Theodor Holman over het gebrek aan acceptatie van homoseksualiteit

Theodor Holman schreef een column naar aanleiding van de vijftiende editie van de Gay Pride in Amsterdam. Een passage daarvan:

In mijn jeugd waren een paar zaken al 'opgelost'. Godsdienst, bijvoorbeeld. Je geloofde niet in God, je ouders ook niet, je wist dat wanneer je een kerk bezocht (vanwege de mooie kunst) je moest fluisteren en je mocht je handen niet in je zakken houden, maar een beetje voor je kruis. Mensen die in God geloofden, die moesten dat vooral zelf weten.

Homoseksualiteit was ook volstrekt 'normaal'. Mijn grootmoeder, geboren in 1885, had er wel moeite mee, maar mijn ouders absoluut niet. Zij hadden vrienden die homo waren en hoewel mijn broer en ik daar flauwe grappen over maakten ('Komen tante Johan en tante Frits weer eten?') hebben we er altijd op gereageerd of de emancipatie van homo's al achter de rug was.

Wie mij veertig jaar geleden had verteld dat 'godsdienst' ons politiek zou verdelen en dat homo's en Joden in Amsterdam bedreigd zouden worden, had ik voor krankzinnig versleten. 'Alles zoop en naaide,' schreef Campert over die naoorlogse tijd. Dat onderstreepte onze vrijheid die eerder groter moest worden dan kleiner. Maar vrijheid bleek geen gewild product.

De massa-immigratie van niet-Westerse allochtonen — en daarmee de import van achterlijke cultureel-religieuze opvattingen — heeft Amsterdam (en Nederland in het algemeen) geen goed gedaan.


Zie ook:

De Linkse Kerk en de 'vrijheid van godsdienst'

Homo's worden rechtser

Antisemitisme in Amsterdam


_____

De Linkse Kerk en de 'vrijheid van godsdienst'

Een groep "prominenten" eisen dat de Tweede Kamerleden van de VVD en het CDA afstand nemen van de PVV. Zij doen dit via een oproep die naar alle leden van de Tweede Kamer-fracties van de VVD en het CDA is verstuurd. Bij de ondertekenaars van die oproep zijn onder meer Jan Dirk Snel, Rob Hartmans, Maarten van Rossem en René Danen. Gisteren publiceerde GeenStijl een topic over deze liefhebbers van de islamisering. De "reaguurder" Kerrie Kasparov sloeg vervolgens de spijker op de kop. Lees maar:

In de jaren 70 bestond een van de grootste linkse genoegens uit het bespotten van de kerk en de gelovigen. Je werd als cabaretier niet serieus genomen als je de Christus en zijn volgelingen niet uitgebreid te kakken zette. En niet ten onrechte, de macht van de kerk verdiende afbrokkeling en het heeft mede geleid tot een vrijere samenleving.

In deze tijden worden we geconfronteerd met een aanzienlijke groep strenge gelovigen met praktisch middeleeuwse opvattingen over vrouwen, homo’s en heidenen. Daarbij mag rustig gesteld worden dat uit naam van dat geloof wereldwijd dagelijks beestachtigheden begaan worden. Eerwraak, stenigingen, onthoofdingen, bomaanslagen, er gaat geen dag voorbij of Allah wordt op een of andere manier bloeddorstig geëerd.

Dichter bij huis wordt een filmregisseur, met een gezond kritische houding tegenover dit geloof letterlijk afgeslacht en is het treiteren van homo’s en keppeldragers schering en inslag geworden. En er blijkt plots geen enkele cabaretier meer te zijn met enig gevoel voor humor waar het Allah betreft. Je zou derhalve verwachten dat progressief en vrijdenkend Nederland zielsgelukkig is met een politicus die met gevaar voor eigen leven strijdt voor behoud van de vrijheid in dit land en misstanden luidruchtig aan de orde stelt en niet, zoals de afgelopen decennia gebruikelijk was, bagatelliseert en onder het tapijt schuift.

Niets blijkt echter minder waar. Als door een adder gestoken moet de vrijheidstrijder het ontgelden en worden dagelijks alle linkse pijlen op hem gericht. De vrijheid van Godsdienst staat plotseling bovenaan de linkse agenda. Hoe durft hij daaraan te tornen! Merkwaardig, je zou toch eerder verwachten dat men zich bezig houdt met de vraag of een godsdienst, die zelf in woord en gedragingen in veel opzichte intolerant is, dezelfde rechten verdient als onze makke Christenen. Maar nee, de godganse linkse kerk ziet in de boodschapper het enige probleem.

