.
Wellicht heeft u gisteravond naar een uitzending van Nieuwsuur gekeken, waarin veel aandacht werd geschonken aan de zogenaamde "Occupy"-beweging. In Rome leidde een "Occupy"-demonstratie tot veel geweld. Er vielen zeventig gewonden, waaronder drie zwaargewonden. Het geweld werd gepleegd door het beruchte "zwarte blok". Volgens Nieuwsuur-correspondent Bas Mesters is dat "geen politieke club of zo".
De vraag is of Mesters onnozel is, of bewust liegt. Het is namelijk algemeen bekend dat het zwarte blok uit extreem-linkse lieden bestaat, die geweld niet schuwen. Niet alleen in Italië. In Duitsland grijpt het zwarte blok elke Dag van de Arbeid (1 mei) aan om in steden als Berlijn en Hamburg met geweld tegen het kapitalisme te demonstreren. Politieagenten – die in de ogen van het zwarte blok "facisten" zijn – worden dan met stenen en molotovcocktails beworpen. Op andere dagen in het jaar zijn islamcritici overigens ook een geliefd doelwit van het zwarte blok, tot klammheimliche Freude van veel geweldloze linksmensen.
Nieuwsuur besteedde echter de meeste aandacht aan de "Occupy Amsterdam"-demonstratie. Opvallend was dat Nieuwsuur een speech van de beroepsactivist Bart Griffioen in beeld bracht. Men vermelde weliswaar zijn naam en dat hij hoofdredacteur van De Socialist is. Nieuwsuur verzuimde echter te vermelden dat De Socialist het actieblad van de extreem-linkse Internationale Socialisten is. Dat is overigens een structureel probleem in de journalistiek, want NRC Handelsblad, Trouw, EenVandaag en Buitenhof verzwijgen dat soort informatie ook graag. Schijnbaar laat men extreem-linkse lieden graag aan het woord, zonder slapende honden wakker te maken. Zou het iets met de uitgesproken linkse signatuur van de journalistiek in ons land te maken hebben? Vast wel. [Update 21 oktober 2011: deze alinea is, naar aanleiding van een artikel van Carel Brendel, aangepast]
Bram Wanrooij kwam ook aan het woord. Volgens Nieuwsuur is hij een van de organisatoren van "Occupy Amsterdam". Zijn gezicht kwam mij bekend voor van een filmpje over "Occupy Amsterdam", dat gisteren op YouTube werd geplaatst. Het filmpje toont een gedeelte van een speech van Wanrooij, waarin hij het heeft over "de haatzaaier" Geert Wilders en "onze islamitische broeders en zusters". Wanrooij blijkt overigens ook actief te zijn binnen de Internationale Socialisten. Op de website van de Internationale Socialisten staan in ieder geval allerlei artikelen van hem. Journalisten doen net alsof de "Occupy"-beweging niet links of rechts, maar a-politiek is. Niet dus.
Tot slot een leuk filmpje van GeenStijl, waarin allerlei "Occupy"-malloten voorbij komen:
Zie ook:
Occupy Amsterdam-voorman: '9/11 was een complot', Bas Paternotte, HPDeTijd.nl, 15 oktober 2011
Occupy-beweging oefent aantrekkingskracht uit op complotdenkers, Carel Brendel, CarelBrendel.nl, 15 oktober 2011
_____
"Ik wens iedereen die denkt dat het wel zal meevallen met de agressie van de islam veel sterkte. Zalig zijn de onnozelen van geest." - Pim Fortuyn
Posts tonen met het label extreem-linkse terreur. Alle posts tonen
Posts tonen met het label extreem-linkse terreur. Alle posts tonen
zondag 16 oktober 2011
woensdag 13 juli 2011
Filip Dewinter is nog steeds een racist
.
De onderstaande blogpost is grotendeels gebaseeerd op een artikel dat op de oude website van Lux et Libertas werd gepubliceerd (28 oktober 2007).
Hieronder vindt u een video uit de beginperiode van de politieke carrière van Filip Dewinter. Destijds (1991) was hij een kopstuk van het Vlaams Blok, de partij waaruit later het Vlaams Belang zou voortkomen.
Veel Nederlanders zullen in de loop der jaren hebben gedacht dat Filip Dewinter steeds meer zijn oude racistische gedachtegoed achter zich liet (een mens kan zijn leven immers beteren). Hij viel slechts op met terechte kritiek op de "multiculturele samenleving" (kritiek die hij met een groot deel van de "gewone Vlamingen" deelt). Dat zorgde er voor dat er in Nederland enige sympathie voor hem ontstond, zeker toen hij in ons land slachtoffer werd van linkse terreur.
Toen Filip Dewinter in 2007 te gast was bij de televisieshow van Robert Jensen, liet hij echter zien dat hij nog steeds een bruin gedachtegoed heeft. Samen met Jensen besprak hij drie varianten van de vraag "Wat doe je als je dochter thuiskomt met.....?". Bij de eerste variant werd de vraag voltooid met "een lesbisch meisje". Bij de tweede variant werd de vraag voltooid met "een overtuigde fundamentalistische moslim". Bij de derde variant werd de vraag voltooid met "een neger".
Dewinters antwoord op deze drie vragen luidde steeds: "Als dat het geval zou zijn, dan heb ik ze verkeerd opgevoed, maar het is haar keuze, niet de mijne." Hierop reageerde Jensen en zijn publiek natuurlijk geschokt, want dit antwoord op de derde variant van de vraag toont aan dat Dewinter nog steeds racistisch is (bovendien toont dit antwoord op de eerste variant van de vraag aan dat Dewinter homofoob is en misschien zelfs denkt dat seksuele geaardheid een kwestie van opvoeding is).
Vervolgens vraagt Jensen: "Wat is er mis met een neger?" Dan zegt Filip Dewinter ineens dat huidskleur geen rol speelt, maar wel culturele verschillen (waarbij hij het tevens heeft over "waarden en normen"). Dat lijkt in eerste instantie geen racistisch standpunt, maar hij veronderstelt dus wel dat iemand met een donkere huidskleur per definitie ook een andere cultuur heeft (en dus ook andere normen en waarden). Dat is natuurlijk een racistisch standpunt, want iemand met een donkere huidskleur kan best de (Vlaamse) cultuur van Dewinters dochter delen. Ayaan Hirsi Ali is bijvoorbeeld Nederlandser dan veel autochtone "weg-met-ons"-Nederlanders van de Linkse Kerk. Via de onderstaande video kunt u Dewinters uitspraken zelf beluisteren.
_____
De onderstaande blogpost is grotendeels gebaseeerd op een artikel dat op de oude website van Lux et Libertas werd gepubliceerd (28 oktober 2007).
Hieronder vindt u een video uit de beginperiode van de politieke carrière van Filip Dewinter. Destijds (1991) was hij een kopstuk van het Vlaams Blok, de partij waaruit later het Vlaams Belang zou voortkomen.
Veel Nederlanders zullen in de loop der jaren hebben gedacht dat Filip Dewinter steeds meer zijn oude racistische gedachtegoed achter zich liet (een mens kan zijn leven immers beteren). Hij viel slechts op met terechte kritiek op de "multiculturele samenleving" (kritiek die hij met een groot deel van de "gewone Vlamingen" deelt). Dat zorgde er voor dat er in Nederland enige sympathie voor hem ontstond, zeker toen hij in ons land slachtoffer werd van linkse terreur.
Toen Filip Dewinter in 2007 te gast was bij de televisieshow van Robert Jensen, liet hij echter zien dat hij nog steeds een bruin gedachtegoed heeft. Samen met Jensen besprak hij drie varianten van de vraag "Wat doe je als je dochter thuiskomt met.....?". Bij de eerste variant werd de vraag voltooid met "een lesbisch meisje". Bij de tweede variant werd de vraag voltooid met "een overtuigde fundamentalistische moslim". Bij de derde variant werd de vraag voltooid met "een neger".
