FARC’, dat deze week verschijnt bij uitgeverij Sijthoff.

Onder het kopje ‘missiones cumplidas’ wordt vermeld dat Nijmeijers Gorro Chino’s kan maken, letterlijk ‘Chinese hoed’, en Colombiaanse slang voor ‘het thuis vervaardigen van bommen’. Zumpolle: ‘Alle FARC-leden leren als eerste hoe ze een bom moeten maken.’ Onder ‘volbrachte missies’ meldt Nijmeijer ook dat ze een bomaanslag pleegde op politiebureau Kennedy in Bogota, en brandstichtingen uitvoerde bij de buslijn Transmilenio in de hoofdstad Bogotá, de Makro, supermarktketen Exito en het winkelbedrijf Bodegon. Bij deze aanslagen zijn volgens Zumpolle doden en gewonden gevallen.

Hat tip voor link 1 ter attentie van Het Vrije Volk.

Vorig jaar meldde Het Parool al het volgende:

'Wat doet zij hier?'' Dat was het eerste wat Marc Gonsalves dacht toen hij Tanja Nijmeijer in 2003 zag. Ze was 'zeer aantrekkelijk' - sluik, bruin haar, een blanke, lichtelijk zongebrande huid, hoge jukbeenderen - haar camouflagebroek leek op maat gemaakt en ze droeg een modieus naveltruitje. ''Ze viel totaal uit de toon.'' Gonsalves zat al bijna een half jaar vast in de jungle.

(...)

Gonsalves kwam er snel achter dat Nijmeijer geen problemen had met het uiterst gewelddadige optreden van de FARC. ''Komen we hier ooit nog levend uit?'' vroeg de Amerikaan toen hij Nijmeijer buiten een sigaret zag roken. ''Ze nam een trekje van haar sigaret en lachte. 'Dat hangt er van af wat jullie troepen gaan doen,' zei ze. 'Als ze jullie proberen te bevrijden, zullen wij jullie executeren. Dat is onlangs ook met andere gijzelaars gebeurd.' Ik was geschokt, maar ze vond dit prettig om tegen mij te vertellen. Ze zei niet dat ze zelf betrokken was bij de moordpartijen, maar direct of indirect heeft ze bloed aan haar handen.''

Zie ook:

Ik verveel me, schrijft Nijmeijer in dagboek

Hoe zou het toch zijn met Tanja Nijmeijer?

Jelle Klaas ook ronselaar voor Colombiaanse terreurbeweging FARC?

_____