Posts tonen met het label Libie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Libie. Alle posts tonen

woensdag 14 november 2012

NOS'er Wouter Zwart negeert verband tussen Petraeus-schandaal en Benghazi

.
Het Petraeus-schandaal breidt zich uit, zo bericht NOS-verslaggever Wouter Zwart:


Het is opvallend dat Wouter Zwart doet alsof het Petraeus-schandaal slechts een seksschandaal is. Zwart zet daarmee een traditie voort van zijn voorganger Eelco Bosch van Rosenthal, die ook graag essentiële informatie verzweeg als het niet binnen zijn (linkse) agenda paste. Het seksschandaal is namelijk maar een bijzaak. Ten eerste is het opvallend dat CIA-directeur David Petraeus vlak na de herverkiezing van president Barack Obama aftrad. Ten tweede is het opvallend dat zijn aftreden enkele dagen voor een belangrijk verhoor voor het Amerikaanse Congres plaatsvond. Aanstaande donderdag moest Petraeus namelijk onder ede getuigen over de aanslag op het Amerikaanse consulaat in Benghazi, waarbij vier Amerikanen omkwamen. Hij had daarover al eerder getuigd, maar destijds niet onder ede. Bovendien leidde dat verhoor tot irritatie bij Congresleden. Petraeus beweerde namelijk dat de aanslag in Benghazi een uit de hand gelopen betoging tegen de anti-islam-film Innocence of Muslims was. Daarmee sloot hij weliswaar aan bij het officiële verhaal dat door het Witte Huis werd verspreid, maar in werkelijkheid was er geeneens een betoging tegen de film geweest. Onderzoeksjournalisten ontdekten dat het Witte Huis loog en vanaf het begin wist dat het om een geplande terroristische aanslag ging (die niet toevallig op 11 september van dit jaar werd gepleegd, elf jaar na de aanslagen op het World Trade Center en het Pentagon).

NOS-verslaggever Wouter Zwart is overigens niet de enige die deze essentiële informatie verzwijgt. Hetzelfde geldt bijvoorbeeld voor het zogenaamd "rechtse" GeenStijl, al zijn sommige reaguurders wel bij de les. Gelukkig kan men in het internet-tijdperk Amerikaanse media volgen, waarin deze informatie eerder ter sprake komt. In de onderstaande video bespreekt Larry Kudlow het Petraeus-schandaal met John Batchelor. Laatstgenoemde stelt dat er een verband bestaat tussen het aftreden van Petraeus en de aanslag op het Amerikaanse consulaat in Benghazi. Volgens Batchelor was de buitenechtelijke affaire van Petreaus allang bekend bij de top van de Amerikaanse regering (de minister van Justitie wist het in ieder geval afgelopen zomer). Vervolgens gebruikte het Witte Huis deze informatie om Petreaus onder druk te zetten. Hoewel ik geen fan van complottheorieën ben, is deze theorie aannemelijk. President Obama en een deel van zijn naaste medewerkers komen immers voort uit het politieke milieu van Chicago. Die stad is berucht voor haar vuile politieke spelletjes.


In de onderstaande video sluit Glenn Beck aan op de theorie van John Batchelor. Hoewel men Beck niet altijd even serieus moet nemen, zou zijn commentaar in dit geval wel eens spot on kunnen zijn. Het zou een schandaal betekenen dat niet onderdoet voor het Watergate-schandaal.


Zie ook:
The web of deceit about Benghazi begins to fray, Wesley Pruden, WashingtonTimes.com, 13 november 2012
Sex, Lies and Gmail, William McGurn, WSJ.com, 12 november 2012

_____

zaterdag 10 november 2012

Afgetreden CIA-directeur moest binnenkort getuigen over Benghazi-schandaal

.
CIA-directeur David Petraeus heeft zijn ontslag ingediend. Officieel vanwege een buitenechtelijke affaire, maar de timing van zijn ontslag doet twijfels rijzen of dat het hele verhaal is. Over enkele dagen moest Petraeus namelijk onder ede voor het Congres getuigen over het Benghazi-schandaal. Dat hoeft hij nu niet meer te doen. Vandaar dat deskundige Ralph Peters zo zijn twijfels heeft over de timing van het ontslag. Via The Gateway Pundit


_____

zondag 4 november 2012

'Empty chairs'

Een cartoon van Gary Varvel.


