'Was het eerlijk dat president Obama zijn teleprompter niet mocht gebruiken?'

.

De volgelingen van de Obamamessiah konden het maar niet geloven. The Chosen One, die eigenhandig de stijging van de oceanen zou afremmen, had gigantisch gefaald in een debat met de rechtse domoor Romney. De journalist Chris Matthews — Obamas allergrootste fan — kreeg zelfs een regelrechte zenuwinzinking. Men zocht én zoekt dan ook naar verklaringen. Zo stelde Sint Alfred, een zelfbenoemd klimaatexpert, dat Obamas afgang te maken had gehad met de hoogte van de debatplaats Denver.

Of is Obama slechts een eloquent redenaar als hij zijn tekst van een teleprompter [autocue] mag aflezen? "Was het eerlijk dat de president zijn teleprompter niet mocht gebruiken?", vroeg een trollende Breitbart-verslaggever dan ook aan Obamas ontgoochelde fans: 

Dit treffende citaat van Michael Coren uit zijn column The Emperor is naked wil ik u overigens ook niet onthouden:

What a sheer bloody joy it was to see Barack Obama, peace be upon him, exposed as the mediocre, media-inflated, self-important regional politician he so obviously is.

The emperor was revealed as having no clothes at all, as being totally naked. In spite of the massive amounts of media spin and Hollywood slander, in spite of the pompous, smug, verbose and tendentious moderator, in spite of Obama’s blatant dishonesty, Mitt Romney looked the adult to the president’s child. A mature and responsible adult at that, to a petulant and angry child.

Perhaps the most startling moment of the debate was when Romney told Obama: “Listen, I’ve been in business for 25 years. I have no idea what you’re talking about. I maybe need to get a new accountant. The idea that you get a break for taking jobs overseas is simply not the case.”

Zie ook:

SNL’s Maddow, Matthews & Sharpton Take ‘A Look Back At The Obama Debate Disaster’, Mediate.com, 7 oktober 2012

Jon Stewart bespot Barack Obama en diens teleprompter-verslaving, Lux et Libertas, 26 januari 2010

_____

Pim Fortuyn in debat met Ad Melkert

.
Vandaag is het precies tien jaar geleden dat Leefbaar Rotterdam als winnaar uit de bus kwam bij de gemeenteraadsverkiezingen in Rotterdam. Dit was niet slechts een locale gebeurtenis, want de lijsttrekker van de partij was Pim Fortuyn. De overwinning in Rotterdam toonde aan dat Fortuyn een goede kans maakte om de latere landelijke verkiezingen te winnen (die zouden op 15 mei 2002 plaatsvinden). Daartoe kwam het echter niet, want op 6 mei 2002 werd Pim Fortuyn vermoord door de extreem-linkse dierenactivist Volkert van der Graaf. Na de moord stapten veel potentiële Fortuyn-stemmers over op het CDA van Jan Peter Balkenende, die als lijsttrekker nauwelijks had meegedaan met de demonisering van Fortuyn, die vooral uit de linkse hoek kwam. Ook de politiek-correcte VVD-lijsttrekker Hans Dijkstal deed daar overigens aan mee (Dijkstal was na het tijdperk-Bolkestein een linksige koers met zijn partij gaan varen en verkondigde eigenlijk alleen op economisch gebied een rechts geluid).

Hieronder vindt u eerst een fragment van het historische debat dat na de gemeenteraadsverkiezingen van 6 maart 2002 plaatsvond. Daarin wordt vooral de rol van Ad Melkert belicht. Hij was destijds de landelijke lijsttrekker van de PvdA en had – net als andere Haagse kopstukken – mee gedaan aan de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen. Vervolgens vindt u een video van het volledige debat (de introductietekst van de video meldt dat het debat op 16 maart 2002 plaatsvond, maar dat is niet juist).





Opvallend is overigens dat Trouw een ingezonden artikel over de demonisering van Fortuyn in de media (geschreven door de vrijdenker Paul Frentrop) recent van haar website heeft verwijderd. U kunt het artikel echter hier terug vinden.

_____