Dewinters antwoord op deze drie vragen luidde steeds: "Als dat het geval zou zijn, dan heb ik ze verkeerd opgevoed, maar het is haar keuze, niet de mijne." Hierop reageerde Jensen en zijn publiek natuurlijk geschokt, want dit antwoord op de derde variant van de vraag toont aan dat Dewinter nog steeds racistisch is (bovendien toont dit antwoord op de eerste variant van de vraag aan dat Dewinter homofoob is en misschien zelfs denkt dat seksuele geaardheid een kwestie van opvoeding is).
Vervolgens vraagt Jensen: "Wat is er mis met een neger?" Dan zegt Filip Dewinter ineens dat huidskleur geen rol speelt, maar wel culturele verschillen (waarbij hij het tevens heeft over "waarden en normen"). Dat lijkt in eerste instantie geen racistisch standpunt, maar hij veronderstelt dus wel dat iemand met een donkere huidskleur per definitie ook een andere cultuur heeft (en dus ook andere normen en waarden). Dat is natuurlijk een racistisch standpunt, want iemand met een donkere huidskleur kan best de (Vlaamse) cultuur van Dewinters dochter delen. Ayaan Hirsi Ali is bijvoorbeeld Nederlandser dan veel autochtone "weg-met-ons"-Nederlanders van de Linkse Kerk. Via de onderstaande video kunt u Dewinters uitspraken zelf beluisteren.
_____
dinsdag 31 mei 2011
Barack Obama, Bill Ayers, Bernardine Dohrn & Rashid Khalidi
.
De Amerikaanse president Barack Obama heeft vreemde vrienden. Dat bleek al toen hij presidentskandidaat was, al werd dit door de vele Obama-fans van de mainstream media gebagatelliseerd. Zo werd Obamas "spirituele mentor" Jeremiah Wright vergoelijkt, terwijl dit toch echt een racistische complotdenker is. Dat Obama tevens vriendschappelijke banden heeft met drie voormalige terroristen, vonden veel journalisten nauwelijks nieuwswaardig.
Het betreft de voormalige terroristen Bill Ayers, Bernardine Dohrn en Rashid Khalidi. Ayers en Dohrn waren lid van de Weather Underground Organization, ook wel bekend als de Weathermen. Dit was een communistische terreurorganisatie die in de Verenigde Staten verschillende bomaanslagen heeft gepleegd (vooral in de jaren zeventig). Khalidi was begin jaren tachtig een soort persvoorlichter van de PLO van Yasser Arafat. De PLO was destijds alleen met terrorisme bezig. Pas later zou er een ietwat vreedzamere politieke tak ontstaan.
Hieronder vindt u een video over de drie voormalige terroristen, die in ieder geval tot 2008 Obamas vrienden waren. In dat jaar startte de presidentschapscampagne van Obama en sindsdien heeft hij hen waarschijnlijk niet of nauwelijks meer gezien (al dan niet vanwege publicitaire redenen). Desondanks hebben zij grote invloed gehad op Obama, wat recent bleek toen hij de trouwe Amerikaanse bondgenoot Israël een loer draaide.
Zie ook:
Obama's sympathie ligt bij de Palestijnen, Leon de Winter, De Telegraaf, 28 mei 2011
Seminar in Shamelessness, Mary Katharine Ham, The Weekly Standard, 25 mei 2009
In Obama’s Hyde Park, It’s All in the Family, Andrew McCarthy & Claudia Rosett, National Review Online, 3 november 2008
The L.A. Times Suppresses Obama’s Khalidi Bash Tape, Andrew McCarthy, National Review Online, 27 oktober 2008
William Ayers' forgotten communist manifesto: Prairie Fire, zombietime, 22 oktober 2008
_____
De Amerikaanse president Barack Obama heeft vreemde vrienden. Dat bleek al toen hij presidentskandidaat was, al werd dit door de vele Obama-fans van de mainstream media gebagatelliseerd. Zo werd Obamas "spirituele mentor" Jeremiah Wright vergoelijkt, terwijl dit toch echt een racistische complotdenker is. Dat Obama tevens vriendschappelijke banden heeft met drie voormalige terroristen, vonden veel journalisten nauwelijks nieuwswaardig.
Het betreft de voormalige terroristen Bill Ayers, Bernardine Dohrn en Rashid Khalidi. Ayers en Dohrn waren lid van de Weather Underground Organization, ook wel bekend als de Weathermen. Dit was een communistische terreurorganisatie die in de Verenigde Staten verschillende bomaanslagen heeft gepleegd (vooral in de jaren zeventig). Khalidi was begin jaren tachtig een soort persvoorlichter van de PLO van Yasser Arafat. De PLO was destijds alleen met terrorisme bezig. Pas later zou er een ietwat vreedzamere politieke tak ontstaan.
Hieronder vindt u een video over de drie voormalige terroristen, die in ieder geval tot 2008 Obamas vrienden waren. In dat jaar startte de presidentschapscampagne van Obama en sindsdien heeft hij hen waarschijnlijk niet of nauwelijks meer gezien (al dan niet vanwege publicitaire redenen). Desondanks hebben zij grote invloed gehad op Obama, wat recent bleek toen hij de trouwe Amerikaanse bondgenoot Israël een loer draaide.
Zie ook:
Obama's sympathie ligt bij de Palestijnen, Leon de Winter, De Telegraaf, 28 mei 2011
Seminar in Shamelessness, Mary Katharine Ham, The Weekly Standard, 25 mei 2009
In Obama’s Hyde Park, It’s All in the Family, Andrew McCarthy & Claudia Rosett, National Review Online, 3 november 2008
The L.A. Times Suppresses Obama’s Khalidi Bash Tape, Andrew McCarthy, National Review Online, 27 oktober 2008
William Ayers' forgotten communist manifesto: Prairie Fire, zombietime, 22 oktober 2008
_____
woensdag 16 maart 2011
Ybo Buruma en het extreem-linkse 'XminY'
Gisteren werd duidelijk dat Ybo Buruma lid van de Hoge Raad wordt. Buruma is geen onbeschreven blad. Zo schreef hij in 2006 mee aan het verkiezingsprogramma van de PvdA en een jaar later vergeleek hij Geert Wilders met de Italiaanse fascist Benito Mussolini.
Pim Fortuyn werd in 2001 en 2002 ook regelmatig met Mussolini vergeleken, onder meer door de columnist Jan Blokker en de toenmalige VVD-voorzitter Bas Eenhoorn. Politiek-correcte Gutmenschen walgden van Fortuyn (net zoals zij nu van Wilders walgen). Velen vonden ook intimidatie en fysiek geweld legitiem om deze "polder-Mussolini" te stoppen. Vandaar dat extreem-linkse "activisten" op 13 maart 2002 "taarten" in Fortuyns gezicht smeten.
Die "taarten" waren overigens gevuld met uitwerpselen en braaksel, wat de daders na de latere moord op Fortuyn ontkenden. Achter deze taartaanslag zat de "Biologische Bakkers Brigade" (BBB), een club die door het extreem-linkse "solidariteitsfonds" XminY werd gefinancierd.
Al dan niet toevallig had Ybo Buruma banden met het extreem-linkse XminY. Spijt daarover heeft hij echter niet: "Ik doe aan spijt als ik mensen echt tekort heb gedaan. Bij dit soort dingen heb ik dat niet."
Het moge duidelijk zijn dat de Hoge Raad een partijdige, linkse rechter rijker is.
_____
donderdag 20 januari 2011
De foute Duitse vrienden van de SP
In 2007 publiceerde ik een artikel over een veelzeggend interview in het SP-partijblad De Tribune. De interviewers Rob Janssen en Elma Verhey vonden het destijds niet nodig de oud-Stasi-informant Lothar Bisky kritische vragen te stellen. Bisky was destijds de voorzitter van de Duitse Linkspartei, die tegenwoordig Die Linke heet. De SP beschouwt deze partij als haar Duitse zusterpartij en onderhoudt daarmee nauwe banden. De SP maakt daarvan ook geen geheim, want op haar website wordt veelvuldig daarover gepubliceerd. Zo blijkt dat de SP-senator Tiny Kox in 2005 sprak op een verkiezingsbijeenkomst in Kassel, een stad in de Duitse deelstaat Hessen. In 2009 feliciteerde Agnes Kant, destijds SP-fractievoorzitter in de Tweede Kamer, Die Linke met een verkiezingswinst. En vorig jaar ging het prominente SP-Tweede Kamerlid Harry van Bommel op "werkbezoek" bij zijn Duitse collega-socialisten.