Een citaat uit een blogpost van John O'Sullivan:

Benghazi entered the public mind — and influenced its opinion on wider foreign policy issues — through the informal media. As commentators have been pointing out for almost a decade, the establishment media have lost their role as gatekeepers. They alone no longer determine what is a news story and what is not. Or a scandal. Or a legitimate political issue. Etc., etc., etc. News and information now get to people through talk radio, the Internet, social media, opinion journals, the blogosphere, and foreign newspapers (that are either more enterprising or less ideologically conformist) on the web. As a mainstream-news organization that has standards at least as high as its establishment rivals but that is a traitor to its liberal class, Fox News plays a crucial role in this new information system by using its resources to gather information and break stories in a way its informal allies cannot usually do. It is this informal news network that has broken new ground about the Benghazi story “under the radar” (i.e., under the nose of its formal rivals.) 

Zie ook: 

_____

vrijdag 2 november 2012

Amerikaanse media pakken niet door inzake Benghazi-schandaal

.
Een cartoon van Michael Ramirez.

Op 11 september van dit jaar vond een terroristische aanslag plaats op het Amerikaanse consulaat in Benghazi (Libië). Daarbij kwamen vier Amerikanen om het leven, waaronder ambassadeur Chris Stevens. In de weken voor de aanslag had de diplomatieke vertegenwoordiging in Libië meerdere keren om meer beveiliging gevraagd, maar die verzoeken werden steeds afgewezen. Ook tijdens de — uren durende — aanval, vroeg ambassadeur Stevens om hulp, maar het Witte Huis gaf nul op het rekest. Bovendien vroegen aanwezige CIA-agenten om militaire hulp, maar ook hun verzoeken werden afgewezen

Het Witte Huis wist binnen twee uur dat het een geplande terroristische aanval was, maar beweerde twee weken lang dat het om een — uit de hand gelopen — protest tegen de anti-islam-film Innocence of Muslims ging (terwijl er geeneens een protest had plaatsgevonden). President Barack Obama veroordeelde de film zelfs uitdrukkelijk tijdens een zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties. Dat is zeer opmerkelijk voor een staatshoofd van een land waar de vrijheid van meningsuiting grondwettelijk wordt beschermd

Toen de stoffelijke resten van de vier slachtoffers in de Verenigde Staten aankwamen, waren Obama en zijn minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton daarbij aanwezig. Laatstgenoemde maakte een bizarre opmerking, toen zij met de vader van een van de slachtoffers sprak. "Wij gaan deze persoon laten arresteren en vervolgen", zei Clinton over Nakoula Basseley Nakoula, de maker van Innocence of Muslims. Alsof niet islamitische terroristen, maar de filmmaker de aanslag op het consulaat had gepleegd! Bovendien wist Clinton toen al dat er geen verband was tussen de anti-islam-film en de aanslag in Benghazi. 

Begin oktober begonnen de gevestigde media — die ook in de Verenigde Staten links zijn — kritisch te berichten over het Benghazi-schandaal. Die kritische berichtgeving is echter grotendeels weggeëbd, nu de presidentsverkiezingen voor de deur staan. Als Obama desondanks een kritische vraag krijgt gesteld (door een journalist van een lokale zender), weigert hij twee maal die vraag te beantwoorden. Hij wil het Benghazi-schandaal namelijk over de verkiezingen tillen, als ook de dubieuze hechtenis van Nakoula Basseley Nakoula aan bod komt. 

