Moslims in Denemarken: 'Obama, Obama, wij houden van Osama!'

.

Hieronder vindt u een — in het Engels vertaalde — reportage van de Deense zender TV 2. Daaruit blijkt dat "Deense" islamisten in nauw contact staan met de Syrische sjeik Omar Bakri Muhammad, die eerder met name in Groot-Brittannië voor veel ellende zorgde. Daar werd hij in 2005 tot persona non grata verklaard, wat hem echter niet belet "Europese" moslims te beïnvloeden. Met behulp van het internet roept de bewonderaar van Al Qaida vanuit Libanon op tot jihad. 

Eerder dit jaar debatteerde de ex-moslima Wafa Sultan overigens met Omar Bakri Muhammad. Een samenvattende video van dat debat kunt u onder meer op Gates of Vienna en FrontPage Magazine vinden.

Zie ook:

Dossier Denemarken

Dossier vijfde colonne der moslims

_____

Plan voor mega-moskee in 'Londonistan'

.

De islamitische organisatie Tablighi Jamaat wil een mega-moskee bouwen in Londen. Hieronder vindt u een reportage van Russia Today, die ik op Islam versus Europe vond. 

Zie ook:

MegaMosqueNoThanks.com

Dossier Verenigd Koninkrijk

_____

Damascus: Syrische rebellen willen kalifaat

.

Volgens de naïeve bierpomp-liberaal Hans van Baalen (VVD) moet het Westen deze mensen helpen:



Useful idiots als Van Baalen stoten zich steeds weer aan dezelfde steen. Zij hebben niets geleerd van het fiasco in Libië.

Zie ook:
Dossier Syrië
Dossier Midden-Oosten en Noord-Afrika

_____

Australië: gewelddadige demonstratie van moslims tegen anti-islam-film

.

Ondertussen, in de Australische stad Sydney: 

Deze "Australische" moslims eisen (zelf-)censuur van meningen die moslims zouden kunnen kwetsen: 

Deze moslims bewijzen dat zij niet thuishoren in een vrije, Westerse maatschappij. De vrijheid van meningsuiting — inclusief het bekritiseren of bespotten van religies — is immers een belangrijke Westerse verworvenheid. Wie dat niet wil accepteren, dient naar een of andere islamitische zandbak op te rotten.

Zie ook:

Dossier Australië

Dossier vrijheid van meningsuiting

_____

Niet 'liberalen' maar islamisten grijpen de macht in Libië

. 

Hieronder vindt u een interessante passage uit een artikel van Gerbert van der Aa (Elsevier, 18 augustus 2012) over recente ontwikkelingen in Libië. Ik heb er enkele relevante links aan toegevoegd. 

De eerste bijeenkomst van het gekozen Libische parlement mondde begin augustus uit in fundamentalistisch machtsvertoon. Islamistische politici lieten zich gelden. Mohammed Magarief, nauw gelieerd aan de Moslimbroederschap maar geen lid, werd gekozen tot voorzitter. Een vrouw zonder hoofddoek kreeg opdracht de zaal te verlaten. Interim-president Mustafa Abdel Jalil, die afscheid nam omdat de nationale overgangsraad nu officieel is ontbonden, benadrukte in een toespraak dat de sharia de basis dient te zijn van de nieuwe Grondwet.

De gebeurtenissen laten zien dat de liberalen in Libië minder invloedrijk zijn dan commentatoren beweerden na de verkiezingen van 7 juli. De Alliantie van Nationale Krachten versloeg met 39 zetels de andere politieke partijen, maar dat leverde geen invloedrijk liberaal machtsblok op. De meerderheid van de zetels in het tweehonderd leden tellende parlement is voor onafhankelijke politici. Over de signatuur van deze 120 parlementariërs was tot nu toe weinig bekend. De verkiezing van Magarief is de eerste aanwijzing dat de onafhankelijke volksvertegenwoordigers dichter bij de fundamentalisten staan dan bij de liberalen.

De Partij voor Rechtvaardigheid en Opbouw (JCP), waarin de Moslimbroederschap is vertegenwoordigd, blaakt van vertrouwen. 'Wij hebben de steun van veel onafhankelijke kandidaten,' zegt partijleider Mohammed Sowan tegen persbureau Reuters. De JCP haalde bij de verkiezingen zeventien zetels, maar denkt het grootste machtsblok te kunnen vormen. 'Door de steun van de onafhankelijken hebben we een absolute meerderheid in het parlement.' 

