.
RTL Nieuws besteedde gisteren aandacht aan uitspraken van Tweede Kamerlid Harm Beertema (PVV):
Zoals uit de bovenstaande video blijkt, beweerde RTL Nieuws-presentatrice Margreet Spijker op een quasi-verontwaardigde toon dat Beertema parlementariërs van GroenLinks had vergeleken "met communistische dictators en een massamoordenaar als Pol Pot". In werkelijkheid omschreef Beertema zijn collega's van GroenLinks als "aanhangers van Pol Pot, van meneer Hoxha".
Dat is overigens historisch juist. Zo was Paul Rosenmöller – voormalig leider van GroenLinks – inderdaad een aanhanger van communistische dictators als Pol Pot en Enver Hoxha. Bovendien komt GroenLinks voort uit vier extreem-linkse partijen, die met communistische regimes heulden.
Tegenwoordig bestaat er onder GroenLinks-politici overigens ook nog sympathie voor het communisme. Zo was huidig GroenLinks-Kamerlid Tofik Dibi in 2008 een van de sprekers tijdens het Marxisme Festival, dat jaarlijks door de Internationale Socialisten wordt georganiseerd. Desondanks vindt de Linkse Kerk – waaronder de linkse journalistiek – dat men (oud-)communisten niet op hun (voormalige) communistische sympathieën mag aanspreken. Wie fout in de Koude Oorlog was, moet – in tegenstelling tot NSB'ers – blijkbaar worden gevrijwaard van kritische vragen of opmerkingen. Gelukkig negeert de PVV die linkse gedragsregel.
Zie ook:
Dossier journalistiek
Dossier socialisme en communisme
_____
"Ik wens iedereen die denkt dat het wel zal meevallen met de agressie van de islam veel sterkte. Zalig zijn de onnozelen van geest." - Pim Fortuyn
Posts tonen met het label Paul Rosenmoller. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Paul Rosenmoller. Alle posts tonen
vrijdag 2 december 2011
donderdag 18 augustus 2011
Paul Frentrop over salonsocialisten
.
Een passage uit een artikel van Paul Frentrop (HP/De Tijd, 9 december 2005):
Een passage uit een artikel van Paul Frentrop (HP/De Tijd, 9 december 2005):
Herinneren we ons de oude Willem Drees, in zijn eenvoudige woning aan de Beeklaan in Den Haag, waar van de oude theeblaadjes nog wel een tweede pot getrokken kon worden voor het bezoek. Voormalig links hield zich toendertijd aan de ‘categorisch imperatief’ van Immanuel Kant: we mogen anderen alleen onze gedragswijze opleggen als deze voor ons ook geldt. Maar gaandeweg zijn linkse beginselen veranderd in een plichtenleer voor derden waarvan men zelf goeddeels is vrijgesteld.
Ga maar na. GroenLinks houdt niet van roken, dus Femke Halsema rookt alleen als er geen camera draait. Oud-links bekommerde zich om het droeve lot van gevallen vrouwen; Rob Oudkerk bezocht als PvdA-wethouder een afwerkplek. Links is tegen topsalarissen; Paul Rosenmöller krijgt als voorzitter van de commissie-PaVEM voor één dag werken in de week meer dan 70.000 euro en stort 25.000 terug als De Telegraaf daar een punt van maakt. Paul Witteman, de coryfee van de Verenigde Arbeiders Radio Amateurs (VARA), was de best betaalde dagvoorzitter van Nederland. ‘Jawel, ik ben nog steeds links, al verdien ik uitstekend. Dat kan namelijk!” schreef VARA-voorzitter Vera Keur in een poging om uit te leggen waarom dat geen probleem is. Ook heel fraai: oud-PvdA-minister Willem Vermeend, die voor een Britse firma op een vastgoedcongres in Cannes verbleef en dagelijks met de helikopter werd opgehaald uit zijn hotel in Monaco; in Het Financieele Dagblad (10 maart 2004) legde hij uit waarom dat was: “Zo’n helikopter is echt niet zo duur. We delen hem met tien man, waarmee de kosten niet veel meer dan 50 euro per persoon zijn.” En die kosten zijn waarschijnlijk nog fiscaal aftrekbaar ook. Ziedaar de moderne herverdeling van middelen in beeld.
Het moderne socialisme lijkt wel wat op de katholieke kerk vlak vóór de Reformatie. Zoals toen de bisschoppen, ondanks hun lucratieve handel in aflaten, toch de naastenliefde bleven prediken, zo zeggen ook de rijke socialisten van nu nog steeds voor de armen te willen zorgen._____