Ook in Nederland komt het Benghazi-schandaal nauwelijks aan bod, terwijl het steeds meer op een tweede Watergate gaat lijken. De meeste journalisten in ons land zijn echter links en lopen nog steeds weg met Obama. Ook het "politiek-incorrecte" GeenStijl gaat mee in de kritiekloze Obama-verering. Pas vandaag besteedt GeenStijl voor het eerst serieus aandacht aan Benghazi-gate, omdat toevallig de Nederlandse journalist Harald Doornbos een scoop heeft. Die scoop deelt Doornbos overigens met Jenan Moussa, verslaggever van een TV-zender in Dubai. Hieronder vindt u haar TV-reportage, die door MEMRI in het Engels werd vertaald. 


Zie ook: 

donderdag 18 oktober 2012

Onbeantwoord: Wie is verantwoordelijk voor ontoereikende beveiliging van Amerikaanse consulaat in Benghazi?

.
Tijdens het laatste verkiezingsdebat kwam president Barack Obama goed weg toen hij een vraag kreeg gesteld over de ontoereikende beveiliging van het Amerikaaanse consulaat in Benghazi (doelwit van een terroristische aanslag op 11 september van dit jaar). Hoewel hij veel woorden voor zijn "antwoord" gebruikte, kreeg hij het voor elkaar de vraag niet te beantwoorden. Tot ergernis van de vragensteller, aldus Erik Wemple van The Washington Post. Obama werd bovendien geholpen door de falende debatleider Candy Crowley van CNN, die hem te hulp kwam toen Mitt Romney de president aan de tand wilde voelen. Een verraste en — daardoor (?) — stamelende Romney liet een goede scoringskans liggen. Obama is namelijk kwetsbaar inzake Benghazi-gate, zoals uit de onderstaande video van Revealing Politics blijkt. Het is immers niet sterk dat Obama een simpele vraag over de beveiling van het consulaat niet wenst te beantwoorden. Daarop kunnen de Republikeinen hem aanpakken, voor zover zij niet door partijdige journalisten worden gedwarsboomd.



Zie ook:
Dazed and Deceptive on Libya, Roy Blunt, National Review Online, 17 oktober 2012
Obama Misleads on the Libya Scandal, Stephen Hayes, WeeklyStandard.com, 17 oktober 2012
Who’s ‘Politicizing’ Benghazi?, Mark Steyn, National Review Online, 12 oktober 2012
Libya security cut while Vienna embassy gained Chevy Volts, Mike Kelly, WashingtonTimes.com, 10 oktober 2012

_____

woensdag 17 oktober 2012

NOS-verslaggever Eelco Bosch van Rosenthal misleidt lezers weblog inzake 'Benghazi-gate'

.
Vannacht was het tweede verkiezingsdebat tussen de Democratische president Barack Obama en zijn Republikeinse uitdager Mitt Romney. Op een gegeven moment ging het debat over de aanslag op het Amerikaanse consulaat in de Libische stad Benghazi (die vond op 11 september van dit jaar plaats). Daarbij kwamen vier Amerikanen om, waaronder de Amerikaanse ambassadeur Chris Stevens. Kijk vooral naar de laatste anderhalve minuut van de onderstaande video


De debatleider Candy Crowley (CNN) gaat hierboven in de fout. Als zelfbenoemde factchecker beweert zij dat president Obama de dag na de aanslag op het consulaat in Benghazi heeft gezegd dat die terroristisch van aard was. Dat klopt echter niet. Hoewel Crowley haar fout intussen heeft toegegeven, beweert NOS-verslaggever Eelco Bosch van Rosenthal hetzelfde op zijn weblog. Bosch van Rosental heeft het zelfs over een "blunder" van Romney, die stelde dat Obama de aanslag op het consulaat eerst niet als een terroristische aanslag wilde bestempelen. De NOS-verslaggever verwijst op zijn weblog naar een toespraak van Obama, die de dag na de aanslag werd gegeven. In die toespraak komen inderdaad de woorden "acts of terror" voor, maar Bosch van Rosenthal verzwijgt het belangrijkste deel van het verhaal.