In tegenstelling tot Gerbert van der Aa, zou ik het woord liberalen tussen aanhalingstekens plaatsen. De Libische "liberalen" zijn namelijk niet of nauwelijks liberaal te noemen, zeker niet naar Westerse maatstaven. Desondanks is Van der Aa een van de betere commentatoren inzake de "Arabische lente". Vanaf het begin plaatste hij kritische kanttekeningen bij de opstanden in het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Dit in tegenstelling tot zwetsers als Bertus Hendriks en Petra Stienen, die halleluja-verhalen over de "Arabische lente" verkondigen. Aan het einde van zijn artikel schrijft Van der Aa dan ook treffend het volgende: 

De islamisten hebben in het Libische parlement meer invloed dan veel westerse commentatoren willen zien. Smachtend naar positief nieuws over de Arabische lente verliezen ze de realiteit soms uit het oog. Na de verkiezingsoverwinningen van de Moslimbroederschap in Tunesië en Egypte zou zich in Libië een heel ander scenario ontvouwen. In werkelijkheid hebben niet de liberalen maar de fundamentalisten de verkiezingen in Libië gewonnen. 

Van der Aa is nog heel mild over veel van zijn collega-commentatoren. Smachtend naar positief nieuws over de zogenaamde "Arabische lente" verliezen zij niet soms, maar stelselmatig de realiteit uit het oog. Enige mate van naïviteit aan het begin van de Arabische opstanden valt nog enigszins te begrijpen, maar een groot deel van het journaille blijft — in tegenspraak met de feiten — volharden in het fabeltje dat die opstanden liberaal-democratische omwentellingen zijn. Het is dan ook de vraag of de betreffende commentatoren slechts naïef zijn. Het lijkt er namelijk steeds meer op dat zij moedwillig leugens verkopen. 

Zie ook: 

Dossier Libië

Dossier journalistiek

_____

Syrische rebellen willen blijkbaar een alcoholvrije sharia-staat

.

De onderstaande video toont hoe strijders van het "Vrije Syrische Leger" honderden flessen vol alcoholische drank vernietigen. Die flessen waren eerder in de stad Al-Bab in beslag genomen, omdat het nuttigen van alcohol in strijd met de islam is. Na een korte "chalamachala"-toespraak, beginnen de rebellen vanaf 0:21 "Allah is de grootste!" te schreeuwen en steken zij de alcohol in brand. Dit is de zovéélste aanwijzing dat de opstand tegen de Syrische dictator Bashar al-Assad niet democratisch, maar islamistisch van aard is. Het simpele good guys, bad guys-verhaal van de linkse media inzake de Syrische burgeroorlog is dan ook bullshit. Net zoals het kritiekloze juich-verhaal van veel journalisten en "deskundigen" (Petra Stienen en andere onnozelaars) over de eerdere opstand in Egypte.

Zie ook:

Dossier Syrië

Dossier sharia

_____

Islam slaat toe in Timboektoe en Garissa

.

De afgelopen dagen sloeg "de religie van vrede" weer toe. Zoals in Timboektoe (Mali): 

Tevens in Garissa (Kenia), waar twee kerken het doelwit van jihadistische aanslagen waren: 

Dit is uiteraard geen uitputtende opsomming, maar slechts een kleine selectie.

Zie ook:

Dossier islam

Dossier islamitisch terrorisme

_____

Veelzeggende speech van nieuwe Egyptische president Mohammed Morsi

.

Hieronder vindt u twee fragmenten uit een speech van de nieuwe Egyptische president Mohammed Morsi (opgenomen tijdens zijn verkiezingscampagne). De Moslimbroederschap-vergoelijkers Bertus Hendriks en Petra Stienen likken hun vingers er bij af... 

Zie ook: 

Dossier Egypte

Dossier Moslimbroederschap

_____

Koran-uitdelende moslims willen Duitsland islamiseren

.
Ondertussen, in Duitsland:



Zie ook:
Duitse salafisten delen weer korans uit, Volkskrant.nl, 14 april 2012
Duitse salafisten bedreigen journalisten, Volkskrant.nl, 12 april 2012
Germany: A Koran in Every Household, Soeren Kern, Gatestone Institute, 11 april 2012
Berlijnse rechters laten would-be-terroristen los op maatschappij, Lux et Libertas, 10 november 2011
Pierre Vogel & 'Allahs gewillige beulen', Lux et Libertas, 10 mei 2011
'Salafisten' in Mönchengladbach, Lux et Libertas, 25 september 2010
Het multiculturele drama in Duitsland, Lux et Libertas, 16 september 2010
De Koran, een verontrustend boek, Gerry van der List, Elsevier, 18 juni 2005
Apen en zwijnen, Hans Jansen, HP/De Tijd, 19 november 2004

_____

Belangrijkste ideoloog Moslimbroederschap: 'Sharia geleidelijk invoeren'

.
In Egypte bestaat er grote animo voor invoering van de sharia, zo meldde ik bijna een jaar geleden:

Volgens een recent opinie-onderzoek willen veel Egyptenaren namelijk een grotere rol voor de islam in de politiek. Zo wil 82 procent van de Egyptenaren de doodstraf voor overspel en 84 procent steunt dezelfde straf voor het verlaten van de islam.

