Posts tonen met het label amsterdam. Alle posts tonen
Posts tonen met het label amsterdam. Alle posts tonen

zondag 9 maart 2014

Islamitische scholen exemplarisch voor Vijfde Colonne

. 
Hieronder vindt u passages uit recent verschenen artikelen. De eerste passage komt uit het artikel Strafdossier Ibn Ghaldoun: Klas stond boven de wet, geschreven door Tobias den Hartog. Het werd op 25 januari jongstleden op de website van het Algemeen Dagblad werd gepubliceerd en gaat over de middelbare moslimschool Ibn Ghaldoun in Rotterdam: 

Een 4 wordt een 6 na wat 'ritselen en onderhandelen'
Cijfers van leerlingen worden gewijzigd, zodat ze over kunnen. Een 4 wordt met een beetje 'ritselen en onderhandelen' een 6. Er wordt volop gespijbeld, maar men kijkt de andere kant op. 

Ook als 6 vwo dwars is. Bij Nederlands gaat het mis. De docente, een autochtone, wordt niet gepruimd door 6 vwo. Het jaar is nog maar koud begonnen, of ze krijgt opmerkelijke kritiek. 'Waarom moeten wij Nederlands leren, terwijl we dat misschien niet eens willen gebruiken?' En: 'U denkt toch zeker niet serieus dat de Holocaust heeft plaatsgevonden?' 

Boze imam
Als de lerares Nederlands de kinderen De Verbouwing van Saskia Noort laat lezen, staan zes leerlingen van de klas een paar dagen later voor haar neus. Ze weigeren. 

In het boek staat een passage over een vinger die langs een hals naar de borst glijdt. Dat kan niet, vinden ze. Het boek is 'smerig', 'pervers'. Als de docente Het Gouden Ei als alternatief biedt, staat er een paar dagen later een imam voor haar neus. In gebrekkig Nederlands maakt hij duidelijk dat hij hier niet van gediend is. 

Racistisch en anti-islamitisch
De lerares Nederlands mag geen uitdrukkingen gebruiken met het woord 'hond' erin. Beledigend, oordelen leerlingen. Ze wordt 'racistisch en anti-islamitisch' genoemd. Het gros van de groep is uitgesproken islamiet. Wanneer de docente de klas wil laten analyseren waar het succes van Geert Wilders vandaan komt, breekt er zelfs een staking uit. In de kantine wordt een handtekeningenactie gehouden om de lerares weg te krijgen. Iedereen die niet tekent is 'een slechte moslim'. 

Als het schoolbestuur er niet van wil weten, worden de ouders in stelling gebracht. Die komen naar de open dag om verhaal te halen. Dan wordt het helemaal bont. 

Inbraak bij huis lerares
Een van de ouders schreeuwt tegen de leerkracht. De man maakt haar uit voor racist, zegt dat ze haar zoon 'seksueel geïntimideerd' heeft en bedreigt haar. Als hij woest vertrekt, spuugt hij de lerares in het gezicht. Die doet aanvankelijk aangifte bij de politie, maar trekt deze in als er 's avonds bij haar thuis wordt ingebroken. Als de docente uiteindelijk is weggepest, viert 6 vwo het als een overwinning. 

In het weekblad Elsevier verscheen in februari van dit jaar een artikel over het Islamitisch College Amsterdam, een andere middelbare moslimschool, die ondertussen is gesloten. Het artikel is geschreven door Paul Andersson Toussaint en is onthullend over de denkwijze van veel docenten. Daaronder waren zogeheten salafisten, aanhangers van de authentieke islam. Vijf citaten van de autochtone docent Robert (niet zijn echte naam): 


"Er werden pamfletten geschreven en op de muur gehangen over wat goed en fout islamitisch gedrag was. Vooral onder de Marokkaanse docenten was de groep salafisten echt groot. Ze waren er niet op uit om goed onderwijs te geven, maar om het radicale gedachtegoed te verspreiden." 

"Ze vormden bepaald niet de meerderheid, maar waren wel de dominante groep, omdat ze zo onverzoenlijk en overtuigd van hun eigen gelijk waren. De meeste Marokkaanse vakdocenten vlochten de fundamentalistische doctrine gewoon door de lessen wiskunde, natuurkunde, biologie, scheikunde en geschiedenis heen. Zij hadden daar geen enkel probleem mee." 

"De Turkse docenten op de school waren in veel opzichten veel gematigder, maar als het ging om homofobie, antisemitisme of anti-Nederlandse sentimenten, dan dachten de Turken exact hetzelfde als de Arabischtalige radicalen." 

"In hun interpretatie van de islam verschilden ze allemaal van elkaar. Maar ook huidskleur speelde een belangrijke rol. De Surinaamse collega's werden gediscrimineerd wegens hun huidskleur. Dat gold trouwens ook voor de Pakistanen en de Hindoestanen. Die stonden allemaal op een lager plan." 

"Dan had je de tegenstelling tussen de Marokkanen en de rest, de tegenstelling tussen Berbers en de Arabieren. De tegenstelling tussen de mannen en de vrouwen en de tegenstelling tussen de moslims en de Nederlanders, de ongelovigen. Naar de buitenwereld werd natuurlijk altijd mooi weer gespeeld. Discriminatie bestond niet. Vooral de Turkse docenten wisten verschrikkelijk goed hoe ze een heel politiek correct verhaal konden ophangen voor de buitenwacht." 

De bovenstaande passages zijn exemplarisch voor de Vijfde Colonne der moslims, die geen enkele binding heeft met de Nederlandse samenleving. Hun wereldbeeld staat haaks op die van moderne Nederlanders. En denk maar niet dat het een minderheid van de moslims betreft. "Uit onderzoek in Nederland en vijf andere Europese landen blijkt nu dat tweederde van de ondervraagde moslims hun religieuze wetten belangrijker vinden dat de wetten van de landen waarin zij leven", meldde NRC Handelsblad eind vorig jaar. Dat is veelzeggend en zal in de toekomst voor veel meer ellende zorgen. De moslims in Europa zullen immers een steeds groter deel van de bevolking gaan uitmaken en als gevolg daarvan steeds assertiever en agressiever worden. Meer over het betreffende onderzoek vindt u overigens hier. 

