De 'schuldige stilte' van de Nederlandse journalistiek

.
Gisteren besteedde EenVandaag aandacht aan een speech van de Amerikaanse president Barack Obama over het Midden-Oosten. Uiteraard werd Michiel Vos — de schoonzoon van de Democratische top-politica Nancy Pelosi (en dus partijgenoot van Obama) — als VS-correspondent opgetrommeld. De kijkers van het actualiteitenprogramma zijn dat ondertussen wel gewend, want Vos mag altijd zijn gekleurde mening geven als het over Obama gaat.

Er was echter nog iemand die zijn gekleurde mening mocht geven. Het betreft Peyman Jafari, die als "politicoloog van de Universiteit van Amsterdam en ook Midden-Oosten-deskundige" werd geïntroduceerd. EenVandaag-presentator Pieter Jan Hagens vond het schijnbaar niet nodig om te vermelden dat Jafari een van de kopstukken van de Internationale Socialisten is. De leden van deze extreem-linkse organisatie hebben een hekel aan Israël en hebben mede daarom warme gevoelens voor islamitische terreurorganisaties als Hamas en Hezbollah. Waarom verzweeg Pieter Jan Hagens deze relevante informatie? Het ging nota bene deels over Israël en de Palestijnen!

Vorig jaar maakte Wouter Kurpershoek in een uitzending van EenVandaag dezelfde fout. Destijds werd de achtergrond van Behnam Taebi verzwegen, ook een kopstuk van de Internationale Socialisten. Ligt het soms aan de redactie van EenVandaag? Of ook aan Hagens zelf? In februari verzweeg Hagens namelijk Peymans achtergrond toen hij hem voor Buitenhof interviewde. Of is het een typisch Hilversums probleem? Op Radio 1 doet men namelijk aan dezelfde volksverlakkerij.

Het is volgens mij echter geen typisch Hilversums probleem, maar een probleem van een groot deel van de Nederlandse journalistiek (inclusief het Hilversumse mediapark). In het verleden hebben de dagbladen NRC Handelsblad en Trouw meerdere malen opinie-artikelen van leden van de Internationale Socialisten gepubliceerd. Ook in die gevallen werd het lidmaatschap van deze organisatie niet vermeld. Schijnbaar zijn veel journalisten van mening dat hun kijkers/lezers sommige essentiële informatie niet mogen weten. Deze "ongewenste wetenswaardigheden" passen namelijk niet binnen hun linkse politieke agenda.

Recent schreef Sylvain Ephimenco een column over "de schuldige stilte van de Franse pers" met betrekking tot lieden als Dominique Strauss-Kahn. Wellicht kan hij binnenkort ook eens een column over de "schuldige stilte" van de Nederlandse journalistiek schrijven. Niet alleen inzake de Internationale Socialisten, want er zijn talloze vergelijkbare gevallen van volksverlakkerij te bedenken. Denk bijvoorbeeld aan het jarenlange zwijgen over het extreem-linkse verleden van Wijnand Duyvendak. Of aan de volksverlakkerij van Mariëlle Tweebeeke van Nieuwsuur, die de banden tussen Tariq Ramadan en de Moslimbroederschap verzweeg (terwijl Ramadan nota bene om zijn mening over die radicaal-islamitische organisatie werd gevraagd). En zo kan ik nog wel even door gaan.


_____

'Amerika-correspondenten' desinformeren

Via de website van Luc Van Braekel ontdekte ik een commentaar van Derk Jan Eppink in de Vlaamse krant De Tijd. Daarin staat de volgende zin:

Het beeld van de Republikeinen als een gezelschap rednecks en primitieven - gecultiveerd door The New York Times en klakkeloos overgenomen door Europese correspondenten - klopt gewoon niet.

Probeer dat maar eens aan het gros van de Vlamingen én Nederlanders duidelijk te maken. Het is een onbegonnen zaak, want de linkse, anti-Republikeinse agitprop beheerst de Europese media. Dat zorgt niet alleen voor een zwaar vertekend beeld over de Republikeinen, maar ook over de Verenigde Staten in het algemeen. Als Europeanen over de VS spreken, vliegen toehoorders meestal het ene na het andere cliché om de oren. Dat heeft alles te maken met de overwegend linkse journalistiek op ons continent. Wat betreft binnenlandse aangelegenheden hebben journalisten het nog enigszins moeilijk hun lezers, kijkers en luisteraars te desinformeren. Als een journalist schrijft dat de "multiculturele samenleving" een daverend succes is, zullen weinigen de journalist geloven (aangezien men vaak uit eigen ervaring weet dat dit een fabeltje is). Wat betreft Amerikaanse aangelegenheden is dat echter niet het geval. De meeste Europeanen hebben nooit in de VS gewoond en volgen bovendien geen Amerikaanse media en blogs. Ik raad mijn lezers aan dat laatste in ieder geval wél te doen. Dat leidt namelijk tot echte eye openers.

De afgelopen dagen werd op de Nederlandse publieke omroep veel aandacht besteed aan de geplande "Ground Zero-moskee", een islamitisch centrum (inclusief moskee) vlakbij Ground Zero in New York. De publieke omroep trok een blik linkse en tevens politiek-correcte journalisten op. In Nieuwsuur mocht de Obama-adept Eelco Bosch van Rosenthal de kijkers desinformeren. Op de kritiek die daarop volgde reageerde hij hooghartig, waarbij hij bovendien nogmaals zijn naïviteit aantoonde.

Aan de tafel van Pauw & Witteman schoof Michiel Vos aan. Hij is doorgaans "Amerika-correspondent" voor EenVandaag, maar was afgelopen vrijdag toevallig in Nederland. Vos heeft zijn gesubsidieerd baantje overigens te danken aan het feit dat hij de schoonzoon van Nancy Pelosi is. Laatstgenoemde is leider van de Democraten in het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden en maakt deel uit van de linker vleugel van de Democratische partij. Vos verkondigt overigens doorgaans dezelfde linkse en politiek-correcte praat als zijn schoonmoeder, maar dat is uiteraard "toeval".

Gisteren mocht Michiel Vos-vervanger Willem Post in EenVandaag zijn "deskundig" commentaar geven over de demonstratie die tegen de "Ground Zero-moskee" was georganiseerd. Deze demonstratie was georganiseerd door Stop Islamization of America (SIOA). Post bestempelde deze organisatie van islam-critici als een "haat-groepering". Eerder toonde Willem Post zich in het Financieele Dagblad verheugd met het islamitisch centrum vlakbij Ground Zero:

Nieuws! Ook ik krijg over enige tijd een in Zuid-Manhattan een nieuws zwembad erbij.

In het islamitisch centrum zal inderdaad een zwembad worden gebouwd, maar het is nog maar de vraag of Willem Post daarin welkom is. Het is immers de vraag of de islamitische bezoekers van de "Ground Zero-moskee" het zwembad willen delen met een "ongelovige hond" als Post, die volgens vrome moslims als "onrein" zal worden beschouwd. Een Über-dhimmi als Post zal waarschijnlijk echter weinig bezwaar hebben tegen bekering tot de islam. Het is dan ook niet uitgesloten dat Post over enkele jaren met zijn dikke pens in het zwembad van de "Ground Zero-moskee" springt.


_____