"Ik wens iedereen die denkt dat het wel zal meevallen met de agressie van de islam veel sterkte. Zalig zijn de onnozelen van geest." - Pim Fortuyn
In haar laatste column schrijft Youskine over geloofsafval. (Aanleiding is dat er een Evangelische website geopend is voor ex-moslims en zij is maar al te blij dat er geen ruchtbaarheid aan is gegeven - zulke spiritualiteit belieft zij niet). Volgens haar is er over de doodstraf op afvalligheid in de Koran niets te vinden. Alleen ‘spirituele ellende en toorn Gods.’ (Ik ben dol op het gebruik van het woord ‘spirituele’ hier.) Nu, dit klopt niet helemaal. Zie Koran 4:89: Zij willen graag dat jullie ongelovig zijn zoals zij en zo gelijk zijn, maar neemt onder hen geen bondgenoten aan totdat zij zich begeven op het pad van Allah; maar als zij zich afkeren, grijpt hen dan en doodt hen waar jullie ze maar vinden en neemt geen genoten en geen helpers onder hen aan.
Een nadere omschrijving van de straf die degenen ‘die Allah en zijn profeet bestrijden’ moeten ondergaan treft men aan in 5:33: ...dat zij gedood worden of gekruisigd of dat hun handen en voeten aan weerszijden worden afgehakt...
Ik meld dit niet om pedant te zijn, maar omdat ik ook vind dat kennis belangrijk is, als het maar geen selectieve kennis is.
(...)
Ze heeft gezegd dat ze een metaforische lezing van de Koran voorstaat. Maar geciteerde verzen laten zich moeilijk metaforisch lezen – hoe kruisigt of ontleedt of doodt men tegenstanders metaforisch?
De zedige bedekking van het hoofd reduceert de vrouw tot seksobject, en de man tot een dolle stier die zijn driften niet kan bedwingen.
(…)
Het islamitische dogma van de gesluierde vrouw hangt bovendien samen met een veel breder, seksueel gefrustreerd mensbeeld. Het hoofddoekje is daar maar een symbool van. Zo moet een vrouw, in tegenstelling tot een man, maagd zijn als ze in het huwelijk treedt. Hoe dwingend deze regel onder tweedegeneratiemeisjes in Nederland nog steeds is, bewijzen de maagdenvlieshersteloperaties die hier plaatsvinden en de nog altijd gebezigde middeleeuwse praktijken – van kippenbloed tot brandnetels inbrengen – om maagdelijkheid op de huwelijksnacht voor te wenden. Want kan een moslima op haar bruidsmorgen geen bebloed laken tonen, dan wordt ze in veel gevallen ‘teruggestuurd’ naar het ouderlijk huis, en wacht haar een leven als zondige vrouw.
Indirect gevolg van deze maagdencultus is dat elk gedrag van een meisje als onzedelijk kan worden uitgelegd: van praten met een jongen tot het roken van een sigaret. En op elke straathoek is een potentiële spion aanwezig om van deze ‘schande’ verslag te doen aan een van de vele roddeltantes in de buurt. Zo nodig komt de pater familias met een gepaste (lijf)straf of, erger, wordt het onzedelijk meisje verstoten. De familie-eer bevindt zich namelijk rechtstreeks tussen de benen van een islamitisch meisje. En in het ‘verdorven’ Westen dient zij extra in toom te worden gehouden.
Ook de vele importhuwelijken zijn een indirect gevolg van deze maagdencultus. Zeventig procent van de in Nederland geboren Turkse en Marokkaanse jongens kiest een gewillige maagd uit het land van hun ouders, vaak nadat ze er al lustig op los hebben geëxperimenteerd met ‘verdorven’ vrouwen uit het Westen. Er rest allochtone meisjes niets anders dan om ook met ‘een vrome moslim’ – niet zelden een ongeletterde boerenpummel – uit het land van herkomst voor de dag te komen. Een man op een ontspannen manier ontmoeten in Nederland is er voor hen namelijk niet bij.
De hoofddoek symboliseert al dit soort achterlijke praktijken.
Waarom grijpen jonge moslims terug op symbolen die te maken hebben met achterhaalde ideeën uit culturen die uitblinken in onvrijheid, bijgeloof, armoede en analfabetisme? (...) In NRC Handelsblad merkte een gehoofddoekte moslima onlangs op: 'Ik bedek mijn hoofd. Niet mijn hersens.' Maar juist de haarpsychose van orthodoxe joden en traditionele moslims (vrouwen geen haar, mannen met baarden) is een symptoom van religieuze hersenzwakte. Hier gaat een magisch wereldbeeld achter schuil dat op den duur de rationele grondslagen van moderne liberale samenlevingen ondermijnt._____
Yasmina E. maakt het mee. Aan haar kledij valt af te lezen dat de islam voor haar “het mooiste is wat er is”. Toch verblijft Y. E. niet in een zelf opgezet en bekostigd klooster/afzonderingscentrum maar staat ze in 't volle leven. Ze is al jaren bezig met het verrichten van Dawah, de vrijwillige bekering van mensen tot de islam.
Y. E. weet dan ook onmiddellijk wat haar te doen staat als ze het slachtveld betreedt. Ze is “blij dat ook deze schietpartij zich heeft kunnen uiten als een vorm van Dawah”, zegt ze op de al-Yaqeen-site, waar ze als heldin wordt gepresenteerd. Ze wil helpen, en de mensen die op sterven liggen de shahada (geloofsgetuigenis) laten uitspreken. “Opdat ze gered zouden zijn, en van de Rahmah (Barmhartigheid) van Allah konden profiteren.” La ilaha illa allah! Zo leren we er nog een aardig woordje Arabisch bij.
Je ligt op straat te creperen omdat een gek je vermoordt, het zijn je laatste minuten, buigt een of andere wildvreemde geloofsfanaticus zich over je heen die d'r hobby op je wil uitoefenen! Een waar schrikbeeld.Het artikel waaraan Annelies van der Veer refereert is ondertussen alweer verwijderd. Onder de titel 'Beste Yasmina' schreef Michiel Mans overigens een open brief aan de islamitisch gehandicapte Yasmina (lees die brief!).