_____

vrijdag 10 mei 2013

Amsterdam: de vijfde colonne der moslims in beeld

.
Acht dagen geleden was het twee jaar geleden dat Osama bin Laden door Navy SEALs werd geëlimineerd. Voor PowNews reden genoeg om "Nederlandse" moslimjongeren aan het woord te laten. Op de Dam vroeg PowNews-verslaggever Danny Ghosen hun mening over de jihadistische massamoordenaar. Hieronder vindt u de reacties.


Zie ook:

_____

woensdag 26 december 2012

Journalistiek valt over Twitter-bericht van PVV-senator Marcel de Graaff

.
Journalistieke kneusjes van verschillende politiek-correcte media proberen een PVV-schandaal te creëeren. Zij storen zich aan een politiek-incorrecte tweet van Eerste Kamerlid Marcel de Graaff. Daarin schrijft de PVV-senator dat hij een AK-47-geweer (ontworpen door Michail Kalasjnikov) mist bij een foto van een islamitische gebedsruimte in de "De Vluchtkerk" in Amsterdam:


De (internet-)redactie van de Volkskrant heeft zelfs een uitgebreid artikel aan dit Twitter-bericht besteed. Daarin omschrijft men de tweet van de PVV-senator als "ongenuanceerd", terwijl hij gewoon een punt heeft. Kijk maar naar de onderstaande foto's, waarop moslims — volgers van de massamoordenaar Mohammed en diens "religie van vrede" — met geweren bidden.














Zie ook:

_____

maandag 3 september 2012

De Vrije Universiteit Amsterdam is een broeinest van radicale moslims

. 
Hieronder vindt u een citaat uit een artikel dat recent in het weekblad Elsevier werd gepubliceerd. De auteur heet Wierd Duk, wiens naam komischerwijs als weird duck klinkt. Ik heb enkele relevante links aan het citaat toegevoegd. 

Op opleidingsinstituten als de Vrije Universiteit (VU) in Amsterdam, waar veel moslims studeren, is het succes van de fundamentalistische islam zichtbaar. Veel studentes dragen een hoofddoek en moslimjongens laten hun baard staan. In hun opvattingen over de rol van de democratie en de rechtsstaat komt een deel van deze moslimjongeren steeds verder af te staan van de in Nederland geldende waarden. Zo bepleitte een islamitisch geestelijk verzorger, opgeleid aan de VU, in het Nederlands Dagblad onlangs de doodstraf voor 'afvalligen'.

Het was ook de Islamitische Studentenvereniging Amsterdam (ISA) van de VU, die eerder dit jaar de omstreden Britse sjeik Haitam al-Haddad uitnodigde. Geschrokken door alle commotie die de komst van Al-Haddad teweegbracht — een Kamermeerderheid wilde hem wegens 'haatzaaien' de toegang tot Nederland ontzeggen — annuleerde de VU de lezing. De bijeenkomst werd toch gehouden, in debatcentrum De Balie in Amsterdam, waar de sjeik luid applaus oogstte bij zijn VU-aanhang. 

Zie ook: 

_____

zondag 19 augustus 2012

'Islam-likkende Gutmenschen mugged by reality'

.
In het kader van indoctrinatie van weerloze kinderen met het debiliserende multikul-virus, moeten West-Europese scholieren vaak een bezoek brengen aan een moskee. Vaak krijgen zij daar een islam-vergoelijkend praatje te horen, van een imam of moskeebestuurder die veinst dat de islam een tolerante godsdienst is. Toen de Amsterdamse basisschool De Horizon in 2008 de El Mouahidine-moskee bezocht, was de moskeevoorzitter echter opvallend openhartig. Hij vertelde aan de kinderen dat niet-moslims "honden" zijn (wat hij later overigens alweer ontkende). De directie van de basisschool reageerde geschokt en sprak de moskee aan op dit "ongewenste gedrag". De onderstaande brief van de schooldirectie, gericht aan de ouders van de kinderen, vond ik recent op BoilingPoints. In de brief wordt de El Mouahidine-moskee overigens foutievelijk El Mouchidine genoemd.

(klik hier om de brief te lezen)

Het heeft toch ook iets grappigs, als Gutmenschen get mugged by reality. Toch?

_____

maandag 9 juli 2012

Reportage over de multiculturele 'smeltkroes' Amsterdam

.
Op GeenStijl vond ik de onderstaande reportage van Russia Today over Amsterdam. Dat was ooit een mooie stad, maar is tegenwoordig een geïslamiseerd poepgat (dat cynisch ook wel Islamsterdam wordt genoemd).


Zie ook:

_____

zondag 30 januari 2011

Peter Breedveld toont eens te meer aan een malloot te zijn


"Eigenlijk zouden er VN-troepen naar Nederland gestuurd moeten worden om PVV'ers dood te schieten", aldus
Peter Breedveld enkele dagen geleden op Twitter. Van een malloot als Breedveld kan men dergelijke tweets verwachten, maar het is schrijnend dat zo iemand werkt voor het blad Ad Valvas van de Vrije Universiteit (VU) in Amsterdam. Dat de VU zich van de woorden van Breedveld distantieert, is nog wel het minste dat men mag eisen. Stelt u zich eens voor dat Breedveld iets dergelijks over een andere bevolkingsgroep had getwitterd, bijvoorbeeld islamieten. Hij zou in dat geval waarschijnlijk op staande voet zijn ontslagen.

PowNews besteedde afgelopen donderdag
aandacht aan het nieuws over Peter Breedveld:



Peter Breedveld doet ondertussen huilie huilie, maar wie terecht geschoren wordt kan beter stil zitten (maar zo slim is Breedveld niet). Zijn liefje Hassnae Bouazza probeert overigens ook de imagoschade voor haar mallotige vriend te beperken. Eerder nam zij het al eens op voor de Hitler-fan Yusuf al-Qaradawi, dus niets is haar te dol. Wetende dat Breedveld en Bouazza volgens iemand die hen goed kent aan een soort gezamelijke psychose lijden, zullen zij waarschijnlijk ook niet snel tot inkeer komen.


