Lars Hedegaard over het verraad van links

. 

Hieronder vindt u een passage uit een artikel van Lars Hedegaard, de Deense islamcriticus die recent een moordaanslag overleefde. Ik heb er enkele relevante links aan toegevoegd. 

For years I have been a campaigner for free speech—since 2004 as president of Denmark's Free Press Society. I have been an outspoken critic of Islamic supremacism and of attempts to impose Islamic Shariah law in Denmark and the West. Together with my Swedish colleague Ingrid Carlqvist, I have recently launched a Swedish-language weekly newspaper called Dispatch International—to the great dissatisfaction of the Swedish mainstream media, which are probably the most politically correct in the Western world and are in absolute agreement on every issue of any consequence. 

Dispatch International is critical of mass immigration to Sweden and Denmark from third-world countries and takes a dim view of Islam. As a consequence, we have been reviled as "racist." We are not. We simply insist on our right to defend freedom, democracy, the rule of law, and individual and sexual equality. We also insist on our right to criticize religious fanatics of every stripe who try to impose theocratic laws and customs on free societies. 

When I was a young Marxist during the 1960s and '70s, these opinions used to be described as characteristic of the political left. Nowadays the defenders of such positions are routinely labeled as right-wing or as belonging to the "extreme right." Meanwhile, what used to be the left is cozying up to holy men who want adulterous women to be stoned, homosexuals to be hanged, apostates from Islam to be killed, and 1,200-year-old laws emanating from somewhere in the Arabian desert to replace our free constitutions.

De bovenstaande tekst laat mij denken aan het boek Het verraad van links (2007) van Carel Brendel. Vandaar de titel van deze blogpost. 

Zie ook: 

Lars Hedegaard speaks in public, first time since the assassination attempt, Vlad Tepes, 22 februari 2013

Blaming the Victim, Douglas Murray, Gatestone Institute, 18 februari 2013

Lars Hedegaard and the Enemies of Truthfulness, Andrew Bostom, AndrewBostom.org, 16 februari 2013

The cowardly and hypocritical media abandons Lars Hedegaard, Douglas Murray, Spectator.co.uk, 8 februari 2013

Lars Hedegaard Escapes Jihadist Assassination Attempt, Bruce Bawer, FrontPage Magazine, 6 februari 2013

(een Nederlandse vertaling vindt u op de website van E.J. Bron)

_____

Nieuwsuur is niet onafhankelijk en onpartijdig

Gisteren besteedde ik aandacht aan een leugenachtige reportage van Eelco Bosch van Rosenthal in de Nieuwsuur-uitzending van afgelopen dinsdag. Carel Brendel publiceerde gisteren een artikel over hetzelfde onderwerp. Hij schrijft daarin onder meer het volgende:

De reportage duurt 7,5 minuut. In die paar minuten is perfect samengevat wat er mis met de publieke omroep in Nederland, en waarom kijkers alle vertrouwen in de objectiviteit van de media hebben verloren.

Dat het nieuwe actualiteitenprogramma Nieuwsuur haar kijkers al in de tweede uitzending een journalistiek wanproduct voorschotelde is overigens veelzeggend. De makers van Nieuwsuur pretenderen namelijk onafhankelijk en onpartijdig te zijn. Dat werd bijvoorbeeld beweerd in een promotiefilmje dat in de aanloop van de eerste uitzending werd uitgezonden. Bovendien beweerde hoofdredacteur Carel Kuyl hetzelfde op de Nieuwsuur-weblog. NOS-directeur Jan de Jong noemde Nieuwsuur in de Volkskrant zelfs "het programma waarmee we eindelijk de discussies over links, rechts en andere onzin kunnen smoren".

Het is overigens nogal wat, die pretentie van Nieuwsuur onafhankelijk en onpartijdig te zijn. Ieder mens heeft een persoonlijke achtergrond en bepaalde (politieke) voorkeuren, die van invloed zijn op hoe men naar zaken kijkt. Dat geldt ook voor journalisten, al beweren zij vaak hautain dat zij zich niet door hun achtergrond en (politieke) voorkeuren laten beïnvloeden. Onderzoek in de sociale psychologie laten echter een ander beeld zien. Ook journalisten zijn "net mensen". Hoewel nogal wat journalisten zich zelf graag presenteren als journalistieke Übermenschen, is de realiteit dus anders.