Dagelijks worden de talkshows bevolkt door fijnbesnaarde zielen, uitsluitend opgeroepen om Wilders nog eens flink te demoniseren, maar die verder zelden de indruk wekken dat ze ooit verder gekeken hebben dan hun neus lang is. En ze willen het ook niet echt niet, vrees ik, zo heerlijk dobberen ze nog rond in hun warme superioriteitsbadje. Waarom zouden ze in godsnaam zelf nadenken en de eigen droom verstoren?

_____

Geert Wilders over doodsbedreigingen aan het adres van islam-critici

.
Afgelopen maandag was het lijsttrekkersdebat van EenVandaag. In een deel daarvan debatteerden Job Cohen en Geert Wilders over de islam. Uit dat deel van het debat komt het volgende citaat van Geert Wilders.

De heer Cohen zegt dat de islam eigenlijk niet anders is dan andere godsdiensten. En meneer Cohen, hoe kan het dan dat ik nu al bijna zes jaar lang bij ieder publiek optreden — ook nu terwijl ik tegenover u sta — het debat moet voeren met een kogelvrij vest aan en u niet? En weet u waarom dat is, meneer Cohen? Omdat mensen die kritiek durven te hebben op de islam, die worden of vermoord of die krijgen honderden doodsbedreigingen per jaar. En de mensen die dat niet doen, de mensen die knuffelen met de islam, die kunnen van hun vrijheid genieten. Ik gun dat u. Maar denkt u daar eens over na. De islam is geen vredelievende en makkelijke religie. De islam is een totalitaire, gewelddadige, intolerante religie.

Vervolgens beweert debatleider Wouter Kurpershoek dat Wilders suggereert dat hij door het softe beleid van onder meer de PvdA een kogelvrij vest moet dragen. Daarop reageert Wilders als volgt:

Zeker niet, maar wat ik wel zeg is dat de heer Cohen — door net te doen alsof de islam hetzelfde is als het christendom of het jodendom — de plank volledig mis slaat. Als ik of anderen — anderen in de samenleving — kritiek zouden hebben op het christendom of op het jodendom, dan waren wij niet met de dood bedreigd. Dan waren er geen moslims geweest die aanslagen pleegden, of dat dreigen te doen. De islam, meneer Cohen — en eindelijk open uw ogen — is iets verwerpelijks als het gaat om de rechtsstaat.

_____

Citaten over Job Cohen (1)

Theo van Gogh in een column in Metro (17 oktober 2003):

Laf & lui, noemt partijgenoot Rottenberg (PvdA) hem, maar vermoedelijk wil de burgemeester van Amsterdam vooral aardig gevonden worden en dat levert - met het vermoeide cynisme dat de ware bestuurder kenmerkt - gebabbel op als 'ik wil de boel bij elkaar houden'. Wat dat is, 'de boel bij elkaar houden', konden autochtone burgers voor 't eerst ervaren toen in de dagen na 11 september 2001 de burgemeester van Amsterdam met de pet in de hand op bezoek ging bij een moskee; burgemeester legde de gelovigen uit dat wij in Amsterdam niets tegen de islam hebben, integendeel. In mijn onschuld verwachtte ik daarna een opsomming van de burgerlijke vrijheden die ook voor islamieten in dit land de moeite waard zouden kunnen wezen, zoals daar de scheiding van kerk en staat, vrije meningsuiting, vrijheid van godsdienst, gelijkberechtiging van man en vrouw, het recht om openlijk homo te zijn, het recht om Allah belachelijk te maken en Zijn gelovigen te kwetsen, enzovoorts, enzovoorts.


Clyde Moerlie in een artikel in de Volkskrant (17 maart 2003):

De projecten waar Cohen zich expliciet mee heeft bemoeid, zijn mislukt. Zo heeft hij zich sterk gemaakt voor de komst van het Arabische instituut Marhaba, dat er niet gekomen is. Datzelfde geldt voor de Westermoskee. En terwijl er in de Amsterdamse stadsdelen Centrum en Zuid-Oost preventief mag worden gefouilleerd, hebben de imams het voor elkaar gekregen dat dit in de stadsdelen waar veel moslims wonen, zoals Nieuw-West en Oost, niet gebeurt.