De populariteit van het islamitische rechts- en wettenstelsel blijkt ook uit de uitslag van de recente verkiezingen in Egypte. De islamistische Moslimbroederschap haalde net geen meerderheid in het Egyptische parlement. Een kwart van de Egyptenaren stemde daarnaast op de nóg radicalere al-Nour-partij, waardoor het parlement in totaal dus voor driekwart uit islamisten bestaat. Daarmee is overigens nogmaals het ongelijk van Bertus Hendriks aangetoond, die Geert Wilders als een soort racist neerzette, omdat de PVV-leider vanaf het begin sceptisch was over het democratisch gehalte van de opstand in Egypte en de "Arabische Lente" in het algemeen. 

De "gematigde" sjeik Yusuf al-Qaradawi – de belangrijkste ideoloog van de Moslimbroedershap – heeft echter geen haast met het invoeren van de sharia. Wetende dat het Egyptische leger voorlopig de touwtjes nog redelijk strak in handen houdt, pleitte hij recent op een Egyptische televisiezender voor een geleidelijke invoering van de sharia. "Ik denk dat er in de eerste vijf jaar geen handen moeten worden afgehakt", aldus de sjeik (die de PvdA'er Ahmed Marcouch enkele jaren geleden naar Nederland wilde halen). Hieronder vindt u een – door MEMRI vertaalde – video van deze uitspraak. 


 
Zie ook:
Dossier Egypte
Dossier sharia

_____

Tunesische kandidaat-premier Hamadi Jebali kondigt 'zesde kalifaat' aan

.
De zogenaamd "gematigde" Hamadi Jebali (ook wel: Hamadi Al-Jabali of Hamadi Jebeli) werd vorige maand door de Tunesische Ennahda-partij naar voren geschoven voor als toekomstig premier. Het label "gematigd" heeft in Noord-Afrika echter nauwelijks wat te betekenen. De islamist – die een eeltplek op zijn voorhoofd heeft ten gevolge van veelvuldig bidden – kondigde recent het "zesde kalifaat" (een nieuw moslimrijk) aan. Jebali toont eens te meer aan dat de – door naïeve goedmensen gehypte – "Arabische Lente" in werkelijkheid een islamistische revolutie was. Volksverlakkers als Tariq Ramadan, Bertus Hendriks en Mariëlle Tweebeeke verkochten knollen voor citroenen, terwijl nuchtere denkers als Martin Bosma dit overigens meteen in de gaten hadden.



Zie ook:
"Steinigung finden viele gerecht", Richard Herzinger & Claus Christian Malzahn, Welt Online, 30 oktober 2011
(een Nederlandse vertaling vindt u hier)
Hala Naoum Néhmé over de 'Arabische herfst', Lux et Libertas, 15 oktober 2011
Tunesische moslims vallen tv-station aan om vertoning animatiefilm, Jeroen Visser, Trouw.nl, 9 oktober 2011
De Arabische lente was een mediahype, Joost Niemöller, Joost-Niemoller.nl, 31 juli 2011
Tunisia: Birthplace of the Arab Spring fears Islamist insurgence, Andrew Gilligan, Telegraph.co.uk, 28 mei 2011

_____

Berlijnse rechters laten would-be-terroristen los op maatschappij

.
In Nederland zijn rechters doorgaans wereldvreemde goedmensen, maar dit is geen typisch Nederlands probleem. In heel West-Europa worden de rechtbanken door dit soort lieden bevolkt. In Duitsland bijvoorbeeld, waar Gutmenschen in toga islamisten op hun woord geloven als zij grote hoeveelheden bommateriaal als schoonmaakmiddelen bestempelen. Gevonden handleidingen voor het maken van een bom met precies datzelfde materiaal, vinden dat soort rechters natuurlijk ook geen probleem. Kijk maar eens naar de onderstaande reportage van Spiegel TV.