_____

donderdag 5 augustus 2010

Theodor Holman over het gebrek aan acceptatie van homoseksualiteit


Theodor Holman schreef een
column naar aanleiding van de vijftiende editie van de Gay Pride in Amsterdam. Een passage daarvan:

In mijn jeugd waren een paar zaken al 'opgelost'. Godsdienst, bijvoorbeeld. Je geloofde niet in God, je ouders ook niet, je wist dat wanneer je een kerk bezocht (vanwege de mooie kunst) je moest fluisteren en je mocht je handen niet in je zakken houden, maar een beetje voor je kruis. Mensen die in God geloofden, die moesten dat vooral zelf weten.

Homoseksualiteit was ook volstrekt 'normaal'. Mijn grootmoeder, geboren in 1885, had er wel moeite mee, maar mijn ouders absoluut niet. Zij hadden vrienden die homo waren en hoewel mijn broer en ik daar flauwe grappen over maakten ('Komen tante Johan en tante Frits weer eten?') hebben we er altijd op gereageerd of de emancipatie van homo's al achter de rug was.

Wie mij veertig jaar geleden had verteld dat 'godsdienst' ons politiek zou verdelen en dat homo's en Joden in Amsterdam bedreigd zouden worden, had ik voor krankzinnig versleten. 'Alles zoop en naaide,' schreef Campert over die naoorlogse tijd. Dat onderstreepte onze vrijheid die eerder groter moest worden dan kleiner. Maar vrijheid bleek geen gewild product.

De massa-immigratie van niet-Westerse allochtonen — en daarmee de import van achterlijke cultureel-religieuze opvattingen — heeft Amsterdam (en Nederland in het algemeen) geen goed gedaan.


Zie ook:

De Linkse Kerk en de 'vrijheid van godsdienst'

Homo's worden rechtser

Antisemitisme in Amsterdam


_____

vrijdag 25 juni 2010

Antisemitisme in Amsterdam

.
In Elsevier stond vorige week een commentaar van René van Rijckevorsel. Hieronder volgt daarvan een passage.

In een onrustbarend artikel in NRC Handelsblad van 12 juni beschrijft freelance journalist Paul Andersson Toussaint hoe het Amsterdamse stadsdeel de Baarsjes tegenwoordig een schuil-synagoge heeft, Sjoel West. 'De meerderheid van de joden wil niet dat de sjoel zichtbaar is als synagoge, uit angst voor problemen, discriminatie en scheldpartijen van het Marokkaans-Nederlandse straatschorem in de buurt.'

In het stuk laat Toussaint tal van joodse Amsterdammers aan het woord die zich niet meer met keppeltje op straat durven begeven, omdat zij dan bespuugd, bespot of zelfs lichamelijk geïntimideerd worden: 'Hé, Hitler is er eentje vergeten.' Het betreft behalve de Baarsjes de wijken Nieuw-West, de Indische Buurt, de Transvaalbuurt en de Pijp. Allemaal delen van Amsterdam waar Marokkanen zijn oververtegenwoordigd.

Zie ook:

Antisemitisme is meer dan een incident. Het is [weer] normaal

Hitlergroet en antisemitisch gescheld voor 'lokjoden'

Massa-immigratie van moslims oorzaak groeiend antisemitisme in Zweedse stad Malmö

Jongerengeweld en jodenhaat in Berlijn

_____

maandag 7 juni 2010

Citaten over Job Cohen (1)


Theo van Gogh in een column in Metro (17 oktober 2003):

Laf & lui, noemt partijgenoot Rottenberg (PvdA) hem, maar vermoedelijk wil de burgemeester van Amsterdam vooral aardig gevonden worden en dat levert - met het vermoeide cynisme dat de ware bestuurder kenmerkt - gebabbel op als 'ik wil de boel bij elkaar houden'. Wat dat is, 'de boel bij elkaar houden', konden autochtone burgers voor 't eerst ervaren toen in de dagen na 11 september 2001 de burgemeester van Amsterdam met de pet in de hand op bezoek ging bij een moskee; burgemeester legde de gelovigen uit dat wij in Amsterdam niets tegen de islam hebben, integendeel. In mijn onschuld verwachtte ik daarna een opsomming van de burgerlijke vrijheden die ook voor islamieten in dit land de moeite waard zouden kunnen wezen, zoals daar de scheiding van kerk en staat, vrije meningsuiting, vrijheid van godsdienst, gelijkberechtiging van man en vrouw, het recht om openlijk homo te zijn, het recht om Allah belachelijk te maken en Zijn gelovigen te kwetsen, enzovoorts, enzovoorts.


Clyde Moerlie in een artikel
in de Volkskrant (17 maart 2003):

De projecten waar Cohen zich expliciet mee heeft bemoeid, zijn mislukt. Zo heeft hij zich sterk gemaakt voor de komst van het Arabische instituut Marhaba, dat er niet gekomen is. Datzelfde geldt voor de Westermoskee. En terwijl er in de Amsterdamse stadsdelen Centrum en Zuid-Oost preventief mag worden gefouilleerd, hebben de imams het voor elkaar gekregen dat dit in de stadsdelen waar veel moslims wonen, zoals Nieuw-West en Oost, niet gebeurt.

Cohens idee om de boel bij elkaar houden, kwam er op neer vooral de moslims niet voor het hoofd te stoten. Hiervoor ging de scheiding van kerk en staat in de hoofdstad op de helling. Zo is een van de doelstellingen van het Amsterdamse anti-radicaliseringsbeleid ‘het vergroten van de zichtbaarheid van de diversiteit van de islam’. Ook is hij voorstander van islamlessen op openbare basisscholen.


Theo van Gogh in een artikel in Het Parool (3 april 2004):

(...) anders dan Van Thijn kan Cohen er niet van beticht worden over idealen te beschikken. Op zich geeft dat een veilig gevoel, maar de vraag is of Cohen's veel geroemde 'pragmatisme' Amsterdam tot voordeel strekt. Burgemeester had goed in de gaten dat de blanke middenklasse in moordend tempo bezig is de stad te verlaten en heeft z'n conclusies getrokken. Ik vermoed dat zijn buigen voor duistere Middeleeuwers die vanuit de moskee gelovigen en ongelovigen proberen te terroriseren, bijdraagt aan het gevoel van malaise dat ondernemende Amsterdammers doet vertrekken.