Cohens idee om de boel bij elkaar houden, kwam er op neer vooral de moslims niet voor het hoofd te stoten. Hiervoor ging de scheiding van kerk en staat in de hoofdstad op de helling. Zo is een van de doelstellingen van het Amsterdamse anti-radicaliseringsbeleid ‘het vergroten van de zichtbaarheid van de diversiteit van de islam’. Ook is hij voorstander van islamlessen op openbare basisscholen.


Theo van Gogh in een artikel in Het Parool (3 april 2004):

(...) anders dan Van Thijn kan Cohen er niet van beticht worden over idealen te beschikken. Op zich geeft dat een veilig gevoel, maar de vraag is of Cohen's veel geroemde 'pragmatisme' Amsterdam tot voordeel strekt. Burgemeester had goed in de gaten dat de blanke middenklasse in moordend tempo bezig is de stad te verlaten en heeft z'n conclusies getrokken. Ik vermoed dat zijn buigen voor duistere Middeleeuwers die vanuit de moskee gelovigen en ongelovigen proberen te terroriseren, bijdraagt aan het gevoel van malaise dat ondernemende Amsterdammers doet vertrekken.

In Amsterdam werd opvoering van het toneelstuk "Aïsja" onmogelijk gemaakt door fanatieke moslims. Je hoort Burgemeester er niet over. Hij durft ook niet in discussie te gaan met de gans Fatima Elatik, het troetel-allochtoontje dat namens zijn partij die censuur verdedigde. Voor een stad die pretendeert een centrum van Kunsten te zijn, is dat nogal genânt, zou je kunnen zeggen, maarCohen taxeerde terecht dat in Amsterdam vrijheid van expressie niemand wat kan schelen. Ooit werd in Amsterdam Voltaire gedrukt, omdat zulks nergens anders in Europa mocht. Vandaag zou Voltaire vermoedelijk een 'klacht' aan z'n broek hebben gekregen van het mede namens Cohen gesubsidiëerde Anti-Discriminatie-Bureau.


Theodor Holman in een column in Het Parool (17 februari 2006):

Hij zegt: "De vrijheid van meningsuiting is een groot goed. Dat betekent dat er veel mag. Maar het is wel de vraag of wat mag, ook moet. Zelfbeheersing naast vrijheid van meningsuiting."

Cohen beseft niet dat vrijheid van meningsuiting geen 'maar' kent. Wanneer iedereen zichzelf beheerst, heb je geen vrijheid van meningsuiting nodig als wet - dan is die er al. Het gaat er juist om dat je soms moet beledigen, forceren. (...)

Zelfbeheersing, wat Cohen wil, is nietszeggend; lafheid kan je altijd uitleggen als 'zelfbeheersing'. De discussie draait er juist om dat in een open debat alles mag. Zonder enig voorbehoud. Je moet joden, moslims, atheïsten tot op het bot kunnen beledigen. Is het feit dat Mohammed en Allah niet afgebeeld mogen worden tijdens carnaval, een vorm van zelfbeheersing? Kom op!


Roelof Bouwman in een artikel in HP/De Tijd (5 november 2004):

In april 2003 hekelde Cohen op de jaarvergadering van het Nederlands Genootschap van Hoofdredacteuren de NOVA-verslaggevers die geheime opnamen hadden gemaakt van preken in een aantal moskeeën. Waarom, zo vroeg een verontwaardigde Cohen zich af, hadden deze journalisten niet ook iets verteld over 'het conservatieve christendom en jodendom'? De 'paralellen' lagen toch 'voor het oprapen'? Dat in geen enkele Nederlandse synagoge boeken te koop zijn met aanwijzingen hoe homo's het best van een dak gegooid kunnen worden en dat de blijf-van-mijn-lijfhuizen niet bepaald vol zitten met uitgehuwelijkte, met de dood bedreigde of bijna-besneden SGP-vrouwen — Cohen heeft er geen boodschap aan.

In oktober 2003 was het opnieuw raak. Dagblad Trouw berichtte toen dat steeds meer Amsterdamse moslimscholieren door middel van intimiderend en gewelddadig gedrag tegenover docenten het geschiedenisonderwijs over de Tweede Wereldoorlog en de Holocaust onmogelijk proberen te maken. In de officiële verklaring die de burgemeester daarover in de Amsterdamse gemeenteraad aflegde, liet hij weliswaar weten verontrust te zijn, maar elke verwijzing naar de godsdienstige of etnische achtergrond van de betrokken leerlingen bleef achterwege. Ook toen Cohen een maand later, in een toespraak bij de herdenking van de Reichskristallnacht, op de kwestie terugkwam, verzuimde hij man en paard te noemen.