Het stoort de SP schijnbaar niet dat Die Linke deels voortkomt uit de Sozialistische Einheitspartei Deutschlands (SED), verantwoordelijk voor de Oost-Duitse onrechtsstaat DDR. Door hierop te wijzen, haalt men overigens geen oude koeien uit de sloot. Het SED-gehalte van Die Linke is tegenwoordig namelijk nog steeds hoog. Meer dan de helft van de leden was vroeger ook lid van de SED. Bovendien bevat Die Linke veel voormalige medewerkers en informanten van de Stasi, de Oost-Duitse "veiligheidsdienst". Niet zelden bezetten deze voormalige Stasi-"snuffelaars" belangrijke functies. "Honeckers erfgenamen" luidt dan ook de titel van een boek over Die Linke, geschreven door de Duitse historicus Hubertus Knabe.
Ondanks dat de DDR in Nederland nog wel eens wordt vergoelijkt, was het in werkelijkheid een totalitaire onrechtsstaat. Niet voor niets ontvluchtten zo'n 2,6 miljoen burgers de DDR, voordat dit door de bouw van "die Mauer" bijna onmogelijk werd gemaakt. De DDR wordt door leden van Die Linke echter regelmatig vergoelijkt. En ook de ideologie van de Oost-Duitse onrechtsstaat kan binnen Die Linke op grote sympathie rekenen. Gesine Lötzsch, partijvoorzitter en vice-fractievoorzitter in de Bondsdag, noemde het communisme recent als doel van haar partij. En alsof dit allemaal niet erg genoeg is, gaf Lötzsch recent een toespraak op een extreem-linkse conferentie, waarin zij overigens nogmaals het communisme verdedigde. Dit leverde veel applaus op van het aanwezige publiek.
Na de toespraak van Gesine Lötzsch vond er een debat plaats, dat door Ulla Jepke werd geleid. Jepke maakt deel uit van de fractie van Die Linke in de Bondsdag. Zij veroorzaakte vorig jaar al eens commotie, toen zij voormalige Stasi-spionnen voor hun "moedige inzet" prees. Daarmee rekening houdend, is het dus niet zo vreemd dat zij op 8 januari jongstleden debatleider wilde zijn op een extreem-linkse conferentie. Aan het debat nam overigens oud-RAF-terrorist Inge Viett deel, die daarbij tot extreem-links geweld opriep (zij leert het schijnbaar nooit). Het aanwezige publiek reageerde enthousiast en Ulla Jepke vond het allemaal best.
Hieronder vindt u een reportage van het Duitse actualiteitenprogramma Fakt. Daarin komt onder meer de eerder genoemde historicus Hubertus Knabe aan het woord. Hij vindt het een schande dat een parlementslid van Die Linke een debat op een extreem-linkse conferentie leidt. Dat is inderdaad een schande, net als de nauwe banden tussen Die Linke en de SP (zowel op landelijk als lokaal niveau). Tot op heden worden die banden echter niet of nauwelijks in de media aangekaart. Ook is SP-leider Emile Roemer tot op heden niet met de foute connecties van zijn partij geconfronteerd. Kritische vragen hierover passen schijnbaar niet binnen de politieke agenda van parlementaire journalisten als Dominique van der Heyde (NOS Journaal) en Jos Heymans (RTL Nieuws).
_____
zaterdag 7 augustus 2010
Bompakket bij jongerenorganisatie GroenLinks
Op 18 juli 2007 werd op de oude website van Lux et Libertas het onderstaande artikel gepubliceerd. Bij deze de herpublicatie.
Wellicht heeft u al op GeenStijl gelezen dat in het hoofdkantoor van DWARS — de jongerenorganisatie van GroenLinks — een bompakket is gevonden. Het pakket werd gevonden tijdens een opknapbeurt van het pand. Op de website van de Volkskrant is onder meer het volgende te lezen:
‘Er zaten twee reageerbuisjes met materiaal, draden en een soort ontstekingsmechanisme in het pakket’, aldus politiek voorzitter van DWARS Joeri van der Hoff. Hij heeft geen idee waar de spullen, die gevonden werden in een rommelhok, vandaan komen. De organisatie is sinds 1995 in het pand gevestigd. ‘Misschien lag het al sinds die tijd in dat hok’, aldus Van der Hoff. ‘Maar het zou er ook net zo goed gisteren kunnen zijn neergelegd.’Onder de alias James Ulrich attendeerde Lux et Libertas gisteravond de redactie van GeenStijl op relevante achtergrond-informatie (zie hier @ 23:46). In NRC Handelsblad werd op 5 december 2003 een interessant artikel van Tom-Jan Meeus gepubliceerd (geloof het of niet, maar af en toe worden in NRC Handelsblad ook interessante artikelen gepubliceerd). Daarin stond onder meer:
Eind oktober heeft deze krant een afspraak met twee radicale dierenactivisten. Ze zijn aanwezig geweest bij de veelbesproken bevrijding van nertsen in Putten, 5 september, maar hebben, zeggen ze, niet aan het openen van hokken meegeholpen. Ze zijn ook niet bestraft - dat is, bij gebrek aan bewijs, trouwens niemand. Niettemin wordt van deze twee helder dat ze routine hebben in radicale acties: in het gesprek zullen ze vertellen dat ze achter ideeën van het Dierenbevrijdingsfront (DBF) staan, zoals het toebrengen van 'klappen' aan de bio-industrie en de vleessector.Op 3 november 2003 vond in de vergaderzaal van DWARS een debat plaats, waar volgens Meeus ongeveer tien leden van het Dierenbevrijdingsfront deelnamen. Ook Rutger van den Dool was aanwezig en hij zei onder meer het volgende: "Ik sta achter de inhoud van de radicale acties. Nertsen bevrijden of een vrachtwagen met nertsenhuid in brand steken vind ik in principe goede acties."
De afspraak met de twee, ergens in Utrecht, is via een tussenpersoon gemaakt. Bij de ontmoeting zeggen ze dat zij een plek voor het interview hebben geregeld. De wandeling gaat naar Oudegracht 229. 'Dwars 3x bellen', staat op een bordje. Dwars is de jongerenorganisatie van GroenLinks.
Een jongen die zich Rutger noemt doet open. Zijn gezicht komt bekend voor: zat hij in het groepje dat bij de rechtbank in Zutphen demonstreerde tegen de berechting van vijf hoofdverdachten van de Puttense dierenbevrijding? Klopt, zegt Rutger later - hij is Rutger van den Dool, 'algemeen cooördinator' van Dwars. ,,Mijn rol bij Dwars'', zegt hij, ,,is te vergelijken met die van de partijvoorzitter van GroenLinks.''
Van den Dool heeft al langer contact met de twee radicale dierenactivisten, zo leert zijn toelichting. ,,Het zijn mensen uit de kraakbeweging die ik goed genoeg ken om te weten dat ik ze kan vertrouwen.'' De beschikbaarstelling van de Dwars-ruimte had, zegt hij, weinig om het lijf. ,,Anders moesten ze naar een café, waar het rumoerig is en je voortdurend moet opletten wie er meeluistert. En hier was plek. De ruimte stond leeg die middag.''
Wellicht kan Joeri van der Hoff — de huidige voorzitter van DWARS — zijn voorganger eens bellen en vragen of hij en zijn vrienden van het Dierenbevrijdingsfront een pakket met bouwmaterialen voor een bom zijn vergeten.
_____
dinsdag 27 juli 2010
De Internationale Socialisten en het gedreun van laarzen
Op 16 mei 2007 werd op de oude website van Lux et Libertas het onderstaande artikel gepubliceerd. Bij deze de herpublicatie.
Internationale Socialisten is de naam van een extreem-linkse organisatie die bekend is om haar gewelddadige karakter. Met name tijdens anti-globalisatie-demonstraties laat deze organisatie haar aard zien door geweld en vernielingen. De Internationale Socialisten zoeken overigens steeds vaker toenadering tot het islamisme. Beide hebben gemeenschappelijke vijanden: Israël, de Verenigde Staten, het kapitalisme en het liberalisme.