In de dagen na de aanslag suggereerden verschillende leden van de Amerikaanse regering — waaronder Barack Obama, Hillary Clinton en Susan Rice — dat de aanslag een uit de hand gelopen demonstratie was tegen de anti-islam-film Innocence of Muslims. Pas twee weken later gaf de Obama-regering toe dat het een terroristische aanslag van Al Qaida was. Die erkenning kwam overigens pas nadat de website The Daily Beast (een website van Newsweek) het nieuws bracht dat de Obama-regering al 24 uur na de aanslag wist dat het een terroristische aanslag van jihadisten — en dus geen uit de hand gelopen demonstratie van woedende Libische burgers — betrof. Die onthulling was groot nieuws in de Verenigde Staten, maar de Nederlandse media hebben er niet of nauwelijks over bericht. Dat is zeer opmerkelijk, aangezien zelfs de (centrum-)linkse nieuwszenders CNN, ABC News en CBS News er uitgebreid aandacht aan hebben besteed. Nederlandse journalisten, die traditioneel een sterke voorkeur voor de linkse Democraten hebben, kunnen dus niet beweren dat het een opgeklopt verhaal van de conservatieve nieuwszender Fox News is.

Eelco Bosch van Rosenthal verspreidt dus desinformatie over Benghazi-gate. Waarschijnlijkt doet hij dat opzettelijk, want hij is een recidivist inzake het desinformeren van zijn kijkers en lezers. Als hij daarop wordt aangesproken, geeft hij zijn fouten niet toe, maar gaat hij in het defensief. Dan verwijst hij bijvoorbeeld naar een website van zelfbenoemde factcheckers, die echter onbetrouwbaar is (het is slecht dat zelfbenoemde factcheckers zo vaak op hun woord worden geloofd). Zelf is Bosch van Rosenthal zo onbetrouwbaar, dat het opvalt als hij incidenteel ongekleurd verslag doet. Het wordt tijd voor een grote schoonmaak bij de NOS.

_____

maandag 8 oktober 2012

zaterdag 6 oktober 2012

Genant: GeenStijl neemt falende Obama in bescherming

Onder de titel Obama gaat een paar Libiërs slopen! publiceerde GeenStijl eergisteren een bar slecht topic. Hieronder vindt u de e-mail die ik op dezelfde dag naar de redactie stuurde (die overigens niet werd beantwoord). Ik heb er nog enkele — in de tekst verwerkte — links aan toegevoegd.
Beste redactie van GeenStijl,
wat een opmerkelijke zin in jullie laatste topic: 

"De eerste onderzoekers en FBI-lui zijn al gespot in Benghazi." 

Dat woordje "al" is toch hopelijk cynisch bedoeld, een maand na de terroristische aanslag (die volgens het Witte Huis in eerste instantie geen terroristische aanslag was)? In de Verenigde Staten vroeg men zich de afgelopen weken af wanneer de FBI eindelijk eens in Benghazi zou arriveren (verschillende journalisten waren al veel eerder aanwezig). Als de FBI de stoomboot naar Libië als transportmiddel koos, is het woordje "al" nog wel te begrijpen, maar in een tijdperk van vliegtuigen toch hopelijk uit cynisme aan de zin in jullie topic toegevoegd? 

By the way: 

Als zelfs de (centrum-)linkse media in de VS het Witte Huis van een doofpot inzake de aanslag in Benghazi verdenken, moet er wel sprake zijn van een beerput: 


Jon Stewart (van The Daily Show) maakte overigens ook gehakt van het optreden van de Obama-regering na de aanslag: 


Let's face it: Obama is geen messias. Na vier jaar fluwelen handschoenen-verslaggeving op GS, zou er ook wel eens een kritisch topic over "The Chosen One" mogen verschijnen. Zeker aangezien hij in de Nederlandse media al genoeg wordt opgehemeld. Althans, dat is mijn persoonlijke mening. 