Theo van Gogh in een interview in HP/De Tijd (17 januari 2003):

Zeker, ik ben bang dat de moslims het zullen gaan winnen. In ieder geval zal er steeds minder mogelijk zijn vanwege de islam. Je zag het aan Job Cohen, de burgemeester van Amsterdam. Op 11 september stond hij meteen op de trappen van de moskeeën en zei: 'Wij moeten de dialoog met elkaar openhouden.' Terwijl hij eigenlijk had moeten zeggen: 'Jullie mogen van alles roepen, maar de westerse normen en waarden zijn veruit superieur aan de ideeën van Bin Laden.'


Carel Brendel in een artikel op zijn website (15 maart 2010):

Dezer dagen wemelt het in de media van de hagiografiën, waarin de heilige Job Cohen wordt opgehemeld omdat hij de boel zo goed bij elkaar weet te houden. Zelden vraagt iemand zich af wie of wat de heilige Job toch zo goed bij elkaar houdt.

De burgemeester introduceerde een omgekeerd wij-zij-denken door de verspreiding van een lesbrief, die de Amsterdamse scholieren waarschuwde voor ophitsende politici. In dit lesmateriaal werden blanke Nederlanders weggezet als racistische ’tokkies’. Cohen was de hoofdverantwoordelijke voor deze lesbrief, maar door handig manoeuvreren bleef hij buiten schot en sneuvelde de politieke carrière van de ongelukkige wethouder Hennah Buyne (PvdA).

Cohens omgekeerde wij-zij-denken kwam in oktober 2009 weer eens aan de oppervlakte in een interview met de Volkskrant. Daarin stelde hij zelfgenoegzaam vast dat Amsterdammers ‘minder overtrokken’ op de immigratie reageren dan elders in het land. “Eerlijkheidshalve zeg ik er wel onmiddellijk bij dat het deel van de bevolking dat weinig moet hebben van vreemdelingen, uit Amsterdam is vertrokken. Veel Amsterdammers uit de lagere middenklasse wonen tegenwoordig in Almere, Zaanstad, Purmerend. In die groep zit, denk ik, de kern van de rancune.”


Theo van Gogh in een column in Metro (17 oktober 2003):

Als zijn partijgenote Fatima Elatik - zonder twijfel de domste troetel-allochtoon die de PvdA heeft weten voort te brengen - in de krant laat noteren: "Wij zijn hier, wij gaan hier niet meer weg en daar moeten jullie maar aan wennen!", zal burgemeester geen wenkbrauw fronsen. De haat en agressie tegen 'jullie' die achter zo'n op het eerste gezicht onschuldige uitspraak schuil gaat, wordt door burgemeester van harte onderschreven.

Burgemeester galmt liever wat op 4 mei over de Nederlanders die 'anderen' niet willen begrijpen, terwijl Marokkaanse jongens voetballen met de grafkransen 'voor hen die vielen'. Dat was ongelukkig natuurlijk, zoals 't ook pijnlijk was dat een meerderheid van Marokkaanse kleuters anti-semitische teksten bezigt. Die kleine lievelingen gaan helemaal bekeerd worden nu burgemeester en wethouder Oudkerk hebben aangekondigd 'desnoods' zelf voor de klas te zullen gaan staan.


Frits Bolkestein in een artikel in de Volkskrant (15 mei 2010):

De religieuze infrastructuur die Cohen in 2002 noodzakelijk achtte, was gestoeld op de illusie die men ‘integratie via de islam’ noemt. Ten behoeve van de maatschappelijke dialoog subsidieerde Cohen een aantal projecten waarvan de belangrijkste de Westermoskee was. Deze prestigieuze moskee, die volgens de burgemeester ‘het symbool van integratie’ moest worden, kreeg na aandrang van Cohen persoonlijk een subsidiebedrag van twee miljoen euro.

Vraagtekens hoe een moskee als symbool van integratie kan worden gezien werden amper gezet. Evenmin bestaat de indruk dat nu het project definitief geen doorgang vindt Cohen zich wil inzetten voor terugvordering van de subsidie. Bovendien is het maar de vraag in hoeverre het wenselijk is dat een overheidsinstelling subsidie geeft voor de bouw van een moskee.