Het anti-Israëlisme van de Internationale Socialisten is ronduit anti-semitisch te noemen. Daarbij speelt ook de colonne Arabische en Noord-Afrikaanse leden een rol. Met name Miriyam Aouragh is een naam die prominent genoemd mag worden in dit kader. Tijdens een anti-Israël-demonstratie op 13 april 2002 in Amsterdam bagatelliseerde zij Palestijnse zelfmoordaanslagen op Israëlische burgers door te stellen: "De zelfmoordaanslagen kunnen niet gelijkgesteld worden aan de staatsterreur van Israël."
In 2002 verschenen in het Amsterdamse studentenblad Propria Cures twee artikelen waarin de Internationale Socialisten eens kritisch onder de loep werden genomen. In het artikel Pro Logo stond het volgende:
Onderschat nooit de kracht van domme mensen in grote groepen. Wanneer we het clubje negatief ingestelde tobbers, dat zich de Internationale Socialisten noemt, weer eens het centrum van een oude Europese cultuurstad op de schop zien nemen, omdat deze jongelui van hun uitkering hun eigen krantje en posters niet kunnen bekostigen, lijkt deze stelling niet eens zo gek nog niet.Gedreun van laarzen? Tja, het gedachtegoed van de Internationale Socialisten lijkt ook verdacht veel op dat van hun wereldberoemde Oostenrijkse collega-socialist. Hilarisch is overigens het slot van het artikel in Propria Cures:
Telkens wanneer deze jonge idealisten met een paar ijzeren staven en wat Molotov cocktails een historische binnenstad aan het slopen zijn, bekruipt je een onbehagelijk gevoel. Een gevoel dat hoort bij het gedreun van laarzen.
Dat de Internationale Socialisten geestelijk invalide zijn blijkt wel uit het aardigste programmapunt van deze club. Dat luidt dat iedereen het onvervreemdbare recht heeft op het weigeren van werk, terwijl men (volgens deze socialisten dan) tegelijkertijd beschikt over een net zo onvervreemdbaar recht op een riant basisinkomen. Wat nu als iedereen zijn onvervreemdbare rechten gaat uitoefenen? Wie betaalt dat basisinkomen als iedereen weigert te werken? Ik zeg niets meer.Waarschijnlijk voelen de Internationale Socialisten zich meer thuis in een goelag, de socialistische variant van Center Parcs. Het Kolyma-gebied schijnt volgens sommige mensen prachtig te zijn. En ook daar kan men zich in mijnen nuttig maken, bijvoorbeeld in een goudmijn (bron foto: GulagHistory.org).
Dat de Universiteit van Amsterdam al jaren ruimhartig faciliteiten beschikbaar stelt aan dit ondemocratisch gewelddadig orgaan is een bijzonder slechte zaak. Ik pleit voor het heropenen van de Limburgse staatsmijnen. Hier kunnen ruimschoots alle internationale socialisten te werk worden gesteld. Opdat ze zich nuttig kunnen maken.
Bronnen:
Marokkanen, nazi's en socialisten hand in hand tegen Joden, Fortuynistisch Nieuwsblad, 11 oktober 2003
Pro Logo, Propria Cures, Amsterdamsch Studentenweekblad, 29 september 2002
Was Hitler links?, Marcel Roele, HP/De Tijd, 29 april 2005
Zie ook:
Universiteit van Amsterdam faciliteert Internationale Socialisten, Lux et Libertas, 24 maart 2007
Marxmechanisme, Propria Cures, Amsterdamsch Studentenweekblad, 29 september 2002
The Sick Fantasies of Naomi Klein, Robert Spencer, FrontPageMagazine.com, 19 augustus 2005
_____
vrijdag 23 juli 2010
Extreem-linkse scene onder invloed van voormalige RAF-terroristen
Op 11 mei 2007 werd op de oude website van Lux et Libertas het onderstaande artikel gepubliceerd. Bij deze de herpublicatie.
Afgelopen woensdag heeft de Duitse politie op grote schaal huiszoekingen verricht in woningen, kantoren, "culterele centra" en winkels die in handen zijn van links-extremisten. De huiszoekingen vonden plaats in het kader van een onderzoek naar twee extremistische groeperingen, die volgens het Duitse Openbaar Ministerie onder verdenking staan terroristische organisaties te zijn. Beide organisaties hebben aanslagen gepleegd en zijn verantwoordelijk voor doodsbedreigingen. Bovendien waren er plannen om aanslagen te plegen tijdens de G8-top op 8 juni in Heiligendamm.
De voorzitter van de Duitse vakbond van politieagenten waarschuwt dat de extreem-linkse scene onder invloed staat van vrijgelaten terroristen van de Rote Armee Fraktion (RAF). Tijdens extreem-linkse bijeenkomsten op 1 mei ("de dag van de arbeid") waren de voormalige RAF-terroristen Inge Viett en Ralf Reinders aanwezig.
Inge Viett — die betrokken was bij meerdere gewelddadige acties — dook meerdere keren onder in de DDR. Na de val van het Oostblok werd zij in 1990 in Magdeburg gearresteerd. Viett werd in 1992 veroordeeld tot 13 jaar gevangenisstraf, maar in 1997 mocht zij al de gevangenis verlaten. Daarna publiceerde zij anti-kapitalistische geschriften.
Ralf Reinders — zoon van een Nederlander — was eigenlijk geen lid van de RAF zelf, maar wel van de aan de RAF gelieerde terreurgroep 2. Juni. Ook hij pleegde verschillende aanslagen. Reinders werd in 1978 veroordeeld tot 15 jaar gevangenisstraf. In 1990 werd hij vrijgelaten. Tijdens een extreem-linkse bijeenkomst op 1 mei in Berlijn dit jaar sprak hij de jonge garde toe, waarop deze met applaus reageerde.
Claudia Roth, de voorzitter van Die Grünen (de Duitse versie van GroenLinks), reageerde overigens als door een wesp gestoken op de waarschuwing van de voorzitter van de Duitse vakbond van politieagenten. Volgens haar "criminaliseert" hij de linkse scene. Roth heeft bovendien kritiek op de huiszoekingen.
_____
dinsdag 22 juni 2010
Andrée van Es en 'De tragiek van de geheime dienst'
.
In VKbanen stond gisteren een interview met Andrée van Es. Zij was sinds 19 november 2007 een topambtenaar van het ministerie van Binnenlandse Zaken, maar heeft recent die baan verruild voor het wethouderschap. In Amsterdam is zij namelijk wethouder van Werk, Inkomen, Participatie, Diversiteit en Integratie, Inburgering en Bestuurlijk Stelsel geworden. Op 7 september 2007 publiceerde ik op de oude website van Lux et Libertas een artikel over Andrée van Es. Bij deze de herpublicatie (onder een nieuwe titel).
Vandaag werd bekend dat voormalig Tweede Kamerlid Andrée van Es per 19 november 2007 directeur-generaal Koninkrijksrelaties en Bestuur op het ministerie van Binnenlandse Zaken wordt. De politieke carrière van Van Es begon in 1975, toen zij fractiemedewerker van de Pacifistisch Socialistische Partij (PSP) werd. In de periode 1981-1989 was zij lid van de Tweede Kamer voor die partij (vanaf 1985 tevens fractievoorzitter).
De PSP was een van de vier politieke partijen waaruit GroenLinks voortkwam en had ronduit misdadige politieke standpunten. Zo pleitte de PSP voor de afschaffing van de strafbaarstelling van pedofilie. De PSP was bovendien vervlochten met gewelddadig links-extremisme. PSP'er Evert van der Berg volgde zelfs een terreuropleiding in een trainingskamp van Palestijnse terroristen. Van der Bergs partijgenoot Theo Engelken was begin jaren zeventig actief in de Rode Jeugd, een maoïstische jongerenorganisatie die vooral actief was in en rond Eindhoven. De Rode Jeugd was onder meer verantwoordelijk voor bomaanslagen op een politiecommissaris, een Philips-directeur, het Evoluon en Philips-vestigingen in Hilversum, Baarn en Rotterdam. Zowel Evert van der Berg als Theo Engelken waren voor de PSP lid van de Eindhovense gemeenteraad. Van der Bergs motto was: "Terroristen aller landen, verenigt U."