In Amsterdam werd opvoering van het toneelstuk "Aïsja" onmogelijk gemaakt door fanatieke moslims. Je hoort Burgemeester er niet over. Hij durft ook niet in discussie te gaan met de gans Fatima Elatik, het troetel-allochtoontje dat namens zijn partij die censuur verdedigde. Voor een stad die pretendeert een centrum van Kunsten te zijn, is dat nogal genânt, zou je kunnen zeggen, maarCohen taxeerde terecht dat in Amsterdam vrijheid van expressie niemand wat kan schelen. Ooit werd in Amsterdam Voltaire gedrukt, omdat zulks nergens anders in Europa mocht. Vandaag zou Voltaire vermoedelijk een 'klacht' aan z'n broek hebben gekregen van het mede namens Cohen gesubsidiëerde Anti-Discriminatie-Bureau.


Theodor Holman in een column in Het Parool (17 februari 2006):

Hij zegt: "De vrijheid van meningsuiting is een groot goed. Dat betekent dat er veel mag. Maar het is wel de vraag of wat mag, ook moet. Zelfbeheersing naast vrijheid van meningsuiting."

Cohen beseft niet dat vrijheid van meningsuiting geen 'maar' kent. Wanneer iedereen zichzelf beheerst, heb je geen vrijheid van meningsuiting nodig als wet - dan is die er al. Het gaat er juist om dat je soms moet beledigen, forceren. (...)

Zelfbeheersing, wat Cohen wil, is nietszeggend; lafheid kan je altijd uitleggen als 'zelfbeheersing'. De discussie draait er juist om dat in een open debat alles mag. Zonder enig voorbehoud. Je moet joden, moslims, atheïsten tot op het bot kunnen beledigen. Is het feit dat Mohammed en Allah niet afgebeeld mogen worden tijdens carnaval, een vorm van zelfbeheersing? Kom op!


Roelof Bouwman in een artikel in HP/De Tijd (5 november 2004):

In april 2003 hekelde Cohen op de jaarvergadering van het Nederlands Genootschap van Hoofdredacteuren de NOVA-verslaggevers die geheime opnamen hadden gemaakt van preken in een aantal moskeeën. Waarom, zo vroeg een verontwaardigde Cohen zich af, hadden deze journalisten niet ook iets verteld over 'het conservatieve christendom en jodendom'? De 'paralellen' lagen toch 'voor het oprapen'? Dat in geen enkele Nederlandse synagoge boeken te koop zijn met aanwijzingen hoe homo's het best van een dak gegooid kunnen worden en dat de blijf-van-mijn-lijfhuizen niet bepaald vol zitten met uitgehuwelijkte, met de dood bedreigde of bijna-besneden SGP-vrouwen — Cohen heeft er geen boodschap aan.

In oktober 2003 was het opnieuw raak. Dagblad Trouw berichtte toen dat steeds meer Amsterdamse moslimscholieren door middel van intimiderend en gewelddadig gedrag tegenover docenten het geschiedenisonderwijs over de Tweede Wereldoorlog en de Holocaust onmogelijk proberen te maken. In de officiële verklaring die de burgemeester daarover in de Amsterdamse gemeenteraad aflegde, liet hij weliswaar weten verontrust te zijn, maar elke verwijzing naar de godsdienstige of etnische achtergrond van de betrokken leerlingen bleef achterwege. Ook toen Cohen een maand later, in een toespraak bij de herdenking van de Reichskristallnacht, op de kwestie terugkwam, verzuimde hij man en paard te noemen.


Theo van Gogh in een interview in HP/De Tijd (17 januari 2003):

Zeker, ik ben bang dat de moslims het zullen gaan winnen. In ieder geval zal er steeds minder mogelijk zijn vanwege de islam. Je zag het aan Job Cohen, de burgemeester van Amsterdam. Op 11 september stond hij meteen op de trappen van de moskeeën en zei: 'Wij moeten de dialoog met elkaar openhouden.' Terwijl hij eigenlijk had moeten zeggen: 'Jullie mogen van alles roepen, maar de westerse normen en waarden zijn veruit superieur aan de ideeën van Bin Laden.'


Carel Brendel in een
artikel op zijn website (15 maart 2010):

Dezer dagen wemelt het in de media van de hagiografiën, waarin de heilige Job Cohen wordt opgehemeld omdat hij de boel zo goed bij elkaar weet te houden. Zelden vraagt iemand zich af wie of wat de heilige Job toch zo goed bij elkaar houdt.

De burgemeester introduceerde een omgekeerd wij-zij-denken door de verspreiding van een
lesbrief, die de Amsterdamse scholieren waarschuwde voor ophitsende politici. In dit lesmateriaal werden blanke Nederlanders weggezet als racistische ’tokkies’. Cohen was de hoofdverantwoordelijke voor deze lesbrief, maar door handig manoeuvreren bleef hij buiten schot en sneuvelde de politieke carrière van de ongelukkige wethouder Hennah Buyne (PvdA).

Cohens omgekeerde wij-zij-denken kwam in oktober 2009 weer eens aan de oppervlakte in een interview met de Volkskrant. Daarin stelde hij zelfgenoegzaam vast dat Amsterdammers ‘minder overtrokken’ op de immigratie reageren dan elders in het land. “Eerlijkheidshalve zeg ik er wel onmiddellijk bij dat het deel van de bevolking dat weinig moet hebben van vreemdelingen, uit Amsterdam is vertrokken. Veel Amsterdammers uit de lagere middenklasse wonen tegenwoordig in Almere, Zaanstad, Purmerend. In die groep zit, denk ik, de kern van de rancune.”


Theo van Gogh in een column in Metro (17 oktober 2003):

Als zijn partijgenote Fatima Elatik - zonder twijfel de domste troetel-allochtoon die de PvdA heeft weten voort te brengen - in de krant laat noteren: "Wij zijn hier, wij gaan hier niet meer weg en daar moeten jullie maar aan wennen!", zal burgemeester geen wenkbrauw fronsen. De haat en agressie tegen 'jullie' die achter zo'n op het eerste gezicht onschuldige uitspraak schuil gaat, wordt door burgemeester van harte onderschreven.