woensdag 29 juni 2011
Paul Rosenmöller steunde Pol Pot onvoorwaardelijk
.
Het onderstaande artikel werd oorspronkelijk op 24 augustus 2007 gepubliceerd op de oude website van Lux et Libertas. Bij deze de herpublicatie.
Onder de titel Collecteren voor Pol Pot publiceerde HP/De Tijd vorige week een artikel van Roelof Bouwman. In Cambodja is recent namelijk het genocidetribunaal tegen de Rode Khmer begonnen. Het moorddadige communistische regime kon destijds ook in Nederland op steun rekenen. De Groep Marxisten-Leninisten (GML) zamelde zelfs geld in voor Pol Pot en consorten.
Enkele jaren geleden schreef Roelof Bouwman al een artikel over het GML-verleden van Paul Rosenmöller (Van bloedrood tot groenlinks, HP/De Tijd, 9 januari 2004). Rosenmöller was van 1976 tot 1982 lid van de GML. Deze partij wilde Nederland gewapenderhand modelleren naar het voorbeeld van stalinistisch Rusland, maoïstisch China en het Cambodja van Pol Pot. Dat waren totalitaire regimes die in totaal ongeveer honderd miljoen mensen de dood injoegen. Sympathie voor Stalin en Mao was ook wel bij andere Nederlandse partijen te vinden (zo dweepte de SP in de jaren zeventig met beide massamoordenaars), maar de GML was nog wat radicaler. Deze splinterpartij was — zoals reeds duidelijk is gemaakt — zeer enthousiast over Pol Pot en consorten. Ook het regime van de Albanese partijleider Enver Hoxha werd bewonderd. Dat regime was zo extreem gewelddadig dat zelfs de Sovjet-Unie de "bloedige wreedheden" van Hoxha veroordeelde.
Pol Pot en zijn kameraden deden overigens niet onder voor het regime van Enver Hoxha. In de periode 1975-1979 werden naar schatting 1,7 miljoen mensen vermoord, niet zelden met gebruikmaking van martelmethoden die zelfs door de Gestapo en de SS onbeproefd waren gebleven. Sommige mensen zullen die 1,7 miljoen doden in vergelijking met de tientallen miljoenen doden door Stalin, Mao en Hitler wellicht weinig vinden, maar in verhouding tot de totale bevolking was het regime van Pol Pot verreweg het dodelijkst. De genocide-deskundige Rudolph Rummel berekende (bron: Death by Government) dat de Rode Khmer jaarlijks ruim 8 procent van de Cambodjaanse bevolking afslachtte. Daarmee is het regime van Pol Pot recordhouder wat betreft genocide (Rummel gebruikt overigens zijn iets ruimere "democide"-definitie).
Dat juist Pol Pot op de sympathie van Paul Rosenmöller en consorten kon rekenen is veelzeggend. Roelof Bouwman schrijft in het eerder genoemde artikel Collecteren voor Pol Pot het volgende daarover:
Paul Rosenmöller wordt zelden door journalisten met zijn misdadig verleden geconfronteerd. Op 19 juli 2004 deed Andries Knevel dat echter wel in het Radio 1-programma De ochtenden. Toen Knevel vroeg of Rosenmöller geen spijt had van zijn GML-verleden, antwoordde de voormalige GroenLinks-leider als volgt: "Spijt is niet het begrip dat bij mij bovenkomt."
_____
Het onderstaande artikel werd oorspronkelijk op 24 augustus 2007 gepubliceerd op de oude website van Lux et Libertas. Bij deze de herpublicatie.
Onder de titel Collecteren voor Pol Pot publiceerde HP/De Tijd vorige week een artikel van Roelof Bouwman. In Cambodja is recent namelijk het genocidetribunaal tegen de Rode Khmer begonnen. Het moorddadige communistische regime kon destijds ook in Nederland op steun rekenen. De Groep Marxisten-Leninisten (GML) zamelde zelfs geld in voor Pol Pot en consorten.
Enkele jaren geleden schreef Roelof Bouwman al een artikel over het GML-verleden van Paul Rosenmöller (Van bloedrood tot groenlinks, HP/De Tijd, 9 januari 2004). Rosenmöller was van 1976 tot 1982 lid van de GML. Deze partij wilde Nederland gewapenderhand modelleren naar het voorbeeld van stalinistisch Rusland, maoïstisch China en het Cambodja van Pol Pot. Dat waren totalitaire regimes die in totaal ongeveer honderd miljoen mensen de dood injoegen. Sympathie voor Stalin en Mao was ook wel bij andere Nederlandse partijen te vinden (zo dweepte de SP in de jaren zeventig met beide massamoordenaars), maar de GML was nog wat radicaler. Deze splinterpartij was — zoals reeds duidelijk is gemaakt — zeer enthousiast over Pol Pot en consorten. Ook het regime van de Albanese partijleider Enver Hoxha werd bewonderd. Dat regime was zo extreem gewelddadig dat zelfs de Sovjet-Unie de "bloedige wreedheden" van Hoxha veroordeelde.