Theo van Gogh in een column in Metro (22 oktober 2004), naar aanleiding van een debat tussen Cohen en Dyab Abou Jahjah (van de AEL):

Je zou zeggen, een religieuze fascist die de Islamitische wet wil invoeren – met alle gevolgen van dien voor ongelovigen, joden, homo's, vrouwen en afvalligen - is niet iemand met wie je de moeite neemt om in debat te gaan. Ik herinner me nog heel goed hoe Abou zich liet ontvallen dat de ketterse Ayaan Hirsi Ali moest worden 'opgesloten'.

Niet duidelijk was of deze schoenenpoetser van Allah bedoelde dat Mevrouw moest worden opgesloten in het gesticht of achter tralies, maar ik denk niet dat ze nog lang zou rondlopen als de hoge heerlijkheid van de sharia hier werd ingevoerd.

Iemand die wel denkt dat meneer Jahjah het beste met ons voorheeft, is de burgemeester van Amsterdam, die in het openbaar met hem van gedachten wisselde en als beloning na afloop te horen kreeg: "Eindelijk een politicus die mij begrijpt!" Een prachtig compliment waar Cohen vast heel trots op is geweest.


Nausicaa Marbe in een artikel in de Volkskrant (14 mei 2010):

Wat er ook gebeurt, van de moord op Theo van Gogh, haatpreken in twee moskeeën, tot de terreur van Marokkaanse straatbendes: Cohen stelt zich tevreden met beloftes van imams en blijft het voor de islam opnemen. Zijn priemende vinger wijst juist naar de critici van moslimfundamentalisme. De burgemeester met zijn matige dossierkennis, die zich in belangrijke zaken graag afzijdig houdt, heeft zijn hobby gevonden. Zo komt Cohen voor zijn doen ongekend fanatiek in actie om de ondergang van de Westermoskee en het islamitische instituut Marhaba te voorkomen.

Evenwel barst de boel uit elkaar. In 2007 neemt de gemeenteraad noodgedwongen een motie aan die Cohen verbiedt een rol te spelen bij de waarschijnlijk aan de Moslimbroederschap gelieerde Westermoskee. Marhaba gaat ten onder omdat de multiculturele modderpoel vol geruzie tussen etnische belangengroepen sterker is dan dat steriele islamverheffende verbroederingsbeeld dat Cohen met de werkelijkheid verwart.


Leon de Winter in een column in Elsevier (11 december 2004):

Cohen moet zich aan Hirsi Ali behoorlijk hebben geërgerd. Zij weigerde zijn zachte aanpak te delen. Zij vond dat Cohen zich met de buitenkant bezighield en zich van traditionele sociaal-democraatische middelen bleef bedienen, ook al was het al lang duidelijk dat de integratieproblematiek verder reikte dan aanpassingsproblemen die voortvloeiden uit de sociaal-economische positie van islamitische immigranten.


Sylvain Ephimenco in een column in Trouw (18 maart 2010):

Als ik de denkstructuur van Cohen met een voorbeeld moet weergeven, laat ik dan zijn Oranjelezing uit 2004 aanhalen. Hierin stelt hij de ’morele agenda’ van de islam op het gebied van ’alcohol- en drugsgebruik, echtscheiding, pornografie, fraude, de commercialisering van het bestaan, menselijke relaties’ ten voorbeeld. En voegt hier aan toe: ’Dat kan ons een spiegel voorhouden; het kan ook een appèl uitoefenen op mensen die de existentiële leegte van de seculiere samenleving willen ontstijgen’.

Zo een premier zal nooit de mijne worden. Iemand die durft de ’morele agenda’ van de islam (vrouwonderdrukking, eerwraak, onverdraagzaamheid jegens christenen, homo’s, afvalligen) tegenover de ’seculiere leegte’ te zetten. Ik heb in de zogenaamde leegte mijn geluk en vrijheid gevonden en kijk nog liever naar uitdagende reclame voor lingerie dan naar een wandelende gevangenis in boerka.


Theo van Gogh in een column in Metro (12 maart 2004):

Van alle oplichters die ons de Vijfde Colonne van de geitenneukers proberen te verkopen als een verrijking van onze toch al zo geweldige multiculturele samenleving, is Cohen de meest doortrapte.