Als Nieuwsuur desondanks beweert onafhankelijk en onpartijdig te zijn, kan men het actualiteitenprogramma ook op grond van die criteria beoordelen. Te meer omdat de verantwoordelijke omroepen NOS en NTR (NTR is samenvoeging van NPS, Teleac en RVU) naar eigen zeggen geen politieke of levensbeschouwelijke signatuur hebben. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld de VARA en de EO. De eerder genoemde reportage van Eelco Bosch van Rosenthal voldeed in ieder geval niet aan de twee criteria van onafhankelijkheid en onpartijdigheid.
Nieuwsuur lijkt dan ook op de oude NOVA-voet verder te gaan. NOVA was immers ook niet onafhankelijk en onpartijdig. Het actualiteitenprogramma was een coproductie van de VARA, de NPS en de NOS. De signatuur van NOVA kwam echter overeen met dat van de VARA: links en politiek-correct. Deze signatuur bleek niet alleen uit de gekozen onderwerpen, maar ook uit hoe die onderwerpen werden belicht.

Men kon op voorhand er eigenlijk ook vanuit gaan dat Nieuwsuur een voortzetting van NOVA zou zijn. De hoofdredacteur is nog steeds Carel Kuyl, die in het verleden elke kritiek over NOVA hautain van de hand wees. Volgens hem was NOVA, net als Nieuwsuur, namelijk onafhankelijk en onpartijdig. Zelfgenoegzaam als hij is, verwierp hij ook de kritiek op de verslaggeving over de Democratische Conventie in 2008 (die "verslaggeving" was eigenlijk niet veel meer dan een schoolreisje van NOVA-medewerkers, die destijds smoorverliefd op Barack Obama waren). Dat leidde destijds overigens tot treffende commentaren van Bart Jan Spruyt, twee JOVD'ers en Paul Lieben. Ook Hans Laroes — hoofdredacteur van het NOS Journaal en zelf niet vies van linkse agitprop — had destijds kritiek op Obama '08 (het "pro-Obama-journaal" van de NPS).

Carel Kuyl is echter niet het enige probleem van Nieuwsuur. De rest van de redactie bestaat grotendeels ook uit oud-NOVA-redacteuren. Ook zij hebben aangetoond geen onafhankelijk en onpartijdig programma te kunnen maken. En dan helpt het ook niet dat er met verslaggevers van het NOS Journaal wordt samengewerkt. Eelco Bosch van Rosenthal — die doorgaans de meest linkse media in de VS napapegaaid — bewees in het NOS Journaal veelvuldig partijdig te zijn (tevens op zijn NOS-weblog). Met de huidige medewerkers kan Nieuwsuur simpelweg niet voldoen aan de criteria die men naar buiten toe uitdraagt. Men had Nieuwsuur beter kunnen onderbrengen bij de VARA, omdat de signatuur van het actualiteitenprogramma met deze linkse en politiek-correcte omroep overeen komt.

Mede op grond van Nieuwsuur kan men vraagtekens stellen bij het bestaansrecht van de NOS en de NTR. Deze omroepen beweren neutraal te zijn, maar zijn het in werkelijkheid niet. Deze omroepen zouden moeten ophouden met hun opiniejournalistiek in programma's als Nieuwsuur en het NOS Journaal. De taak van de NOS zou men bijvoorbeeld kunnen beperken tot live-uitzendingen van debatten in de Tweede Kamer. Maar dan wel zonder "duiding" (waarin de politieke voorkeuren van verslaggevers als Ferry Mingelen en Dominique van der Heyde duidelijk merkbaar zijn). Laat de kijkers maar hun eigen mening vormen. Journalistieke "duiding" kan men bovendien overlaten aan de andere publieke omroepen, die op een politieke of levensbeschouwelijke signatuur zijn gebaseerd. En uiteraard media die niet zwaar gesubsidieerd worden, zoals kranten en weekbladen.