Met vriendelijke groet, 

uw ex-reaguurder Sir Galahad the Pure


PS: 

Het neerzetten van Obama als verdediger van het vrije woord (in een eerder topic) vond ik ook al opvallend, aangezien het Witte Huis heeft geprobeerd YouTube zover te krijgen "Innocence of Muslims" van haar website te verwijderen. Om nog maar te zwijgen over zijn gejammer over het "belasteren" van de "profeet" in zijn toespraak bij de VN. 

Zie ook: 

_____

woensdag 3 oktober 2012

Witte Huis deed terroristische achtergrond van aanval op consulaat Benghazi in doofpot

.
Op 11 september van dit jaar kwamen vier Amerikanen — waaronder ambassadeur Chris Stevens — om bij een aanval op het Amerikaanse consulaat in de Libische stad Benghazi. De Amerikaanse regering beweerde meteen dat de aanval een reactie was op de anti-islam-film Innocence of Muslims. Met name Susan Rice — de Amerikaanse ambassadeur bij de VN — werd door het Witte Huis naar voren geschoven om deze bewering in de media te verkondigen. En dat terwijl bij de aanval automatische geweren, handgranaten en raketwerpers waren gebruikt. Dat zijn nou niet bepaald attributen die bij een demonstratie van burgers worden meegenomen, ook niet in het Midden-Oosten en Noord-Afrika.

Vorige week brachten The Daily Beast (een website van Newsweek) en Fox News het nieuws naar buiten dat de Obama-regering al binnen 24 uur wist dat de aanval in werkelijkheid een, door professionele jihadisten uitgevoerde, terroristische aanslag was. Pas toen gaf de regering toe dat de aanval geen "spontaan protest" tegen een anti-islam-film, maar een geplande terroristische aanslag was. Nadat een groot deel van de gevestigde media (ook in de VS zeer op de hand van de Democraten) hier nauwelijks een issue van maakte, verandert deze lakse houding langzaamaan. Als zelfs het (centrum-)linkse CNN stelt dat er sprake is van een doofpot, heeft het Witte Huis een probleem:


Hopelijk gaat de beerput nu langzaam maar zeker helemaal open, want er schijnt nog veel meer te spelen. Bij een Republikeinse regering zouden de gevestigde media allang het vuur aan de schenen van de verantwoordelijken hebben gelegd.

Zie ook:
Benghazi Was Obama's 3 a.m. Call, Bret Stephens, WSJ.com, 2 oktober 2012
An Ambassador Died, Obama Lied, Mona Charen, National Review Online, 2 oktober 2012

_____

maandag 20 augustus 2012

Niet 'liberalen' maar islamisten grijpen de macht in Libië

Hieronder vindt u een interessante passage uit een artikel van Gerbert van der Aa (Elsevier, 18 augustus 2012) over recente ontwikkelingen in Libië. Ik heb er enkele relevante links aan toegevoegd. 

De eerste bijeenkomst van het gekozen Libische parlement mondde begin augustus uit in fundamentalistisch machtsvertoon. Islamistische politici lieten zich gelden. Mohammed Magarief, nauw gelieerd aan de Moslimbroederschap maar geen lid, werd gekozen tot voorzitter. Een vrouw zonder hoofddoek kreeg opdracht de zaal te verlaten. Interim-president Mustafa Abdel Jalil, die afscheid nam omdat de nationale overgangsraad nu officieel is ontbonden, benadrukte in een toespraak dat de sharia de basis dient te zijn van de nieuwe Grondwet.