Zie ook:
Islamist Sleeper Cells Proliferating in Germany, Soeren Kern, Hudson New York, 9 september 2011
German Officials Alarmed by Ex-Rapper's New Message: Jihad, Souad Mekhennet, nytimes.com, 31 augustus 2011
Pierre Vogel & 'Allahs gewillige beulen', Lux et Libertas, 10 mei 2011
Homegrown Terror Takes on New Dimensions, Marcel Rosenbach & Holger Stark, Spiegel Online, 9 mei 2011
Het multiculturele drama in Duitsland, Lux et Libertas, 16 september 2010

_____

Hala Naoum Néhmé over de 'Arabische herfst'

.
Hieronder vindt u twee passages uit een artikel van Hala Naoum Néhmé op Volkskrant.nl (relevante links zijn door mij toegevoegd):

In Egypte vinden eind november de eerste verkiezingen plaats na de val van Mubarak en de winstkansen van islamistische partijen worden (zeer) hoog ingeschat. In Tunesië, waar de verkiezingen deze maand zijn mag de Nahda, de zusterpartij van de Moslim Broederschap, volgens de verwachtingen op grote electorale winst rekenen. Alles wijst erop dat de postrevolutionaire Arabische wereld gekenmerkt zal worden door een religieuze competitie waarbij islamisten elkaar zullen proberen te overtreffen in de mate waarin ze de (politieke) islam uitdragen. Het islamisme-spectrum loopt immers van Al Qaida, de Taliban en de Wahhabi's tot aan Ahmadinajad, Nasrallah en Erdogan. Dus wie van hen vertegenwoordigt de ware Islam?

De uitdagingen die deze wedstrijd der islamisten met zich meebrengt zijn enorm. Hoe moeten we straks omgaan met regeringen waarin radicale moslims vertegenwoordigd zijn? Aanvaarden we alle uitkomsten zolang hun verkiezing vrij is verlopen of zijn er liberaal-constitutionele grenzen die niet gepasseerd mogen worden?

(...)

In zijn rapport Dynamiek in islamitisch activisme (2006), dat kort na de grote electorale winst van Hamas was verschenen, bepleitte de WRR toenadering tot Hamas. Deze radicaal-islamitische beweging was immers op een democratische wijze gekozen en zeer populair onder de eigen bevolking. Maar de WRR maakte een ernstige denkfout door te veronderstellen dat democratie slechts vrije verkiezingen zou behelzen. Laat staan dat er aandacht kwam voor het fenomeen dat een democratisch proces ook een onliberale democratie kan voortbrengen.

Een onliberale democratie is het tegenovergestelde van een liberale democratie. Het laatste is een politiek systeem dat gekenmerkt wordt door vrije verkiezingen, rechtstatelijke beginselen, machtenscheiding en bescherming van basisvrijheden van meningsuiting, vereniging, geloof en eigendom. Deze definitie bevat meerdere aspecten die na de verkiezingen tot volle wasdom kunnen komen. Dus wanneer de winnaar een regering heeft gevormd en zijn beloften in daden omzet. Het winnen van vrije verkiezingen kan dus niet de enige voorwaarde zijn om een beweging of een regime democratisch te noemen en als zodanig te erkennen. Het uitgangspunt moet altijd zijn een liberaal-constitutionele democratie.

Zie ook:
De Arabische lente was een mediahype, Joost Niemöller, Joost-Niemoller.nl, 31 juli 2011
Martin Bosma over de 'Arabische Lente', Lux et Libertas, 1 april 2011
Islam-apologeten vergoelijken de Moslimbroederschap, Lux et Libertas, 15 februari 2011
Broeders willen geen vrijheid maar sharia, Hala Naoum Néhmé, Volkskrant.nl, 14 februari 2011

_____

In Tunesië kruipen de islamisten uit hun holen

Vorige maand vluchtte de Tunesische president Zine al-Abidine Ben Ali naar Saoedi-Arabië. Sindsdien zien radicale islamieten hun kans schoon. Afgelopen vrijdag hielden islamisten een betoging voor de Grote Synagoge in Tunis. "Khaybar, Khaybar! Oh joden, het leger van Mohammed komt terug!", scandeerden zij daarbij. Deze bekende islamitische strijdleus is een verwijzing naar de joodse bewoners van de oase Khaybar, waarvan de mannen door Mohammed en zijn volgelingen werden vermoord en de vrouwen en kinderen tot slaaf werden gemaakt. Hieronder een video van de betreffende betoging, die door de mainstream media werd genegeerd (een dergelijke betoging past immers niet in het plaatje wat Bertus Hendriks en consorten proberen te schetsen):




_____