Burgemeester galmt liever wat op 4 mei over de Nederlanders die 'anderen' niet willen begrijpen, terwijl Marokkaanse jongens voetballen met de grafkransen 'voor hen die vielen'. Dat was ongelukkig natuurlijk, zoals 't ook pijnlijk was dat een meerderheid van Marokkaanse kleuters anti-semitische teksten bezigt. Die kleine lievelingen gaan helemaal bekeerd worden nu burgemeester en wethouder Oudkerk hebben aangekondigd 'desnoods' zelf voor de klas te zullen gaan staan.


Frits Bolkestein in een artikel in de Volkskrant (15 mei 2010):

De religieuze infrastructuur die Cohen in 2002 noodzakelijk achtte, was gestoeld op de illusie die men ‘integratie via de islam’ noemt. Ten behoeve van de maatschappelijke dialoog subsidieerde Cohen een aantal projecten waarvan de belangrijkste de Westermoskee was. Deze prestigieuze moskee, die volgens de burgemeester ‘het symbool van integratie’ moest worden, kreeg na aandrang van Cohen persoonlijk een subsidiebedrag van twee miljoen euro.

Vraagtekens hoe een moskee als symbool van integratie kan worden gezien werden amper gezet. Evenmin bestaat de indruk dat nu het project definitief geen doorgang vindt Cohen zich wil inzetten voor terugvordering van de subsidie. Bovendien is het maar de vraag in hoeverre het wenselijk is dat een overheidsinstelling subsidie geeft voor de bouw van een moskee.


Theo van Gogh in een column in Metro (22 oktober 2004), naar aanleiding van een debat tussen Cohen en Dyab Abou Jahjah (van de AEL):

Je zou zeggen, een religieuze fascist die de Islamitische wet wil invoeren – met alle gevolgen van dien voor ongelovigen, joden, homo's, vrouwen en afvalligen - is niet iemand met wie je de moeite neemt om in debat te gaan. Ik herinner me nog heel goed hoe Abou zich liet ontvallen dat de ketterse Ayaan Hirsi Ali moest worden 'opgesloten'.

Niet duidelijk was of deze schoenenpoetser van Allah bedoelde dat Mevrouw moest worden opgesloten in het gesticht of achter tralies, maar ik denk niet dat ze nog lang zou rondlopen als de hoge heerlijkheid van de sharia hier werd ingevoerd.

Iemand die wel denkt dat meneer Jahjah het beste met ons voorheeft, is de burgemeester van Amsterdam, die in het openbaar met hem van gedachten wisselde en als beloning na afloop te horen kreeg: "Eindelijk een politicus die mij begrijpt!" Een prachtig compliment waar Cohen vast heel trots op is geweest.


Nausicaa Marbe in een artikel in de Volkskrant (14 mei 2010):

Wat er ook gebeurt, van de moord op Theo van Gogh, haatpreken in twee moskeeën, tot de terreur van Marokkaanse straatbendes: Cohen stelt zich tevreden met beloftes van imams en blijft het voor de islam opnemen. Zijn priemende vinger wijst juist naar de critici van moslimfundamentalisme. De burgemeester met zijn matige dossierkennis, die zich in belangrijke zaken graag afzijdig houdt, heeft zijn hobby gevonden. Zo komt Cohen voor zijn doen ongekend fanatiek in actie om de ondergang van de Westermoskee en het islamitische instituut Marhaba te voorkomen.

Evenwel barst de boel uit elkaar. In 2007 neemt de gemeenteraad noodgedwongen een motie aan die Cohen verbiedt een rol te spelen bij de waarschijnlijk aan de Moslimbroederschap gelieerde Westermoskee. Marhaba gaat ten onder omdat de multiculturele modderpoel vol geruzie tussen etnische belangengroepen sterker is dan dat steriele islamverheffende verbroederingsbeeld dat Cohen met de werkelijkheid verwart.


Leon de Winter in een column in Elsevier (11 december 2004):

Cohen moet zich aan Hirsi Ali behoorlijk hebben geërgerd. Zij weigerde zijn zachte aanpak te delen. Zij vond dat Cohen zich met de buitenkant bezighield en zich van traditionele sociaal-democraatische middelen bleef bedienen, ook al was het al lang duidelijk dat de integratieproblematiek verder reikte dan aanpassingsproblemen die voortvloeiden uit de sociaal-economische positie van islamitische immigranten.


Sylvain Ephimenco in een column in Trouw (18 maart 2010):

Als ik de denkstructuur van Cohen met een voorbeeld moet weergeven, laat ik dan zijn Oranjelezing uit 2004 aanhalen. Hierin stelt hij de ’morele agenda’ van de islam op het gebied van ’alcohol- en drugsgebruik, echtscheiding, pornografie, fraude, de commercialisering van het bestaan, menselijke relaties’ ten voorbeeld. En voegt hier aan toe: ’Dat kan ons een spiegel voorhouden; het kan ook een appèl uitoefenen op mensen die de existentiële leegte van de seculiere samenleving willen ontstijgen’.


Zo een premier zal nooit de mijne worden. Iemand die durft de ’morele agenda’ van de islam (vrouwonderdrukking, eerwraak, onverdraagzaamheid jegens christenen, homo’s, afvalligen) tegenover de ’seculiere leegte’ te zetten. Ik heb in de zogenaamde leegte mijn geluk en vrijheid gevonden en kijk nog liever naar uitdagende reclame voor lingerie dan naar een wandelende gevangenis in boerka.


Theo van Gogh in een column in Metro (12 maart 2004):

Van alle oplichters die ons de Vijfde Colonne van de geitenneukers proberen te verkopen als een verrijking van onze toch al zo geweldige multiculturele samenleving, is
Cohen de meest doortrapte.