Leon de Winter in een commentaar in Elsevier (29 mei 2010):

Niet zo lang geleden wilden socialisten de geketende massa's bevrijden van de last van de georganiseerde religie. Nu ontkennen ze gewoonweg dat religie negatieve effecten kan hebben bij migratie en integratie. Het gekke is dat Cohen continu imams betrok bij Amsterdamse integratieperikelen, en nu glashard ontkent dat religie negatief heeft bijgedragen aan het gedrag van Marokkaans tuig. 'U kijkt niet of iemand over de schreef gaat, maar wat zijn geloof is. Dat is iets wat je nooit, nooit en nooit mag doen.'

Cohen heeft jarenlang niets anders gedaan als hij de zoveelste moskee bezocht en de zoveelste imam smeekte om de jochies te disciplineren. Cohen deed exact wat hij Wilders verwijt, maar nu doet hij alsof in de sociaal-culturele opvoeding van de jochies geloof geen rol speelt. (...) Het is politiek-correct denken dat lastige waarheden moet verbloemen. Cohen noemt dat 'de boel bij elkaar houden'. Ik noem het zelfbedrog.


Annelies van der Veer in een commentaar op haar weblog (29 maart 2010):

Ik ben boos omdat angstpolitici als Job Cohen vrijheid zeggen als ze vrijblijvendheid bedoelen, omdat Cohen ons masseert om met een stukje achterlijkheid te integreren waar we als maatschappij de morele kosten nog decennia lang voor zullen moeten betalen. En ik twijfel er geen moment aan dat Cohen religie zal blijven inzetten als instrument voor zijn (integratie-)politiek.


Theo van Gogh in een column in Metro (17 oktober 2003):

Burgemeester denkt dat tolerantie hetzelfde is als buigen voor de Vijfde Colonne van de geitenneukers. Afkomstig uit de zwarte bergen van Staphorst van Marokko, terroriseert die al jaren andersdenkenden, ongelovigen, vrouwen, joden, homo's en - in het algemeen - autochtonen. Jawel, haast ik mij hieraan toe te voegen, ik weet zeker dat er ook niet-agressieve Marokkanen in Nederland wonen, en liberale moslims zelfs. Maar het eigenaardige is, die hoor je eigenlijk nooit, zelfs niet als de burgemeester van Amsterdam een dringend beroep op hen doet om nu eindelijk eens aan het publieke debat deel te nemen.

Zou 't kunnen dat liberale, verdraagzame Marokkanen beter dan burgemeester weten wat voor vlees ze in de kuip hebben? Zou 't kunnen dat zij zich geen illusies maken over de vrome tronies van de imams en het geloei over 'respect' uit de monden van het fascistisch gepeupel dat namens Allah over straat marcheert?

Job Cohen, burgemeester, wast zijn handen in onschuld. De imams knikken tevreden en weten; hij komt toch wel in de hel.


Roelof Bouwman in een artikel in HP/De Tijd (5 november 2004):

'De boel bij elkaar houden' — dat is, zo maakte Cohen al direct bij zijn aantreden als burgemeester duidelijk, zijn grote missie. Wie er allemaal bij die 'boel' horen, is sindsdien heel precies duidelijk geworden. Allochtone Amsterdammers kunnen het zo gek niet maken of Cohen wil met ze 'in gesprek', 'in contact' of 'in dialoog' blijven — het aantal synoniemen dat hij er inmiddels voor heeft bedacht, wordt zelfs door de Van Dale niet overtroffen. Voor autochtone Amsterdammers ligt dat allemaal heel anders. Dat ze met tienduizenden tegelijk de stad verlaten, wordt door Cohen — impliciet — een verrijking voor de 'diversiteit' genoemd, en als ze door Marokkanen hun huis uit worden getreiterd, is het schrijven van een ingezonden brief het enige dat de burgemeester uit zichzelf weet te bedenken. Dan opeens schieten Cohen géén vergelijkingen met de Duitse bezetting te binnen, hoewel het verschijnsel van Amsterdammers die door toedoen van buitenlands gajes worden gedwongen onder te duiken, daar alle aanleiding toe zou kunnen geven.

_____

Job Cohen en de rol van religie in de politiek

.
Leon de Winter over Job Cohen in een commentaar in Elsevier (29 mei 2010):

Niet zo lang geleden wilden socialisten de geketende massa's bevrijden van de last van de georganiseerde religie. Nu ontkennen ze gewoonweg dat religie negatieve effecten kan hebben bij migratie en integratie. Het gekke is dat Cohen continu imams betrok bij Amsterdamse integratieperikelen, en nu glashard ontkent dat religie negatief heeft bijgedragen aan het gedrag van Marokkaans tuig. 'U kijkt niet of iemand over de schreef gaat, maar wat zijn geloof is. Dat is iets wat je nooit, nooit en nooit mag doen.'