De gebeurtenissen laten zien dat de liberalen in Libië minder invloedrijk zijn dan commentatoren beweerden na de verkiezingen van 7 juli. De Alliantie van Nationale Krachten versloeg met 39 zetels de andere politieke partijen, maar dat leverde geen invloedrijk liberaal machtsblok op. De meerderheid van de zetels in het tweehonderd leden tellende parlement is voor onafhankelijke politici. Over de signatuur van deze 120 parlementariërs was tot nu toe weinig bekend. De verkiezing van Magarief is de eerste aanwijzing dat de onafhankelijke volksvertegenwoordigers dichter bij de fundamentalisten staan dan bij de liberalen.

De Partij voor Rechtvaardigheid en Opbouw (JCP), waarin de Moslimbroederschap is vertegenwoordigd, blaakt van vertrouwen. 'Wij hebben de steun van veel onafhankelijke kandidaten,' zegt partijleider Mohammed Sowan tegen persbureau Reuters. De JCP haalde bij de verkiezingen zeventien zetels, maar denkt het grootste machtsblok te kunnen vormen. 'Door de steun van de onafhankelijken hebben we een absolute meerderheid in het parlement.' 

In tegenstelling tot Gerbert van der Aa, zou ik het woord liberalen tussen aanhalingstekens plaatsen. De Libische "liberalen" zijn namelijk niet of nauwelijks liberaal te noemen, zeker niet naar Westerse maatstaven. Desondanks is Van der Aa een van de betere commentatoren inzake de "Arabische lente". Vanaf het begin plaatste hij kritische kanttekeningen bij de opstanden in het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Dit in tegenstelling tot zwetsers als Bertus Hendriks en Petra Stienen, die halleluja-verhalen over de "Arabische lente" verkondigen. Aan het einde van zijn artikel schrijft Van der Aa dan ook treffend het volgende: 

De islamisten hebben in het Libische parlement meer invloed dan veel westerse commentatoren willen zien. Smachtend naar positief nieuws over de Arabische lente verliezen ze de realiteit soms uit het oog. Na de verkiezingsoverwinningen van de Moslimbroederschap in Tunesië en Egypte zou zich in Libië een heel ander scenario ontvouwen. In werkelijkheid hebben niet de liberalen maar de fundamentalisten de verkiezingen in Libië gewonnen. 

Van der Aa is nog heel mild over veel van zijn collega-commentatoren. Smachtend naar positief nieuws over de zogenaamde "Arabische lente" verliezen zij niet soms, maar stelselmatig de realiteit uit het oog. Enige mate van naïviteit aan het begin van de Arabische opstanden valt nog enigszins te begrijpen, maar een groot deel van het journaille blijft — in tegenspraak met de feiten — volharden in het fabeltje dat die opstanden liberaal-democratische omwentellingen zijn. Het is dan ook de vraag of de betreffende commentatoren slechts naïef zijn. Het lijkt er namelijk steeds meer op dat zij moedwillig leugens verkopen. 


Zie ook: 

_____

zondag 4 maart 2012

Libische islamisten vernielen militaire begraafplaats Brits Gemenebest

.
In de Libische stad Benghazi hebben voormalige rebellen meer dan 150 graven vernield op een militaire begraafplaats van het Brits Gemenebest. Op de begraafplaats liggen meer dan duizend gevallenen uit de Tweede Wereldoorlog, die in Noord-Afrika tegen nazi-Duitsland vochten. Het betreft onder meer piloten van de Britse luchtmacht (RAF) en militairen van de Britse Zevende Pantserdivisie (de "woestijnratten"). De vernieling is blijkbaar de dank voor de Britse luchtsteun, die de RAF vorig jaar gaf aan de "vrijheidsstrijders" in Benghazi. Hieronder vindt u een video van de vernieling, waarbij de islamitische strijdkreet "Allah is de grootste" valt en de gesneuvelden als "honden" worden bestempeld. 