Aan het eind van 1990 trad de vandaag tot topambtenaar benoemde Andrée van Es terug uit de actieve politiek en richtte zich vervolgens op een (politiek-)maatschappelijke carrière bij de VPRO, de NOS, het Amsterdamse 'debatcentrum' De Balie en GGZ-Nederland. Zij trad echter niet uit de actieve politiek zonder haar politieke geestverwanten een cadeautje te geven. Op 24 november 1990, tijdens het oprichtingscongres van GroenLinks, presenteerde Andrée van Es namelijk het boek De tragiek van een geheime dienst. In dat boek werden onder meer privé-gegevens gepubliceerd van inlichtingen- en politiemensen in Nijmegen en omgeving. In zijn boek Eco Nostra (2003) beschrijft Peter Siebelt de gevolgen daarvan:
In het hierboven beschreven extreem-linkse milieu voelde Andrée van Es zich als een vis in het water. Het mag dan ook opvallend worden genoemd dat juist zij in 2001 een belangrijke rol kreeg toebedeeld bij de 'inburgering' van Máxima Zorreguieta en vandaag tot topambtanaar op het ministerie van Binnenlandse Zaken is benoemd.
_____
In VKbanen stond gisteren een interview met Andrée van Es. Zij was sinds 19 november 2007 een topambtenaar van het ministerie van Binnenlandse Zaken, maar heeft recent die baan verruild voor het wethouderschap. In Amsterdam is zij namelijk wethouder van Werk, Inkomen, Participatie, Diversiteit en Integratie, Inburgering en Bestuurlijk Stelsel geworden. Op 7 september 2007 publiceerde ik op de oude website van Lux et Libertas een artikel over Andrée van Es. Bij deze de herpublicatie (onder een nieuwe titel).
Vandaag werd bekend dat voormalig Tweede Kamerlid Andrée van Es per 19 november 2007 directeur-generaal Koninkrijksrelaties en Bestuur op het ministerie van Binnenlandse Zaken wordt. De politieke carrière van Van Es begon in 1975, toen zij fractiemedewerker van de Pacifistisch Socialistische Partij (PSP) werd. In de periode 1981-1989 was zij lid van de Tweede Kamer voor die partij (vanaf 1985 tevens fractievoorzitter).
De PSP was een van de vier politieke partijen waaruit GroenLinks voortkwam en had ronduit misdadige politieke standpunten. Zo pleitte de PSP voor de afschaffing van de strafbaarstelling van pedofilie. De PSP was bovendien vervlochten met gewelddadig links-extremisme. PSP'er Evert van der Berg volgde zelfs een terreuropleiding in een trainingskamp van Palestijnse terroristen. Van der Bergs partijgenoot Theo Engelken was begin jaren zeventig actief in de Rode Jeugd, een maoïstische jongerenorganisatie die vooral actief was in en rond Eindhoven. De Rode Jeugd was onder meer verantwoordelijk voor bomaanslagen op een politiecommissaris, een Philips-directeur, het Evoluon en Philips-vestigingen in Hilversum, Baarn en Rotterdam. Zowel Evert van der Berg als Theo Engelken waren voor de PSP lid van de Eindhovense gemeenteraad. Van der Bergs motto was: "Terroristen aller landen, verenigt U."
Aan het eind van 1990 trad de vandaag tot topambtenaar benoemde Andrée van Es terug uit de actieve politiek en richtte zich vervolgens op een (politiek-)maatschappelijke carrière bij de VPRO, de NOS, het Amsterdamse 'debatcentrum' De Balie en GGZ-Nederland. Zij trad echter niet uit de actieve politiek zonder haar politieke geestverwanten een cadeautje te geven. Op 24 november 1990, tijdens het oprichtingscongres van GroenLinks, presenteerde Andrée van Es namelijk het boek De tragiek van een geheime dienst. In dat boek werden onder meer privé-gegevens gepubliceerd van inlichtingen- en politiemensen in Nijmegen en omgeving. In zijn boek Eco Nostra (2003) beschrijft Peter Siebelt de gevolgen daarvan:
Door de publicatie kunnen de inlichtingenmensen in Nijmegen en omgeving hun werk niet meer doen. Hun identiteit is bekend geworden en het zoeken naar infiltranten is bijna onmogelijk geworden. Het zal veel moeite, tijd en geld kosten voordat de inlichtingendienst zich van deze klap kan herstellen.In een voorpublicatie van Eco Nostra op Libertarian.nl kunt u overigens verdere details van deze affaire lezen. Zo spande de politie samen met de Nijmeegse gemeente een kort geding aan tegen de uitgever, verkopers en verspreiders van het boek. Volgens de rechter waren de grenzen van het recht overschreden en had De tragiek van de geheime dienst een niet te rechtvaardigen inbreuk gemaakt op de persoonlijke levenssfeer van de inlichtingen- en politiemensen. Het boek mocht niet langer worden verspreid en alle verspreide boeken dienden worden teruggehaald. Het extreem-linkse 'solidariteitsfonds' XminY, dat het uitgeven van het boek financierde en tevens een belangrijke rol speelde bij de verspreiding daarvan, legde het vonnis echter naast zich neer en ging door met haar criminele activiteiten.
In het hierboven beschreven extreem-linkse milieu voelde Andrée van Es zich als een vis in het water. Het mag dan ook opvallend worden genoemd dat juist zij in 2001 een belangrijke rol kreeg toebedeeld bij de 'inburgering' van Máxima Zorreguieta en vandaag tot topambtanaar op het ministerie van Binnenlandse Zaken is benoemd.
_____
maandag 17 mei 2010
Tanja Nijmeijer moordt in naam van het socialisme
.
In een artikel op de website van Vrij Nederland kan men het volgende lezen:
Tanja Nijmeijer pleegde voor de FARC verschillende aanslagen, zo blijkt uit haar persoonsdossier. Het document is teruggevonden in FARC-computers die zijn geconfisqueerd door het Colombiaanse leger en die zijn overhandigd aan de Nederlandse Colombia-kenner Liduine Zumpolle. Zij schreef samen met de columnist en schrijver Leon Valencia het boek ‘Tanja, een Nederlandse bij de FARC’, dat deze week verschijnt bij uitgeverij Sijthoff.
Onder het kopje ‘missiones cumplidas’ wordt vermeld dat Nijmeijers Gorro Chino’s kan maken, letterlijk ‘Chinese hoed’, en Colombiaanse slang voor ‘het thuis vervaardigen van bommen’. Zumpolle: ‘Alle FARC-leden leren als eerste hoe ze een bom moeten maken.’ Onder ‘volbrachte missies’ meldt Nijmeijer ook dat ze een bomaanslag pleegde op politiebureau Kennedy in Bogota, en brandstichtingen uitvoerde bij de buslijn Transmilenio in de hoofdstad Bogotá, de Makro, supermarktketen Exito en het winkelbedrijf Bodegon. Bij deze aanslagen zijn volgens Zumpolle doden en gewonden gevallen.
Hat tip voor link 1 ter attentie van Het Vrije Volk.
Vorig jaar meldde Het Parool al het volgende:
'Wat doet zij hier?'' Dat was het eerste wat Marc Gonsalves dacht toen hij Tanja Nijmeijer in 2003 zag. Ze was 'zeer aantrekkelijk' - sluik, bruin haar, een blanke, lichtelijk zongebrande huid, hoge jukbeenderen - haar camouflagebroek leek op maat gemaakt en ze droeg een modieus naveltruitje. ''Ze viel totaal uit de toon.'' Gonsalves zat al bijna een half jaar vast in de jungle.
(...)