Cohen heeft jarenlang niets anders gedaan als hij de zoveelste moskee bezocht en de zoveelste imam smeekte om de jochies te disciplineren. Cohen deed exact wat hij Wilders verwijt, maar nu doet hij alsof in de sociaal-culturele opvoeding van de jochies geloof geen rol speelt. (...) Het is politiek-correct denken dat lastige waarheden moet verbloemen. Cohen noemt dat 'de boel bij elkaar houden'. Ik noem het zelfbedrog.

Zie ook:

Zero tolerance!

Cohen verwende zijn moslims. Ten onrechte

Cohens morele agenda

Millî Görüş is wél heel tevreden met Job Cohen

Wegkijker Job Cohen niet de juiste man in Torentje

Job Cohen levert de allochtonen uit aan de conservatieve islam

Met Cohen een einde aan de scheiding van kerk en staat

Politie mag van Cohen in moskee personeel werven

Cohen blijft bij standpunt: hand weigeren mag

Liefdesbaby Marhaba is doodgeboren kindje

Held van Eurabië

Burgemeester in oorlogstijd, want Allah weet het beter

_____

Cristina Rad over islam en Mohammed

.
Wow! Zojuist ontdekte ik via Islamization Watch een nieuwe parel. Haar naam: Cristina Rad. Zij is een Roemeense atheïste. En van het goede soort: islam-kritisch (zij maakt zich dus niet schuldig aan intellectueel bedrog, zoals bijvoorbeeld de islam-apologetische atheïst Ronald Plasterk wel doet). Nadat islamieten met uiterst lange tenen YouTube in eerste instantie zo ver kregen haar eerste video over de islam te censureren, werd deze video massaal door andere YouTube-users geupload. In tweede instantie was YouTube zo verstandig het censureren van haar video ongedaan te maken. Vier dagen geleden publiceerde zij een tweede video over de islam. Deze video vindt u hieronder. Toon a.u.b. wel even geduld, want vanaf 1:31 wordt de video pas echt interessant.



Meer video's van Cristina Rad zijn te vinden op haar YouTube-kanaal.

Zie ook: Wafa Sultan over Mohammed

_____

De 'vrijheid' van Job Cohen betekent vrijblijvendheid

.
Een citaat van Annelies van der Veer in een commentaar op haar weblog hoeiboei:

Ik ben boos omdat angstpolitici als Job Cohen vrijheid zeggen als ze vrijblijvendheid bedoelen, omdat Cohen ons masseert om met een stukje achterlijkheid te integreren waar we als maatschappij de morele kosten nog decennia lang voor zullen moeten betalen. En ik twijfel er geen moment aan dat Cohen religie zal blijven inzetten als instrument voor zijn (integratie-)politiek.

_____

Dhimmitude bij de ChristenUnie

.
Gisteren stelde Geert Wilders een simpele en heldere vraag aan Arie Slob, maar die wilde daarop geen antwoord geven (en dat is kenmerkend voor de dhimmitude bij de ChristenUnie):



Via dumpert.nl.

Zie ook:
Rouvoet: Nooit met de PVV
ChristenUnie: zoete broodjes met islam
Het duivelspact
Wat bezielt deze bevlogen christenen?

_____

Palestijnse 'Meiden van Halal'

.
U kent vast wel de Meiden van Halal, de zusjes Esmaa, Jihad en Hajar Alariachi die regelmatig met hun kopvodden de beeldbuis bevuilen. Bij deze domme gansjes druipt de godsdienstwaanzinnige achterlijkheid ervan af. Toch zorgen zij af en toe voor leuke TV, met name als zij weerwoord krijgen van ongelovige honden als Hans Teeuwen en Floris van den Berg. Om een of andere reden moest ik aan de zusjes Alariachi denken toen ik de onderstaande video zag.



Zie ook: MEMRI TV.

_____

Ritueel slachten is gruwelijk

.
Er valt op het gebied van dierenwelzijn veel te verbeteren, met name in de bio-industrie. Toch is er in het Westen de laatste decennia het een en ander ten goede veranderd. Zo bestaat er met betrekking tot het slachten van dieren regelgeving die het lijden van de betrokken dieren enigszins moet beperken. Tevens bestaan er instanties die er op toezien dat slachters zich ook aan die regelgeving houden.