Leon de Winter in een commentaar in Elsevier (29 mei 2010):

Niet zo lang geleden wilden socialisten de geketende massa's bevrijden van de last van de georganiseerde religie. Nu ontkennen ze gewoonweg dat religie negatieve effecten kan hebben bij migratie en integratie. Het gekke is dat Cohen continu imams betrok bij Amsterdamse integratieperikelen, en nu glashard ontkent dat religie negatief heeft bijgedragen aan het gedrag van Marokkaans tuig. 'U kijkt niet of iemand over de schreef gaat, maar wat zijn geloof is. Dat is iets wat je nooit, nooit en nooit mag doen.'

Cohen heeft jarenlang niets anders gedaan als hij de zoveelste moskee bezocht en de zoveelste imam smeekte om de jochies te disciplineren. Cohen deed exact wat hij Wilders verwijt, maar nu doet hij alsof in de sociaal-culturele opvoeding van de jochies geloof geen rol speelt. (...) Het is politiek-correct denken dat lastige waarheden moet verbloemen. Cohen noemt dat 'de boel bij elkaar houden'. Ik noem het zelfbedrog.


Annelies van der Veer in een commentaar op haar weblog (29 maart 2010):

Ik ben boos omdat angstpolitici als Job Cohen vrijheid zeggen als ze vrijblijvendheid bedoelen, omdat Cohen ons masseert om met een stukje achterlijkheid te integreren waar we als maatschappij de morele kosten nog decennia lang voor zullen moeten betalen. En ik twijfel er geen moment aan dat Cohen religie zal blijven inzetten als instrument voor zijn (integratie-)politiek.


Theo van Gogh in een column in Metro (17 oktober 2003):

Burgemeester denkt dat tolerantie hetzelfde is als buigen voor de Vijfde Colonne van de geitenneukers. Afkomstig uit de zwarte bergen van Staphorst van Marokko, terroriseert die al jaren andersdenkenden, ongelovigen, vrouwen, joden, homo's en - in het algemeen - autochtonen. Jawel, haast ik mij hieraan toe te voegen, ik weet zeker dat er ook niet-agressieve Marokkanen in Nederland wonen, en liberale moslims zelfs. Maar het eigenaardige is, die hoor je eigenlijk nooit, zelfs niet als de burgemeester van Amsterdam een dringend beroep op hen doet om nu eindelijk eens aan het publieke debat deel te nemen.

Zou 't kunnen dat liberale, verdraagzame Marokkanen beter dan burgemeester weten wat voor vlees ze in de kuip hebben? Zou 't kunnen dat zij zich geen illusies maken over de vrome tronies van de imams en het geloei over 'respect' uit de monden van het fascistisch gepeupel dat namens Allah over straat marcheert?

Job Cohen, burgemeester, wast zijn handen in onschuld. De imams knikken tevreden en weten; hij komt toch wel in de hel.


Roelof Bouwman in een artikel in HP/De Tijd (5 november 2004):

'De boel bij elkaar houden' — dat is, zo maakte Cohen al direct bij zijn aantreden als burgemeester duidelijk, zijn grote missie. Wie er allemaal bij die 'boel' horen, is sindsdien heel precies duidelijk geworden. Allochtone Amsterdammers kunnen het zo gek niet maken of Cohen wil met ze 'in gesprek', 'in contact' of 'in dialoog' blijven — het aantal synoniemen dat hij er inmiddels voor heeft bedacht, wordt zelfs door de Van Dale niet overtroffen. Voor autochtone Amsterdammers ligt dat allemaal heel anders. Dat ze met tienduizenden tegelijk de stad verlaten, wordt door Cohen — impliciet — een verrijking voor de 'diversiteit' genoemd, en als ze door Marokkanen hun huis uit worden getreiterd, is het schrijven van een ingezonden brief het enige dat de burgemeester uit zichzelf weet te bedenken. Dan opeens schieten Cohen géén vergelijkingen met de Duitse bezetting te binnen, hoewel het verschijnsel van Amsterdammers die door toedoen van buitenlands gajes worden gedwongen onder te duiken, daar alle aanleiding toe zou kunnen geven.


_____

vrijdag 4 juni 2010

Job Cohen en de rol van religie in de politiek

.
Leon de Winter over Job Cohen in een commentaar in Elsevier (29 mei 2010):

Niet zo lang geleden wilden socialisten de geketende massa's bevrijden van de last van de georganiseerde religie. Nu ontkennen ze gewoonweg dat religie negatieve effecten kan hebben bij migratie en integratie. Het gekke is dat Cohen continu imams betrok bij Amsterdamse integratieperikelen, en nu glashard ontkent dat religie negatief heeft bijgedragen aan het gedrag van Marokkaans tuig. 'U kijkt niet of iemand over de schreef gaat, maar wat zijn geloof is. Dat is iets wat je nooit, nooit en nooit mag doen.'

Cohen heeft jarenlang niets anders gedaan als hij de zoveelste moskee bezocht en de zoveelste imam smeekte om de jochies te disciplineren. Cohen deed exact wat hij Wilders verwijt, maar nu doet hij alsof in de sociaal-culturele opvoeding van de jochies geloof geen rol speelt. (...) Het is politiek-correct denken dat lastige waarheden moet verbloemen. Cohen noemt dat 'de boel bij elkaar houden'. Ik noem het zelfbedrog.

Zie ook:

Zero tolerance!

Cohen verwende zijn moslims. Ten onrechte

Cohens morele agenda

Millî Görüş is wél heel tevreden met Job Cohen

Wegkijker Job Cohen niet de juiste man in Torentje

Job Cohen levert de allochtonen uit aan de conservatieve islam

Met Cohen een einde aan de scheiding van kerk en staat

Politie mag van Cohen in moskee personeel werven

Cohen blijft bij standpunt: hand weigeren mag

Liefdesbaby Marhaba is doodgeboren kindje

Held van Eurabië

Burgemeester in oorlogstijd, want Allah weet het beter

_____

maandag 31 mei 2010

Soft 1: Job Cohen

.
In het kader van de verkiezingen mochten de lijsttrekkers van de vijf grote partijen twee pagina's in de
verkiezingskrant van De Telegraaf vullen, die vandaag uit kwam. Dit gold ook voor PVV-lijsttrekker Geert Wilders, al mocht hij van De Telegraaf geen cartoons van Gregorius Nekschot gebruiken (wat uiteraard een schandalige vorm van dhimmitude is). Wel publiceerde De Telegraaf het onderstaande commentaar van Geert Wilders.