Gonsalves kwam er snel achter dat Nijmeijer geen problemen had met het uiterst gewelddadige optreden van de FARC. ''Komen we hier ooit nog levend uit?'' vroeg de Amerikaan toen hij Nijmeijer buiten een sigaret zag roken. ''Ze nam een trekje van haar sigaret en lachte. 'Dat hangt er van af wat jullie troepen gaan doen,' zei ze. 'Als ze jullie proberen te bevrijden, zullen wij jullie executeren. Dat is onlangs ook met andere gijzelaars gebeurd.' Ik was geschokt, maar ze vond dit prettig om tegen mij te vertellen. Ze zei niet dat ze zelf betrokken was bij de moordpartijen, maar direct of indirect heeft ze bloed aan haar handen.''
Zie ook:
Ik verveel me, schrijft Nijmeijer in dagboek
Hoe zou het toch zijn met Tanja Nijmeijer?
Jelle Klaas ook ronselaar voor Colombiaanse terreurbeweging FARC?
_____
In een artikel op de website van Vrij Nederland kan men het volgende lezen:
Tanja Nijmeijer pleegde voor de FARC verschillende aanslagen, zo blijkt uit haar persoonsdossier. Het document is teruggevonden in FARC-computers die zijn geconfisqueerd door het Colombiaanse leger en die zijn overhandigd aan de Nederlandse Colombia-kenner Liduine Zumpolle. Zij schreef samen met de columnist en schrijver Leon Valencia het boek ‘Tanja, een Nederlandse bij de FARC’, dat deze week verschijnt bij uitgeverij Sijthoff.
Onder het kopje ‘missiones cumplidas’ wordt vermeld dat Nijmeijers Gorro Chino’s kan maken, letterlijk ‘Chinese hoed’, en Colombiaanse slang voor ‘het thuis vervaardigen van bommen’. Zumpolle: ‘Alle FARC-leden leren als eerste hoe ze een bom moeten maken.’ Onder ‘volbrachte missies’ meldt Nijmeijer ook dat ze een bomaanslag pleegde op politiebureau Kennedy in Bogota, en brandstichtingen uitvoerde bij de buslijn Transmilenio in de hoofdstad Bogotá, de Makro, supermarktketen Exito en het winkelbedrijf Bodegon. Bij deze aanslagen zijn volgens Zumpolle doden en gewonden gevallen.
Hat tip voor link 1 ter attentie van Het Vrije Volk.
Vorig jaar meldde Het Parool al het volgende:
'Wat doet zij hier?'' Dat was het eerste wat Marc Gonsalves dacht toen hij Tanja Nijmeijer in 2003 zag. Ze was 'zeer aantrekkelijk' - sluik, bruin haar, een blanke, lichtelijk zongebrande huid, hoge jukbeenderen - haar camouflagebroek leek op maat gemaakt en ze droeg een modieus naveltruitje. ''Ze viel totaal uit de toon.'' Gonsalves zat al bijna een half jaar vast in de jungle.
(...)
Gonsalves kwam er snel achter dat Nijmeijer geen problemen had met het uiterst gewelddadige optreden van de FARC. ''Komen we hier ooit nog levend uit?'' vroeg de Amerikaan toen hij Nijmeijer buiten een sigaret zag roken. ''Ze nam een trekje van haar sigaret en lachte. 'Dat hangt er van af wat jullie troepen gaan doen,' zei ze. 'Als ze jullie proberen te bevrijden, zullen wij jullie executeren. Dat is onlangs ook met andere gijzelaars gebeurd.' Ik was geschokt, maar ze vond dit prettig om tegen mij te vertellen. Ze zei niet dat ze zelf betrokken was bij de moordpartijen, maar direct of indirect heeft ze bloed aan haar handen.''
Zie ook:
Ik verveel me, schrijft Nijmeijer in dagboek
Hoe zou het toch zijn met Tanja Nijmeijer?
Jelle Klaas ook ronselaar voor Colombiaanse terreurbeweging FARC?
_____
maandag 3 mei 2010
GroenLinks is een misdadige partij
.
Het onderstaande artikel werd op 14 april 2007 op de oude website van Lux et Libertas gepubliceerd. Bij deze de herpublicatie.
GroenLinks ontstond in 1989 door de fusie van vier partijen: de Pacifistisch Socialistische Partij (PSP), de Communistische Partij van Nederland (CPN), de Politieke Partij Radikalen (PPR) en de Evangelische Volkspartij (EVP). Dat waren allemaal partijen met dubieuze en soms ronduit misdadige standpunten. Zo pleitte de PSP voor de afschaffing van de strafbaarstelling van pedofilie en de CPN had zeer nauwe banden met de Sovjet-Unie en andere communistische landen (zo kreeg de CPN in de jaren zeventig geld van de Sovjet-Unie om acties tegen de bewapening van de Verenigde Staten en hun NAVO-bondgenoten te organiseren).
Ook het gedrag van de leden toonde de misdadige aard van de vier partijen aan. PSP'er Evert van der Berg en CPN'er Sam Pormes (later Eerste Kamerlid voor GroenLinks) volgden zelfs een terreuropleiding in een trainingskamp van Palestijnse terroristen. Van der Bergs partijgenoot Theo Engelken was begin jaren zeventig actief in de Rode Jeugd, een maoïstische jongerenorganisatie die vooral actief was in en rond Eindhoven. De Rode Jeugd was onder meer verantwoordelijk voor bomaanslagen op een politiecommissaris, een Philips-directeur, het Evoluon en Philips-vestigingen in Hilversum, Baarn en Rotterdam. Zowel Evert van der Berg als Theo Engelken waren voor de PSP lid van de Eindhovense gemeenteraad. Van der Bergs motto was overigens: "Terroristen aller landen, verenigt U."
Op het oprichtingscongres van GroenLinks in Den Haag was het anonieme geschrift De tragiek van een geheime dienst te koop. Hierin stonden privé-gegevens van politiemensen, die na de publicatie van het geschrift door links-radicalen werden lastiggevallen. Dit is typerend voor GroenLinks. Hoewel de partij pretendeert de democratische rechtsorde te respecteren, zijn er nauwe banden met "buitenparlementaire" anti-democratische extremisten. En ook de vroegere standpunten van partijen als de PSP en de CPN zijn nog steeds populair binnen GroenLinks. Zo was Herman Meijer in de periode 2003-2006 landelijk voorzitter van de partij. Zijn standpunt met betrekking tot pedofilie luidt als volgt: "Ik kan ook wel op een knaapje vallen. Men gaat ervan uit dat je met een kind geen erotische verhouding kan hebben, zonder het te benadelen. Kinderen zouden minder verstandig zijn en niet goed duidelijk kunnen maken wat ze wel of niet willen. Onzin. Alle leeftijdsgrenzen moeten gewoon uit de zedelijkheidswetgeving worden geschrapt." Meijer is overigens een vriend van dominee Hans Visser, een andere goedprater van pedofilie.
Wie aan GroenLinks denkt zal vaak ook aan Paul Rosenmöller denken. Hij was van 1994 tot eind 2002 fractievoorzitter van GroenLinks in de Tweede Kamer. Wat velen echter niet weten is dat Rosenmöller van eind jaren zeventig tot begin jaren tachtig lid was van de de militante Groep Marxisten-Leninisten (GML). Deze partij was nog extremer dan de PSP en de CPN. De Groep Marxisten-Leninisten wilde Nederland gewapenderhand modelleren naar het voorbeeld van maoïstisch China en de Sovjet-Unie ten tijde van Stalin. Als de misdadige missie van de GML was geslaagd, dan was Nederland veranderd in een groot concentratiekamp.
Paul Rosenmöller is tegenwoordig gelukkig niet meer in de Tweede Kamer, maar dat wil niet zeggen dat de huidige GroenLinks-fractie geen rotte appels kent. Sinds 2002 is Wijnand Duyvendak een prominent Tweede Kamerlid. Hij is de partner van Mirjam de Rijk, die in de periode 1999-2003 landelijk voorzitter van GroenLinks was (tegenwoodig is zij overigens directeur van de Stichting Natuur en Milieu). Wijnand Duyvendak is de broer van GroenLinks-partij-ideoloog Jan-Willem Duyvendak, die o.a. via het zwaar gesubsidieerde Verwey-Jonker Instituut zijn beurs met belastinggeld vult. In de jaren tachtig pleegde Wijnand Duyvendak tal van misdaden en hij bezit dan ook een strafblad. Ook zijn er aanwijzingen dat Duyvendak mogelijk betrokken is geweest bij RaRa, een terroristische organisatie die o.a. voor brandstichtingen bij Makro-vestigingen verantwoordelijk was.