Zie ook:
Dossier Libië
Dossier Midden-Oosten en Noord-Afrika

_____

maandag 18 juli 2011

Mustafa Abdul Jalil en zijn eeltplek

.
Afgelopen woensdag werd bekend dat het ministerie van Buitenlandse Zaken de regeringsraad van de Libische rebellen als een legitieme gesprekspartner beschouwt. De leider van die "overgangsregering" is Mustafa Abdul Jalil. Historicus en journalist Gerbert van der Aa schreef eerder dit jaar het volgende over Jalil (Elsevier, 26 maart 2011):

Voorzitter van de overgangsregering is Mustafa Abdul Jalil (58), de voormalige minister van Justitie onder Khaddafi. Al snel na het begin van de opstand was hij het eerste kabinetslid dat opstapte. Jalil is afkomstig uit de stad Al Bayda in het oosten van Libië. Hij studeerde islamitisch recht en werkte jarenlang als rechter. Jalil is ideologisch nauw verwant met de onder Khaddafi verboden Moslimbroederschap. De eeltplek op zijn voorhoofd is illustratief. Deze zibiba, het resultaat van veelvuldig tijdens het bidden met het voorhoofd de grond raken, is voor orthodoxe moslims een bron van trots.

Zie ook:
'In Libië ontstaat een schimmig emiraat', Martin Janssen, Volkskrant.nl, 30 juni 2011
Libya: An Uncertain Future (pdf), CIRET-AVT & CF2R, mei 2011

_____

vrijdag 1 april 2011

Jean Ziegler en de 'mensenrechten'-prijs van Muammar Khadaffi

.
Zoals ik eerder berichtte, werd Libië recent geschorst als lid van de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties. De Zwitserse socioloog Jean Ziegler is een belangrijke adviseur van dit VN-orgaan. In de onderstaande video wordt Zieglers rol belicht bij de Al-Gaddafi International Prize for Human Rights. Deze prijs werd in 1989 door Muammar Khadaffi gelanceerd (enkele maanden na de Lockerbie-aanslag). Ziegler speelde bij die lancering een prominente rol. Bovendien won hij in 2002 zelf de prijs (hij beweert die overigens niet te hebben geaccepteerd). Andere winnaars van de prijs zijn schurken als Louis Farrakhan, Fidel Castro, Hugo Chavez en Recep Tayyip Erdogan. De onderstaande reportage is van de Schweizer Fernsehen, met Engelstalige ondertiteling.







_____

woensdag 16 maart 2011

CNN ineens kritisch over de Verenigde Naties


Daar waar op politiek-incorrecte websites als Lux et Libertas al jaren wordt gewezen op de rotte staat van de Verenigde Naties, worden sommige mainstream media pas nu enigszins wakker. Aanleiding daarvoor is het feit dat Libië lid van de VN-Mensenrechtenraad is. Dat land werd eerder deze maand weliswaar geschorst, maar veel journalistieke nitwits zijn verbaasd dat het regime van Muammar Khadaffi überhaupt lid van de VN-Mensenrechtenraad kon worden. Zo ook de CNN-journalist Michael Holmes, die de afgelopen jaren schijnbaar nooit politiek-incorrecte websites heeft gelezen. Desondanks verdient Holmes credits voor het feit dat hij in de onderstaande video deze misstand wil bespreken met Hillel Neuer van UN Watch. VN-critici als Neuer komen in de mainstream media namelijk slechts zelden aan het woord.




_____

zondag 27 februari 2011

Wat doet Libië in de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties?!