Het kan zomaar gebeuren: een extreme multiculturalist wordt onze volgende minister-president. De staatsomroep doet zijn stinkende best Cohen neer te zetten als de Vader des Vaderlands. De realiteit is anders.

Cohen is Vogelaar in het kwadraat. Capituleren is zijn kernactiviteit. Wie kijkt naar wat Cohen in het verleden heeft gezegd en gedaan schrikt. De burgemeester van de grachtengordel is een enorme fan van de islam. Voor hem kan de massa-immigratie niet snel genoeg gaan. Hoe meer vliegtuigen vol islamitische gelukszoekers hoe beter.

Een paar uitspraken:

- ’… zo moeten wij ook bepaalde groepen orthodoxe moslims accepteren, die bewust hun vrouwen discrimineren.’

- ’Het is niet zinvol om iedereen Nederlands te laten leren.’

- ’Integratie is een zaak van onszelf, niet van de ander.’

- ’De integratie van sommige bevolkingsgroepen in onze samenleving verloopt nu eenmaal via hun godsdienst. Zonder moskeeën… lukt het niet.’

- ’Veel Marokkanen in onze stad gaan gebukt onder problemen; dat is wat anders dan te zeggen dat Marokkanen voor problemen zorgen.’

- ’Ik ga niet zeggen: we moeten met z’n allen die kant op, want misschien is het wel de verkeerde kant.’

- Over het miljardenverslindende Noord/Zuiddebacle zegt hij: ’Wij zijn uiteindelijk allemaal amateurs.’

Maar ook anderen zijn kritisch over Cohen.

Bernard Welten, korpsbeheerder van Politie Amsterdam-Amstelland, vergelijkt Cohen met een strandbal: vederlicht en meedrijvend op elke golf die voorbijkomt.

Job Cohen is groot voorstander van het werven van politieagenten in moskeeën. Zijn politiebaas, Welten, gaat daar zelfs op de knieën. Het levert een pijnlijke foto op.

Cohen vindt het niet nodig dat straatcoaches vrouwen een hand geven. Islamitische apartheid wordt zo de regel. Nederlandse omgangsvormen hebben geen prioriteit meer.

Politiebond ACP en Amsterdamse agenten pleiten in 2007 voor harde maatregelen tegen rellende Marokkanen in Slotervaart, waaronder een samenscholingsverbod. Cohen vindt dat niet nodig. Agenten raken gefrustreerd doordat ze deze relschoppers niet mogen aanpakken, ook niet na auto’s en het politiebureau te hebben vernield en zelfs twee agenten bijna dood te hebben gestoken.

In 2006 krijgen agenten in Slotervaart zelfs de opdracht niet in uniform te patrouilleren. Dat zou maar provocerend werken. De Nederlandse politie kan onder Cohen niet meer zichtbaar aanwezig zijn in Nederlandse straten. Zo diep kunnen we zinken onder Cohen.

In 2010 ziet Cohen ineens het licht. Hij komt nu met een ’harde’ maatregel, althans die stelt hij voor. „Om overvallers duidelijk te maken dat misdaad niet loont moeten we desnoods hun mooie gympen maar afpakken.” Ja, dat zal enorme indruk hebben gemaakt.

Is Amsterdam veiliger geworden onder Cohen? Nee! Wie 2009 vergelijkt met 2005 komt tot deze schokkende cijfers:

Bedreigingen: plus 19 procent.

Mishandelingen: ook plus 19 procent.

Overvallen: plus 21 procent.

Diefstal/inbraak: plus 24 procent.

Aantal minderjarigen dat in de fout gaat: plus 25 procent.

(Deze cijfers zijn afkomstig van de gemeente Amsterdam, de afdeling O&S.)

Op de KLPD-ranglijst van de gemeenten die het meest te lijden hebben onder Marokkaanse criminelen staat Amsterdam eenzaam op 1. Ook blijkt dat Marokkaanse criminele jongeren zich in toenemende mate organiseren.

Job Cohen zegt dat hij wat hij heeft gedaan voor Amsterdam, ook kan doen voor heel Nederland. Dat is geen belofte, dat is een dreigement.


Zie ook:

Soft 2: Mark Rutte

Job Cohen vindt 'Moslim Broederschap' niet gevaarlijk

_____

dinsdag 16 maart 2010

'Jihad Jane' begon haar jihadistische loopbaan in Amsterdam

.
Eerder berichtte ik over Colleen LaRose en Jamie Paulin Ramirez, twee tot de islam bekeerde Amerikaanse vrouwen, die betrokken zijn bij een moordcomplot op de Zweedse cartoonist Lars Vilks. Het Parool publiceerde gisteren een artikel over Colleen LaRose, waarin wordt gesteld dat LaRose haar jihadistische loopbaan in Amsterdam begon. Een passage van dat artikel:

De door de FBI gearresteerde Amerikaanse terreurverdachte Colleen LaRose (46), beter bekend als Jihad Jane, is haar loopbaan binnen de radicale islam begonnen in Amsterdam. Tijdens een vakantie in de Nederlandse hoofdstad maakt Jihad Jane voor het eerst kennis met de islam nadat ze een romantische ontmoeting had met een moslim, waarschijnlijk een Egyptenaar.

Volgens een internetbijdrage van de in oktober 2009 gearresteerde LaRose zou deze man haar 'het gevoel hebben gegeven dat ze heel speciaal was'. Ook leidde de ontmoeting in Amsterdam, volgens LaRose, tot haar wens 'om moslim te worden'. Het bezoek aan Amsterdam zou in 2006 hebben plaatsgevonden.

Verderop in het artikel kan men het volgende lezen:

Smoorverliefd keert LaRose vervolgens vanuit Amsterdam terug naar Philadelphia, haar woonplaats. Sinds het bezoek aan Nederland raakt ze geobsedeerd door maar een ding: een jonge, rijke moslim trouwen. Maar hoe ze ook probeert om via moslim-datingsites aan de man te komen, het lukt niet. Vervolgens raakt LaRose, die inmiddels zelf moslim is geworden, in de ban van Al Qaida en de heilige oorlog, of jihad, tegen het Westen.