De lijst van dubieuze en soms ronduit misdadige standpunten van GroenLinks en haar voorgangers is lang en het aantal rotte appels is groot. Denk bijvoorbeeld aan Mohamed Rabbae (die de roman De Duivelsverzen wilde verbieden) en Tara Singh Varma (bekend van financiële malversaties en het veinzen van kanker). GroenLinks mag dan ook terecht "een partij van schandalen" worden genoemd.
Bronnen:
De grimmige achterkant van GroenLinks, Jaap de Wreede, Reformatorisch Dagblad, 7 juni 2003
Pedofilie en politiek: een vruchtbaar samenspel, Peter Siebelt, Katholiek Nieuwsblad, 9 juni 2006
Van bloedrood tot groenlinks, Roelof Bouwman, HP/De Tijd, 9 januari 2004
GroenLinks: een partij van schandalen, Mark van Wonderen, Planet.nl, 22 november 2005
Zie ook:
De GroenLinks-connectie (pdf)
_____
donderdag 1 april 2010
Kraakbeweging heeft gewelddadige geschiedenis
.
Op 9 april 2007 werd op de oude website van Lux et Libertas het onderstaande artikel gepubliceerd. Bij deze de herpublicatie.
Recent werd duidelijk dat de Nijmeegse kraker-activist Louis Sévèke door Martinus Hendrikus T. werd vermoord, iemand met een verleden in het Nijmeegse krakersmilieu. De zaak-Sévèke vestigt de aandacht op de gewelddadige geschiedenis van de kraakbeweging. In de meest recente uitgave van Elsevier staat daarover een artikel, waaruit blijkt dat er zelden iemand uit het krakersmilieu is veroordeeld. De auteur Frank van Hoorn schrijft daarin onder meer:
De kraakbeweging heeft een geschiedenis van intern geweld. In 1988 woedde in Amsterdam bijvoorbeeld een strijd tussen de Politieke Vleugel van de Kraakbeweging (PVK) en hun tegenstanders. De PVK schrok niet terug voor gijzeling, intimidatie – bijvoorbeeld met een stroomschokapparaat – en mishandeling. Ook tegenstanders lieten zich niet onbetuigd: PVK-leider Theo van der Giessen werd het ziekenhuis in geslagen.
In 1990 werd naast het Groningse krakersbolwerk in het Wolters Noordhoff Complex het lichaam van de 22-jarige kraker Marco Lupi aangetroffen. Volgens zijn mede-krakers had de Italiaan zelfmoord gepleegd. Uit sectie bleek dat hij door 'massaal geweld' om het leven was gebracht.
De zaak leidde niet tot een veroordeling. Ook niet toen een 'cold case team' in 1998 opnieuw onderzoek deed.
Het meeste geweld richt zich echter op doelen buiten het krakersmilieu. De kraakbeweging is van oudsher verweven met groeperingen die de samenleving door middel van geweld willen veranderen, zoals RaRa, Onkruit en het Dierenbevrijdingsfront. Van Hoorn schrijft met betrekking tot RaRa (onder meer verantwoordelijk voor de aanslagen op de Makro-vestingen in Duivendrecht, Duiven en Nuth) het volgende:
Het boek Een voet tussen de deur: geschiedenis van de kraakbeweging 1964-1999 van Eric Duivenvoorden – in de jaren tachtig zelf actief kraker – stelt onomwonden dat de terreurgroep RaRa zijn wortels heeft in de Amsterdamse kraakbeweging. De acht RaRa-verdachten die justitie tevergeefs voor de rechter heeft gebracht, werden gearresteerd in Amsterdamse kraakpanden.
Zeven van de acht verdachten werden in 1988 bij gebrek aan bewijs vrijgesproken. De achtste wordt door een procedurefout in hoger beroep vrijgesproken. Dit justitieel falen is overigens geen incident. De autoriteiten besteden namelijk nauwelijks aandacht aan extreem-links geweld. Sommige links-radicalen zitten zelfs in de Tweede Kamer, zoals Wijnand Duyvendak (GroenLinks) en Krista van Velzen (SP). Beide hebben een strafblad, maar daar wordt door de media nauwelijks aandacht aan besteed. De meeste journalisten zijn immers links en hebben vaak sympathie voor links-radicalen.
_____
Op 9 april 2007 werd op de oude website van Lux et Libertas het onderstaande artikel gepubliceerd. Bij deze de herpublicatie.
Recent werd duidelijk dat de Nijmeegse kraker-activist Louis Sévèke door Martinus Hendrikus T. werd vermoord, iemand met een verleden in het Nijmeegse krakersmilieu. De zaak-Sévèke vestigt de aandacht op de gewelddadige geschiedenis van de kraakbeweging. In de meest recente uitgave van Elsevier staat daarover een artikel, waaruit blijkt dat er zelden iemand uit het krakersmilieu is veroordeeld. De auteur Frank van Hoorn schrijft daarin onder meer:
De kraakbeweging heeft een geschiedenis van intern geweld. In 1988 woedde in Amsterdam bijvoorbeeld een strijd tussen de Politieke Vleugel van de Kraakbeweging (PVK) en hun tegenstanders. De PVK schrok niet terug voor gijzeling, intimidatie – bijvoorbeeld met een stroomschokapparaat – en mishandeling. Ook tegenstanders lieten zich niet onbetuigd: PVK-leider Theo van der Giessen werd het ziekenhuis in geslagen.
In 1990 werd naast het Groningse krakersbolwerk in het Wolters Noordhoff Complex het lichaam van de 22-jarige kraker Marco Lupi aangetroffen. Volgens zijn mede-krakers had de Italiaan zelfmoord gepleegd. Uit sectie bleek dat hij door 'massaal geweld' om het leven was gebracht.
De zaak leidde niet tot een veroordeling. Ook niet toen een 'cold case team' in 1998 opnieuw onderzoek deed.
Het meeste geweld richt zich echter op doelen buiten het krakersmilieu. De kraakbeweging is van oudsher verweven met groeperingen die de samenleving door middel van geweld willen veranderen, zoals RaRa, Onkruit en het Dierenbevrijdingsfront. Van Hoorn schrijft met betrekking tot RaRa (onder meer verantwoordelijk voor de aanslagen op de Makro-vestingen in Duivendrecht, Duiven en Nuth) het volgende:
Het boek Een voet tussen de deur: geschiedenis van de kraakbeweging 1964-1999 van Eric Duivenvoorden – in de jaren tachtig zelf actief kraker – stelt onomwonden dat de terreurgroep RaRa zijn wortels heeft in de Amsterdamse kraakbeweging. De acht RaRa-verdachten die justitie tevergeefs voor de rechter heeft gebracht, werden gearresteerd in Amsterdamse kraakpanden.
Zeven van de acht verdachten werden in 1988 bij gebrek aan bewijs vrijgesproken. De achtste wordt door een procedurefout in hoger beroep vrijgesproken. Dit justitieel falen is overigens geen incident. De autoriteiten besteden namelijk nauwelijks aandacht aan extreem-links geweld. Sommige links-radicalen zitten zelfs in de Tweede Kamer, zoals Wijnand Duyvendak (GroenLinks) en Krista van Velzen (SP). Beide hebben een strafblad, maar daar wordt door de media nauwelijks aandacht aan besteed. De meeste journalisten zijn immers links en hebben vaak sympathie voor links-radicalen.
_____
donderdag 25 maart 2010
De moord op Siegfried Buback
.
Op 7 april 2007 werd op de oude website van Lux et Libertas het onderstaande artikel gepubliceerd. Destijd luidde de titel Siegfried Buback dertig jaar geleden door RAF vermoord. Bij deze de herpublicatie, onder de nieuwe titel De moord op Siegfried Buback.