Pol Pot en zijn kameraden deden overigens niet onder voor het regime van Enver Hoxha. In de periode 1975-1979 werden naar schatting 1,7 miljoen mensen vermoord, niet zelden met gebruikmaking van martelmethoden die zelfs door de Gestapo en de SS onbeproefd waren gebleven. Sommige mensen zullen die 1,7 miljoen doden in vergelijking met de tientallen miljoenen doden door Stalin, Mao en Hitler wellicht weinig vinden, maar in verhouding tot de totale bevolking was het regime van Pol Pot verreweg het dodelijkst. De genocide-deskundige Rudolph Rummel berekende (bron: Death by Government) dat de Rode Khmer jaarlijks ruim 8 procent van de Cambodjaanse bevolking afslachtte. Daarmee is het regime van Pol Pot recordhouder wat betreft genocide (Rummel gebruikt overigens zijn iets ruimere "democide"-definitie).
Dat juist Pol Pot op de sympathie van Paul Rosenmöller en consorten kon rekenen is veelzeggend. Roelof Bouwman schrijft in het eerder genoemde artikel Collecteren voor Pol Pot het volgende daarover:
Het socialisme, zo meende men bij de GML, kon alleen 'ingesteld' worden door middel van een 'gewapende revolutie' cq. 'revolutionair massageweld'. "Wat wij willen, is de hele burgerlijke wereld naar de verdoemenis jagen," liet de GML-leiding in 1978 weten in een 1-mei-boodschap, die op een bijeenkomst in de Amsterdamse Brakke Grond werd voorgelezen door een met een bivakmuts vermomde jongeman. "Het is deze wereld die wij willen en die wij zullen vernietigen in de gewelddadige revolutie."
De Khmer-communisten waren op dat moment druk doende dit idee in Cambodja in de praktijk te brengen, en dus kon het regime rekenen op de onvoorwaardelijke steun van de GML. Sterker nog: Rosenmöller en zijn kornuiten moeten een halve dágtaak hebben gehad aan het promoten van Pol Pot. HIj werd opgehemeld in het GML-maandblad Rode Morgen, in pamfletten, vlugschriften en op manifestaties, en er werd zelfs voor zijn regime gecollecteerd. Dat er in Cambodja door de Khmers op ongekende schaal werd gemoord en gemarteld, werd door de GML domweg niet geloofd. Volgens Rode Morgen betrof het 'gruwelsprookjes', 'laster' en 'aantoonbare leugens'.Deze onvoorwaardelijke steun voor Pol Pot werd door de Rode Khmer gewaardeerd. In 1979 ontvingen de 'dear friends' van de GML een hartelijke brief van het ministerie van Buitenlandse Zaken van 'Democratisch Kampuchea'. Rosenmöller en zijn kameraden werden in de brief bedankt voor hun 'militant solidarity and support'.
Paul Rosenmöller wordt zelden door journalisten met zijn misdadig verleden geconfronteerd. Op 19 juli 2004 deed Andries Knevel dat echter wel in het Radio 1-programma De ochtenden. Toen Knevel vroeg of Rosenmöller geen spijt had van zijn GML-verleden, antwoordde de voormalige GroenLinks-leider als volgt: "Spijt is niet het begrip dat bij mij bovenkomt."
_____
zaterdag 13 november 2010
De selectieve berichtgeving van RTL Nieuws
Op 10 november berichtte RTL Nieuws over de rel die dezelfde dag was ontstaan over PVV-Tweede Kamerlid Eric Lucassen. Frits Wester, parlementair verslaggever van RTL Nieuws, kondigde via Twitter het volgende aan:
Natuurlijk is het volstrekt legitiem dat RTL Nieuws over de misdragingen van Lucassen berichtte. Ik stoor mij echter aan de selectieve berichtgeving van RTL Nieuws, dat jarenlang de misdragingen van Wijnand Duyvendak — voormalig Tweede Kamerlid van GroenLinks — negeerde. Ik reageerde dan ook als volgt op de "tweet"(Twitter-bericht) van Frits Wester:
Gerton van Unnik reageerde ook en verwees daarbij expliciet naar de PvdA:

Ik verstuurde vervolgens de volgende tweet, waarin ik wees op Arjan El Fassed (Tweede Kamerlid van GroenLinks) en één van de oprichters van The Electronic Intifada, een rabiaat anti-Israëlische (en deels antisemitische) website:
Frits Wester reageerde op de eerdere tweet van Gerton van Unnik (over de PvdA):
.

Dat vond ik een opvallende bewering. Ik reageerde als volgt:

Frits Wester reageerde niet. Twee dagen later vroeg ik echter expliciet om een reactie:

Zijn antwoord luidde als volgt:

Dat vond ik nogal een ontluisterend antwoord. Frits Wester refereert naar Klimaatactivist in de politiek, een autobografisch boek van Wijnand Duyvendak uit 2008. Dat boek leidde destijds tot commotie, terwijl al jaren eerder onder goed geïnformeerden bekend was dat Duyvendak niet deugde. Zo was hij in het verleden redacteur van het extreem-linkse actieblad Bluf!, waarin onder meer tot geweld werd opgeroepen. Ook was Duyvendak betrokken geweest bij de extreem-linkse actiegroep Onkruit. Ten gevolge van zijn activiteiten voor Onkruit heeft Duyvendak overigens een strafblad. Onkruit was een voorloper van de extreem-linkse terreurorganisatie RaRa. Er zijn sterke aanwijzingen dat Duyvendak ook deel uit maakte van RaRa, maar dat is strafrechtelijk nooit bewezen.
.
Frits Wester, een Haagse insider, beweert dus dat hij dit allemaal tot 2008 niet wist. Tevens beweert hij dat zijn collega's, waaronder parlementair verslaggever Jos Heymans, tot 2008 niets over het extreem-linkse verleden van Wijnand Duyvendak wisten. En dat terwijl ik het internet sinds 2002 (na de moord op Pim Fortuyn) vol stond met explosieve informatie over Duyvendak. Ik reageerde dan ook als volgt op de tweet van Wester:
.
.
Ik twitterde vervolgens de link naar het betreffende artikel (pdf, op de website van journalist Stan de Jong):

