"Ik wens iedereen die denkt dat het wel zal meevallen met de agressie van de islam veel sterkte. Zalig zijn de onnozelen van geest." - Pim Fortuyn
Omdat de actuele partijdocumenten weinig opleveren kunnen we misschien via de visie van de SP op het socialisme in het voormalige Oostblok en het China van Mao erachter komen wat ze met socialisme bedoelen. In de sleuteltekst Op weg naar Brutopia staat direct al een interessante zinsnede: 'Het communisme, dat zich sedert 1917 als reëel bestaand politiek-economisch stelsel ontwikkelde en omstreeks 1950 over één op de drie wereldburgers regeerde, ging wereldwijd ten onder aan gebrek aan democratie, aan starheid, dirigisme en corruptie.' Kijk dat levert wat op. Het socialisme heeft 'reëel' bestaan en wel wereldwijd.
Maar de analyse van de ondergang van meer dan 70 jaar wanbeheer en slachtpartijen in de Sovjet-Unie en elders is niet heel rationeel en in het geheel niet in overeenstemming met de feiten.
Het socialisme in de Sovjet-Unie en het Oostblok is niet ten onder gegaan aan een gebrek aan democratie en corruptie. Dat denken alleen gelovige socialisten die sinds de ondergang van de Sovjet-Unie in een soort traumatische ontkenningsfase zijn blijven steken. Het socialisme is ten onder gegaan aan het socialisme! Er bestaat een brede consensus onder historici, economen en sovjetologen dat het systeem als systeem faalde en eigenlijk al vanaf 1917 ten dode was opgeschreven. Socialisme was niet een goed idee dat fout is uitgevoerd, het was vanaf de eerste dag een slecht idee.
Maar er ontbreekt nog veel meer in deze SP-versie van de geschiedenis van het socialisme. Zo blijft onvermeld dat het socialisme een ongeëvenaard track record heeft van verwoesting van het milieu, hongersnoden, moord, doodslag, terreur en regelrechte genocide.
Volgens de conservatieve schattingen van het Zwartboek van het communisme heeft het socialisme meer dan 80 miljoen slachtoffers gemaakt en dan hebben we het nog niet eens over de psychologische terreur van KGB, Stasi, IJzeren Gordijn en Muur.
De SP-weergave van het 'reëel bestaande' socialisme is vergelijkbaar met een beschrijving van het nationaal-socialisme zonder de Holocaust te vermelden. De ontkenning van de Holocaust schijnt strafbaar te zijn. Het negeren van de Goelag en de maoïstische moordpartijen is wellicht niet strafbaar, maar wel stompzinnig en kwaadaardig. Het is opmerkelijk dat een socialistische partij - die naar eigen zeggen - belang hecht aan de geschiedenis zo makkelijk over de feiten heenstapt.
[De bezetting van het Amsterdamse Maagdenhuis in 1969] leidde een periode in waarin de Nederlandse wetenschap – net als toneel en beeldende kunst – werd geterroriseerd door lieden die het zelf waarnemen en denken uitschakelden en zich ondergeschikt maakten aan Moskou en Marx. Ze kregen hele faculteiten, soms hele universiteiten en vervolgens hele vakbonden – Lodewijk de Waal was niet de enige CPN’er – in hun greep. Menig landelijke krant vult zijn opiniekolommen tot op de dag van vandaag met inzichten van ex-Moskou-getrouwen.Zie ook:
Onder Jezjov verbreedde de groep verdachten zich in feite tot de hele bevolking van de Sovjet-Unie. Elke Sovjetrepubliek kreeg een quotum opgelegd van te berechten mensen; nu was niemand veilig meer. Trojka’s – drietallen van NKVD-officieren – werden alle hoeken van het land ingestuurd om te ’berechten’ en te executeren, kinderen kregen een beloning als zij hun ouders verklikten.In zijn artikel beschrijft Brandt Corstius overigens wat met de nu 66-jarige Jevgeni Sirotinin en zijn familie gebeurde. Zijn grootvader werd geëxecuteerd, zijn vader stierf van de honger in een kamp in Kazachstan en Jevgeni zelf werd samen met zijn moeder naar Kazachstan gedeporteerd. Daar woonden moeder en zoon twaalf jaar in een barak met een aantal andere gedeporteerde families. Uiteindelijk wisten zij in 1953, kort na de dood van Stalin, naar Moskou terug te keren. Het familiegeschiedenis van Sirotinin is typerend voor de terreur onder Stalin:
Trotskisme, spionage voor kapitalistische landen, sabotage: de lijst van verzonnen beschuldigingen werd almaar langer en absurder. Esperantolezers, sporters die deelnamen aan internationale competities en postzegelverzamelaars werden als verraders bestempeld. Eén man werd gearresteerd omdat hij de broer was van de vrouw die dagelijks de melk kwam brengen bij de Duitse consul, een andere man omdat hij had gezegd dat het Fins meer naamvallen had dan het Russisch.
’Eén dode is een tragedie. Een miljoen doden is een statistisch gegeven’, zei Stalin ooit. In het monumentale werk The Great Terror komt historicus Robert Conquest tot een totaal van 17 à 18 miljoen doden. Tel daar de slachtoffers van de collectivisatie, de hongersnood, en de terreur onder Beria bij op, dan komt het totaal aantal doden op 40 miljoen.De misdaden die onder het regime van Stalin plaatsvonden waren in 1953 — toen Stalin overleed — al jarenlang in het Westen bekend, al wilden veel Westerse communisten deze misdaden niet geloven.
En terwijl in elk gehucht wel een monument staat voor de gevallenen van de Tweede Wereldoorlog - in het Russisch de Grote Vaderlandse Oorlog genoemd - moeten de slachtoffers van de politieke repressie onder het communistische regime het doen met een enkele zwerfkei, op het plein voor het hoofdkantoor van de vroegere KGB.
Groen Links ontstond in 1989 door de fusie van vier partijen: de Pacifistisch
Socialistische Partij (PSP), de Communistische Partij van Nederland (CPN), de
Politieke Partij Radikalen (PPR) en de Evangelische Volkspartij (EVP). Dat waren
allemaal partijen met dubieuze en soms ronduit misdadige standpunten. Zo pleitte
de PSP voor de afschaffing van de strafbaarstelling van pedofilie en de CPN had
zeer nauwe banden met de Sovjet-Unie en andere communistische landen (zo kreeg
de CPN in de jaren zeventig geld van de Sovjet-Unie om acties tegen de
bewapening van de Verenigde Staten en hun NAVO-bondgenoten te organiseren).
_____