Het is vandaag dertig jaar geleden dat Siegfried Buback door de Rote Armee Fraktion (RAF) werd vermoord. Hij was Generalbundesanwalt, de hoogste federale officier van justitie. Bij de aanslag op Buback werd ook zijn chauffeur Wolfgang Göbel vermoord. Georg Wurster, een ambtelijke begeleider, overleed zes dagen later aan zijn verwondingen.
De aanslag op Buback was de eerste spectaculaire terroristische actie van de tweede generatie van de RAF. De eerste generatie - onder leiding van Andreas Baader, Gudrun Ensslin en Ulrike Meinhof - had in 1970 de oorlog verklaard aan de West-Duitse Bondsrepubliek. Twee jaar later zat de eerste generatie RAF-terroristen grotendeels achter tralies, maar de relatieve rust zou dus niet lang duren. De moord op Buback was het begin van een reeks aanslagen, waarbij vooral het justitieel apparaat het doelwit was.
Buback wist dat hij gevaar liep, want Gudrun Ensslin had hem als toonbeeld van "de post-fascistische politiestaat" bestempeld. Buback werd vermoord door Günter Sonnenberg, Christian Klar en Knut Folkerts, maar het is tot op heden niet duidelijk wie van de drie de dodelijke schoten heeft gelost. Brigitte Mohnhaupt, die recent uit de gevangenis werd vrijgelaten, was overigens ook betrokken bij de aanslag.
_____
Op 7 april 2007 werd op de oude website van Lux et Libertas het onderstaande artikel gepubliceerd. Destijd luidde de titel Siegfried Buback dertig jaar geleden door RAF vermoord. Bij deze de herpublicatie, onder de nieuwe titel De moord op Siegfried Buback.
Het is vandaag dertig jaar geleden dat Siegfried Buback door de Rote Armee Fraktion (RAF) werd vermoord. Hij was Generalbundesanwalt, de hoogste federale officier van justitie. Bij de aanslag op Buback werd ook zijn chauffeur Wolfgang Göbel vermoord. Georg Wurster, een ambtelijke begeleider, overleed zes dagen later aan zijn verwondingen.
De aanslag op Buback was de eerste spectaculaire terroristische actie van de tweede generatie van de RAF. De eerste generatie - onder leiding van Andreas Baader, Gudrun Ensslin en Ulrike Meinhof - had in 1970 de oorlog verklaard aan de West-Duitse Bondsrepubliek. Twee jaar later zat de eerste generatie RAF-terroristen grotendeels achter tralies, maar de relatieve rust zou dus niet lang duren. De moord op Buback was het begin van een reeks aanslagen, waarbij vooral het justitieel apparaat het doelwit was.
Buback wist dat hij gevaar liep, want Gudrun Ensslin had hem als toonbeeld van "de post-fascistische politiestaat" bestempeld. Buback werd vermoord door Günter Sonnenberg, Christian Klar en Knut Folkerts, maar het is tot op heden niet duidelijk wie van de drie de dodelijke schoten heeft gelost. Brigitte Mohnhaupt, die recent uit de gevangenis werd vrijgelaten, was overigens ook betrokken bij de aanslag.
_____
dinsdag 29 december 2009
Scholing kader hoogste prioriteit SP
.
Op 16 maart 2007 werd op de oude website van Lux et Libertas het onderstaande artikel gepubliceerd. Bij deze de herpublicatie.
Men kan het zien als een onbeduidend artikel in een relatief onbeduidende krant, maar het artikel SP geeft scholing kader hoogste prioriteit is wel degelijk belangrijk. Door de vele verkiezingsoverwinningen van de laatste jaren kan de Socialistische Partij (SP) namelijk niet langer alleen uit de kliek rondom Jan Marijnissen putten bij het zoeken naar Kamerleden, Statenleden, Raadsleden en bestuurders. Het gevolg is dat er nu vertegenwoordigers en bestuurders zijn die de SP-ideologie niet van A tot Z kennen. Sinds het najaar van 2004 heeft de SP daarom een officieel scholingsteam. SP-apparatsjik Hans van Heijningen is leider van dat scholingsteam. Hij was voorheen coördinator van het XminY Solidariteitsfonds, dat "buitenparlementaire acties" financiert. Toen Van Heijningen nog coördinator was financierde XminY onder meer de "Biologische Bakkers Brigade", een groep krakers die op 13 maart 2002 drie "taarten" in het gezicht van Pim Fortuyn gooiden toen hij zijn boek De puinhopen van acht jaar paars presenteerde. In die "taarten" zouden uitwerpselen en braaksel hebben gezeten, al werd dit door de daders ontkent toen na de moord op Fortuyn ook het politiek-maatschappelijke establishment haar afkeuring over de actie uitte. Fortuyn zelf heeft na de "taartactie" in ieder geval het volgende gezegd:
Het XminY Solidariteitsfonds financierde overigens ook de Vereniging Milieu Offensief (VMO) van Sjoerd van der Wouw en Fortuyn-moordenaar Volkert van der Graaf. Tevens kregen én krijgen de Internationale Socialisten geld voor hun acties tegen vrijhandel, de Verenigde Staten en Israël. Hans van Heijningen past met zo een achtergrond goed bij de SP. Hij mag dus zelfs "scholing" geven aan het kader van de SP. In de functie van docent SP-ideologie kan hij citeren uit Het rode boekje van Mao en het Handvest van Hamas. Hij hoeft zijn leerlingen overigens geen schietlessen te geven. "Niet nodig, want wanneer de revolutie daar is, leer je het in een half uur," aldus SP-oprichter Daan Monjé in de SP-brochure Op naar het socialisme! van 1974.
_____
Op 16 maart 2007 werd op de oude website van Lux et Libertas het onderstaande artikel gepubliceerd. Bij deze de herpublicatie.
Men kan het zien als een onbeduidend artikel in een relatief onbeduidende krant, maar het artikel SP geeft scholing kader hoogste prioriteit is wel degelijk belangrijk. Door de vele verkiezingsoverwinningen van de laatste jaren kan de Socialistische Partij (SP) namelijk niet langer alleen uit de kliek rondom Jan Marijnissen putten bij het zoeken naar Kamerleden, Statenleden, Raadsleden en bestuurders. Het gevolg is dat er nu vertegenwoordigers en bestuurders zijn die de SP-ideologie niet van A tot Z kennen. Sinds het najaar van 2004 heeft de SP daarom een officieel scholingsteam. SP-apparatsjik Hans van Heijningen is leider van dat scholingsteam. Hij was voorheen coördinator van het XminY Solidariteitsfonds, dat "buitenparlementaire acties" financiert. Toen Van Heijningen nog coördinator was financierde XminY onder meer de "Biologische Bakkers Brigade", een groep krakers die op 13 maart 2002 drie "taarten" in het gezicht van Pim Fortuyn gooiden toen hij zijn boek De puinhopen van acht jaar paars presenteerde. In die "taarten" zouden uitwerpselen en braaksel hebben gezeten, al werd dit door de daders ontkent toen na de moord op Fortuyn ook het politiek-maatschappelijke establishment haar afkeuring over de actie uitte. Fortuyn zelf heeft na de "taartactie" in ieder geval het volgende gezegd:
Ik was tijdelijk verblind door de bestanddelen van de taart die in mijn ogen kwamen. Ik voelde zelfs een hevig brandend gevoel.
Het XminY Solidariteitsfonds financierde overigens ook de Vereniging Milieu Offensief (VMO) van Sjoerd van der Wouw en Fortuyn-moordenaar Volkert van der Graaf. Tevens kregen én krijgen de Internationale Socialisten geld voor hun acties tegen vrijhandel, de Verenigde Staten en Israël. Hans van Heijningen past met zo een achtergrond goed bij de SP. Hij mag dus zelfs "scholing" geven aan het kader van de SP. In de functie van docent SP-ideologie kan hij citeren uit Het rode boekje van Mao en het Handvest van Hamas. Hij hoeft zijn leerlingen overigens geen schietlessen te geven. "Niet nodig, want wanneer de revolutie daar is, leer je het in een half uur," aldus SP-oprichter Daan Monjé in de SP-brochure Op naar het socialisme! van 1974.
_____
Abonneren op:
Posts (Atom)