Vervolgens ontstond de onderstaande discussie:




Alexander van Hattem mengde zich vervolgens in de discussie:

Hieronder het vervolg van de discussie, waaraan Frits Wester niet meer deel nam:


[Alexander van Hattem refereert hierboven naar een ander artikel (pdf, op de website van journalist Stan de Jong). Dat artikel gaat niet specifiek over Wijnand Duyvendak, maar over GroenLinks in het algemeen. ]



Twee artikelen van de artikelen in het Reformatorisch Dagblad vindt u hier en hier (zondags gaat de website van het Reformatorisch Dagblad overigens "op zwart").
.
Een dag later stelde ik Frits Wester een vraag over het falen van RTL Nieuws inzake het politiek misdadige verleden van voormalig GroenLinks-fractievoorzitter Paul Rosenmöller:
.

Frits Wester heeft op de bovenstaande tweet tot op heden niet gereageerd. Schijnbaar kan hij geen geldige reden geven voor het falen van RTL Nieuws inzake het GML-verleden van Paul Rosenmöller. Mede door het falen van RTL Nieuws kon Rosenmöller ongestoord van 1994 tot eind 2002 fractievoorzitter van GroenLinks in de Tweede Kamer zijn. In deze lange periode heeft geen enkele journalist van RTL Nieuws hem ooit over zijn politiek misdadige verleden aan de tand gevoeld. Gevolg: de kijkers van RTL Nieuws werd relevante achtergrond-informatie over de GroenLinks-leider onthouden. Dit falen van RTL Nieuws inzake Rosenmöller toont overigens aan dat het falen inzake Wijnand Duyvendak geen uitzondering was.
.
.
Zie ook:
.
.
.
.
_____
maandag 3 mei 2010
GroenLinks is een misdadige partij
.
Het onderstaande artikel werd op 14 april 2007 op de oude website van Lux et Libertas gepubliceerd. Bij deze de herpublicatie.
GroenLinks ontstond in 1989 door de fusie van vier partijen: de Pacifistisch Socialistische Partij (PSP), de Communistische Partij van Nederland (CPN), de Politieke Partij Radikalen (PPR) en de Evangelische Volkspartij (EVP). Dat waren allemaal partijen met dubieuze en soms ronduit misdadige standpunten. Zo pleitte de PSP voor de afschaffing van de strafbaarstelling van pedofilie en de CPN had zeer nauwe banden met de Sovjet-Unie en andere communistische landen (zo kreeg de CPN in de jaren zeventig geld van de Sovjet-Unie om acties tegen de bewapening van de Verenigde Staten en hun NAVO-bondgenoten te organiseren).
Ook het gedrag van de leden toonde de misdadige aard van de vier partijen aan. PSP'er Evert van der Berg en CPN'er Sam Pormes (later Eerste Kamerlid voor GroenLinks) volgden zelfs een terreuropleiding in een trainingskamp van Palestijnse terroristen. Van der Bergs partijgenoot Theo Engelken was begin jaren zeventig actief in de Rode Jeugd, een maoïstische jongerenorganisatie die vooral actief was in en rond Eindhoven. De Rode Jeugd was onder meer verantwoordelijk voor bomaanslagen op een politiecommissaris, een Philips-directeur, het Evoluon en Philips-vestigingen in Hilversum, Baarn en Rotterdam. Zowel Evert van der Berg als Theo Engelken waren voor de PSP lid van de Eindhovense gemeenteraad. Van der Bergs motto was overigens: "Terroristen aller landen, verenigt U."