_____

Voorzitter van 'De Vrije Gedachte' is voor zelfcensuur inzake islam

Gisteren besteedde ik aandacht aan een oproep van liefhebbers van de islamisering. Daarin worden de Tweede Kamerleden van de VVD en het CDA opgeroepen afstand te nemen van de islam-kritische PVV. Deze oproep is ook ondertekend door Anton van Hooff, in een ver verleden PvdA-fractievoorzitter in de gemeenteraad van Nijmegen. Tegenwoordig is Van Hooff voorzitter van De Vrije Gedachte. Dat was nog niet zo lang geleden een vrijdenkersvereniging, maar onder het voorzitterschap van Van Hooff is de vereniging in verval geraakt. Van Hooff is namelijk een voorstander van zelfcensuur met betrekking tot de islam. Bezorgde leden die hierop kritiek willen uiten, worden door de voorzitter en en zijn handlangers gecensureerd. Kritische artikelen worden namelijk niet in het verenigingsblad De Vrijdenker geplaatst.

Het is overigens onbegrijpelijk dat de leden van De Vrije Gedachte iemand als Anton van Hooff überhaupt als voorzitter hebben gekozen. In het verleden heeft Van Hooff namelijk duidelijk laten blijken dat hij niets van kritiek op de islam moet hebben. Islam-critici als Pim Fortuyn, Theo van Gogh en Ayaan Hirsi Ali konden absoluut niet op sympathie van deze pseudo-vrijdenker rekenen. Toen het vorige bestuur van De Vrije Gedachte in 2006 de islam-kritische Arabist Hans Jansen voor een lezing uitnodigde, bestempelde Van Hooff hem als "duisterling bij de vrijdenkers". In een artikel van Carel Brendel kunt u meer over het verval van De Vrije Gedachte lezen, die met Van Hooff aan het stuur linksaf de islam-apologetische afgrond is gereden. Ik sluit af met een citaat van Anton Constandse, die — in tegenstelling tot Anton van Hooff — een échte vrijdenker was:

De islam is zeer autoritair, nog meer dan jodendom en christendom, die in elk geval nog variaties en interne tegenstellingen kennen. Er zijn tal van orthodoxe islamieten, die veeleer racistisch of fascistisch genoemd kunnen worden dan vrijzinnige Nederlanders die hen kritiseren.

_____

Oxfam Novib geeft geld aan islamistische organisatie

.
U heeft vast wel eens van Oxfam Novib gehoord. Deze "ontwikkelingshulp"-organisatie (lees: linkse subsidiespons) krijgt de laatste tijd nogal wat aandacht op allerlei websites. Zoals op De Dagelijkse Standaard en de website van Carel Brendel. Vandaag publiceerde Brendel een nieuw artikel over Oxfam Novib, waarin hij meldt dat een project van Milli Görüs financieel werd gesteund. U leest het goed: Milli Görüs, waarover Elsevier-journalist Syp Wynia in 2007 het volgende schreef:

Milli Görüs is opgericht door Necmettin Erbakan, die een eind wil maken aan
de Turkse seculiere staat, zijn aanhang in West-Europa wil afhouden van
integratie en de islam in Europa wil laten expanderen.

Hij ziet zich als opvolger van de Turkse sultans die vanaf de
Middeleeuwen probeerden Europa te veroveren en te islamiseren.

Aan die islamistische organisatie geeft Oxfam Novib dus geld. Ik adviseer u hieraan te denken als u de volgende keer door Oxfam Novib wordt opgeroepen geld te doneren, waarschijnlijk gepaard gaande met beelden van uitgehongerde Afrikaanse kindertjes. Indien u een donatie zou doen, blijft niet alleen een groot deel van uw geld aan de strijkstok van de linkse "wereldverbeteraars" hangen, maar u steunt indirect ook de islamisering van Europa. Dat wilt u toch niet op uw geweten hebben? En met de Nationale Postcode Loterij wilt u uiteraard ook niets meer te maken hebben. Toch?

_____