Voor "ritueel slachten" wordt in veel Westerse landen echter een uitzondering gemaakt, onder meer in Nederland en België. Met een beroep op religie mogen dieren gruwelijk worden afgeslacht. En in West-Europa neemt die praktijk, door de toename van het aantal aanhangers van de islam, gestaag toe. Alleen al in Nederland worden jaarlijks twee miljoen dieren ritueel geslacht.

De Europese Federatie van Dierenartsen (FVE), de overkoepelende organisatie van 38 Europese dierenartsenorganisaties, vindt ritueel slachten echter onacceptabel.

Zie ook: Welfare of Animals at Slaughter and Killing: A New Regulation (pdf-document).

De Koninklijke Nederlandse Maatschappij voor Diergeneeskunde (KNMvD, aangesloten bij de FVE) heeft hetzelfde standpunt met betrekking tot ritueel slachten. In een persbericht uit 2008 wordt onder meer het volgende geschreven:

De extra maatregelen, die bij het ritueel slachten nodig zijn
om dieren vast te zetten, leiden tot veel stress bij dieren. Bovendien wordt bij
het ritueel slachten de hals doorgesneden als het dier nog bij bewustzijn is. De
periode waarin vervolgens door verbloeding het bewustzijnsverlies intreedt, kan
bij bijvoorbeeld runderen en schapen oplopen tot twee minuten. Tijdens die
periode is er sprake van onnodige pijn en lijden.

Op grond van het bovenstaande neemt de KNMvD het volgende standpunt in:

De beroepsorganisatie van dierenartsen pleit er (...) voor dat
dieren voortaan alleen nog maar na verdoving geslacht mogen worden.

Zie ook: KNMvD-standpunt: onbedwelmd slachten van dieren (pdf-document).

Twee dagen geleden publiceerde de KNMvD bovendien een persbericht waarin men bovendien aankaart dat vlees van ritueel geslachten dieren "onherkenbaar in de gangbare consumptiekanalen" terecht komt. De dierenartsenorganisatie pleit er dan ook voor dat op etiketten wordt vermeld hoe het dier is geslacht:

Zo lang het ritueel onbedwelmd slachten in Nederland is
toegestaan, moeten consumenten op basis van duidelijke etikettering kunnen
kiezen tussen vlees dat afkomstig is van een bedwelmd of onbedwelmd geslacht
dier.

Duidelijke etikettering zou dus moeten voorkomen dat men als consument ongewild vlees van ritueel geslachte dieren koopt (en daarmee indirect religieus gemotiveerde dierenbeulen financieel steunt). Zoals de KNMvD echter aangeeft, is het verbieden van ritueel slachten veel beter. Het ritueel afslachten van dieren moet in een beschaafde maatschappij immers niet worden toegelaten, ongeacht de opvattingen van godsdienstwaanzinnigen.

Het politiek-maatschappelijke establishment, zowel in Nederland als in België, wil van een verbod op ritueel slachten echter niets weten. Christen-democratische partijen laten religieuze misstanden het liefst zo veel mogelijk onbesproken, ook al betreft het geen christelijke misstanden. Sociaal-democratische partijen zijn ideologisch verziekt door het cultuur-relativisme. Bovendien zijn zij bang steun (en stemmen) te verliezen bij hun islamitische achterban. En zo worden jaarlijks miljoenen dieren in Nederland en België op de meest vreselijke manier afgeslacht. Gruwelijke videobeelden, die de Belgische dierenrechtenorganisatie GAIA drie dagen geleden openbaar maakte, laten zien hoe vreselijk ritueel slachten is. Voor mensen die deze videobeelden liever niet willen zien, laat de volgende beschrijving weinig aan onduidelijkheid over:

De onthullende scènes in de film tonen de schokkende realiteit:
geitjes krijsend van angst, spartelend terwijl zij met overgesneden keel aan een
haak hangen, het lijden van runderen die met een stroomstok de kantelbox in
worden geduwd en dan met een mes onverdoofd de keel worden doorgesneden,
hopeloos vechtend om te overleven terwijl ze doodbloeden, schapen worden brutaal
op hun rug gesmeten en gekeeld in het zicht van hun soortgenoten, ...

Het wordt tijd dat ritueel slachten wordt verboden. Het is goed dat partijen als de Partij Voor de Vrijheid en het Vlaams Belang ritueel slachten aan de kaak stellen. En tevens de Partij voor de Dieren verdient een compliment, want ook deze partij wil een verbod op (onverdoofd) ritueel slachten.

_____