Op het oprichtingscongres van GroenLinks in Den Haag was het anonieme geschrift De tragiek van een geheime dienst te koop. Hierin stonden privé-gegevens van politiemensen, die na de publicatie van het geschrift door links-radicalen werden lastiggevallen. Dit is typerend voor GroenLinks. Hoewel de partij pretendeert de democratische rechtsorde te respecteren, zijn er nauwe banden met "buitenparlementaire" anti-democratische extremisten. En ook de vroegere standpunten van partijen als de PSP en de CPN zijn nog steeds populair binnen GroenLinks. Zo was Herman Meijer in de periode 2003-2006 landelijk voorzitter van de partij. Zijn standpunt met betrekking tot pedofilie luidt als volgt: "Ik kan ook wel op een knaapje vallen. Men gaat ervan uit dat je met een kind geen erotische verhouding kan hebben, zonder het te benadelen. Kinderen zouden minder verstandig zijn en niet goed duidelijk kunnen maken wat ze wel of niet willen. Onzin. Alle leeftijdsgrenzen moeten gewoon uit de zedelijkheidswetgeving worden geschrapt." Meijer is overigens een vriend van dominee Hans Visser, een andere goedprater van pedofilie.
Wie aan GroenLinks denkt zal vaak ook aan Paul Rosenmöller denken. Hij was van 1994 tot eind 2002 fractievoorzitter van GroenLinks in de Tweede Kamer. Wat velen echter niet weten is dat Rosenmöller van eind jaren zeventig tot begin jaren tachtig lid was van de de militante Groep Marxisten-Leninisten (GML). Deze partij was nog extremer dan de PSP en de CPN. De Groep Marxisten-Leninisten wilde Nederland gewapenderhand modelleren naar het voorbeeld van maoïstisch China en de Sovjet-Unie ten tijde van Stalin. Als de misdadige missie van de GML was geslaagd, dan was Nederland veranderd in een groot concentratiekamp.
Paul Rosenmöller is tegenwoordig gelukkig niet meer in de Tweede Kamer, maar dat wil niet zeggen dat de huidige GroenLinks-fractie geen rotte appels kent. Sinds 2002 is Wijnand Duyvendak een prominent Tweede Kamerlid. Hij is de partner van Mirjam de Rijk, die in de periode 1999-2003 landelijk voorzitter van GroenLinks was (tegenwoodig is zij overigens directeur van de Stichting Natuur en Milieu). Wijnand Duyvendak is de broer van GroenLinks-partij-ideoloog Jan-Willem Duyvendak, die o.a. via het zwaar gesubsidieerde Verwey-Jonker Instituut zijn beurs met belastinggeld vult. In de jaren tachtig pleegde Wijnand Duyvendak tal van misdaden en hij bezit dan ook een strafblad. Ook zijn er aanwijzingen dat Duyvendak mogelijk betrokken is geweest bij RaRa, een terroristische organisatie die o.a. voor brandstichtingen bij Makro-vestigingen verantwoordelijk was.
De lijst van dubieuze en soms ronduit misdadige standpunten van GroenLinks en haar voorgangers is lang en het aantal rotte appels is groot. Denk bijvoorbeeld aan Mohamed Rabbae (die de roman De Duivelsverzen wilde verbieden) en Tara Singh Varma (bekend van financiële malversaties en het veinzen van kanker). GroenLinks mag dan ook terecht "een partij van schandalen" worden genoemd.
Bronnen:
De grimmige achterkant van GroenLinks, Jaap de Wreede, Reformatorisch Dagblad, 7 juni 2003
Pedofilie en politiek: een vruchtbaar samenspel, Peter Siebelt, Katholiek Nieuwsblad, 9 juni 2006
Van bloedrood tot groenlinks, Roelof Bouwman, HP/De Tijd, 9 januari 2004
GroenLinks: een partij van schandalen, Mark van Wonderen, Planet.nl, 22 november 2005
Zie ook:
De GroenLinks-connectie (pdf)
_____
Abonneren op:
Posts (Atom)