Zondag werd op de website van Het Laatste Nieuws overigens een artikel gepubliceerd over Jamie Paulin-Ramirez, de "tweede Jihad Jane". Een passage uit dat artikel:

De zesjarige zoon van een 31-jarige vrouw uit Colorado die naar Europa vluchtte en er lid werd van een al-Qaida-cel, is gebrainwasht tot een "haatdragende, fundamenteel islamitische zombie" melden de geschokte grootouders van Christian Carreon.

De moeder van Christian, Jamie Paulin-Ramirez, bekeerde zich tot de islam niet veel langer dan een jaar geleden toen ze nog in Leadville woonde. Ze ontmoette via het internet Najibullah Zazi, een Al-Qaida-soldaat die vorige maand schuldig pleitte aan een plot om bommen te doen ontploffen in het New Yorkse metrostelsel.

Volgens de ouders van Jamie Paulin-Ramirez zou hun dochter door Colleen LaRose zijn gerecruteerd.

_____

woensdag 10 februari 2010

Taqiyya in Duitsland

.
Taqiyya is een van oorsprong shi'itische term voor een islamitische gedragsregel, die het moslims toestaat tegen niet-moslims te veinzen en te liegen. In tegenstelling tot wat wel eens wordt beweerd, is taqiyya niet iets dat alleen binnen het shi'isme wordt geaccepteerd. Het veinzen en liegen tegen niet-moslims wordt namelijk uitdrukkelijk door de koran en de hadith gelegitimeerd. Taqiyya wordt dan ook veelvuldig toegepast, zowel door shi'ieten als soennieten. Bijvoorbeeld door Tariq Ramadan, een islamist die in gezelschap van niet-moslims graag "gematigdheid" veinst en liegt over de ware aard van de islam.

Er zijn nogal wat journalisten die de taqqiya-praatjes van lieden als Tariq Ramadan voor zoete koek slikken. Sommige journalisten zijn echter kritischer en onderzoeken of de taqiyya-praatjes wel met de werkelijkheid overeen komen. In de video hieronder vindt u daarvan een voorbeeld. Duitse journalisten onderzochten of de mensen achter de bouw van de Hazra Fatima-moskee in Frankfurt (in het stadsdeel Hausen) wel zo "gematigd" zijn als hun woordvoerder Ünal Kaymakci beweert.



De lieden achter de bouw van de Hazra Fatima-moskee in Frankfurt zijn toevallig shi'ieten. Soennieten kunnen er, zoals reeds beschreven, ook wat van. Via deze link vindt u een Duitse reportage over de taqiyya-praktijken van de Turkse moskeevereniging Milli Görüs. Bij politiek-correcte politici in Duitsland is Milli Görüs salonfähig, maar de Turkse vereniging wordt tevens door Duitse veiligheidsdiensten nauwgezet in de gaten gehouden.

Milli Görüs kreeg in ons land overigens in het recente verleden zowel van de gemeente Amsterdam als van Oxfam Novib geld. En dat terwijl de ware aard van Milli Görüs zeer gevaarlijk is.

Hat tip (voor video en link 4) ter attentie van Politically Incorrect.

_____

woensdag 11 november 2009

Homo's worden rechtser


Het onderstaande artikel werd oorspronkelijk op 11 november 2007 gepubliceerd op de oude website van Lux et Libertas.

In de meest recente uitgave van HP/De Tijd staat een artikel (zie noot) over het feit dat homo's rechtser worden. De oorzaak daarvan is de zwijgzaamheid van linkse politieke partijen ten opzichte anti-homo-geweld. Dat geweld wordt vaak door islamitische jongeren veroorzaakt, bijvoorbeeld in de (voormalige) homohoofdstad Amsterdam. In HP/De Tijd komt onder meer Theo Stokkink aan het woord, auteur van de homo-erotische thriller Uitgevonden en verbeterd. Daarin is de homohaat binnen de islam een van de thema's. Stokkink is somber over de toekomst:

Moslims breiden zich uit als een olievlek. In 2011 is meer dan de helft van
de Amsterdammers allochtoon. Democratisch gezien hebben zij het op dat moment
voor het zeggen. Wat moet je dan als homo: noodgedwongen binnenshuis blijven en
wachten tot je ruiten worden ingegooid?

Als het aan partijen als de PvdA en GroenLinks ligt moeten homo's daar inderdaad voor vrezen. Die partijen volgen namelijk stelselmatig de strategie van appeasement ten opzichte van problemen die door moslims worden veroorzaakt. Deze strategie leidt alleen maar tot de uitverkoop van Westerse waarden, inclusief de relatief tolerante houding ten opzichte van homo's. Moslims worden door appeasement immers niet of nauwelijks aangespoord zich aan te passen. Steeds meer homo's hebben dat in de gaten. Uit enquêtes van de Gay Krant blijkt dan ook duidelijk een verrechtsing. In 1998 kregen PvdA, D66, GroenLinks en SP samen nog 65 procent; in 2007 was dat 41 procent.

De centrum-rechtse VVD is populair onder homo's, maar ook de uitgesproken rechtse Geert Wilders kan op steun rekenen. Hij heeft in het verleden herhaaldelijk anti-homo-geweld aan de kaak gesteld. Henk Krol, hoofdredacteur van de Gay Krant, zegt in HP/De Tijd daarover het volgende:

Wat Wilders zegt, is misschien niet de oplossing voor het probleem, maar hij
maakt het probleem zelf in ieder geval wel bespreekbaar. Ere wie ere toekomt:
dat hebben we echt aan mensen als Fortuyn en hij te danken.

Inderdaad, politici van zogenaamde "progressieve" partijen als de PvdA en GroenLinks zijn daarentegen vooral zwijgzaam. Van hen hoeven homo's niets anders dan verraad te verwachten.

Noot: Roze & rechts, Joost Bos, HP/De Tijd, 9 november 2007

_____