Enkele dagen geleden werd bekend dat Libië, het land waar demonstranten vanuit de lucht met straaljagers en helikopters worden
beschoten, binnenkort wel eens geschorst zou kunnen worden als lid van de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties. Indien u het nieuws voornamelijk via Nederlandse media volgt, zal het u waarschijnlijk verbazen dat Libië überhaupt lid is van de VN-Mensenrechtenraad. Toen dat land vorig jaar als lid van VN-Mensenrechtenraad werd gekozen, haalde dit nieuws nauwelijks de Nederlandse media. Op websites als DePers.nl en Telegraaf.nl verschenen weliswaar korte berichten, maar verder werd er weinig aandacht aan besteed. Schijnbaar vond het Nederlandse journaille het eigenlijk non-nieuws. Zo liet de vorig jaar overleden RTL-verslaggever Conny Mus mij via Twitter weten dat hij het niet belangrijk vond om te vermelden dat landen als Libië achter de vele anti-Israël-resoluties van de VN-Mensenrechtenraad zaten. Die relevante informatie pastte schijnbaar niet in zijn eigen anti-Israël-agenda.

Het is overigens opvallend dat
Jan Tromp, presentator van Uitgesproken VARA, ook geen benul heeft van de invloed van landen als Libië binnen de Verenigde Naties. Hij was nota vier jaar lang "Amerika-correspondent" van de Volkskrant. In de Verenigde Staten besteden de meeste media wel aandacht aan de VN-Mensenrechtenraad en diens voorganger de VN-Mensenrechtencommissie. Las Tromp geen Amerikaans kranten? Keek hij geen Amerikaanse nieuwsprogramma's? Tromps boekje In New York en domweg gelukkig had dan ook beter In New York en domweg onnozel kunnen heten.

Terug naar de kern van de zaak: het lidmaatschap van Libië van de VN-Mensenrechtenraad. Afgelopen november werd Libië binnen het betreffende VN-orgaan opgehemeld:



Kan het failliet van de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties nog beter in beeld worden gebracht? Ja, kijk maar naar deze video van UN Watch:




_____

vrijdag 14 mei 2010

Libië en andere mensenrechtenschenders gekozen in VN-Mensenrechtenraad

.
Gisteren zijn door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties 14 nieuwe leden van de VN-Mensenrechtenraad gekozen. Onder de nieuwe leden bevinden zich notoire mensenrechtenschenders als Libië, Angola, Maleisië en Mauritanië (in het laatstgenoemde land leven bijvoorbeeld meer dan een half miljoen mensen in slavernij).

De VN-Mensenrechtenraad had bij vrijheidslievende mensen al geen goede naam, door haar strijd tegen "godslastering" en haar obsessie met Israël. Desondanks vonden 155 van de 192 leden van de Algemene Vergadering het een goed idee om Libië tot de VN-Mensenrechtenraad te verkiezen. Andere mensenrechtenschenders kregen zelfs nog meer steun.

De nieuwe leden zullen in de VN-Mensenrechtenraad aanschuiven bij andere notoire mensenrechtenschenders, zoals Saoedie-Arabië, Pakistan, China en Cuba. De regimes van die landen hebben uiteraard niets met mensenrechten en misbruiken de VN-Mensenrechtenraad om de aandacht van hun eigen mensenrechtenschendingen af te leiden (door bijvoorbeeld de ene na de andere resolutie tegen Israël aan te nemen). Bovendien wordt het VN-orgaan misbruikt door de Organisatie van de Islamitische Conferentie (OIC), waar veel VN-leden lid van zijn.

Oorspronkelijk had ook het Iraanse regime van Mahmoud Ahmadinejad en consorten de ambitie lid te worden van de VN-Mensenrechtenraad. Dat zou tot nog meer imago-schade voor de VN hebben geleid (de hardhandige onderdrukking van dissidenten haalde recent immers uitgebreid het nieuws). Na protesten en vooral diplomatieke druk zag Iran af van verdere kandidaatstelling. In plaats daarvan werd Iran vorige week tevreden gesteld met een plek in de vrouwenrechten-commissie van de VN (wat uiteraard een gotspe is).

Zie ook:

Human rights groups oppose U.N. Human Rights Council seats for Qaddafi’s Libya, Angola, Mauritania, Qatar, Malaysia

Human Rights Just a Joke At the U.N.

Don't Say a Word

U.S. co-sponsors anti-free speech resolution at the UN

You Can't Say That

_____