Thom Karremans, Srebrenica en Naser Oric

.
De kans is groot dat voormalig Dutchbat-commandant Thom Karremans wordt vervolgd voor zijn rol tijdens de val van Srebrenica. De landelijke "reflectiekamer" van het Openbaar Ministerie vindt vervolging juridisch mogelijk en opportuun. Voor Nieuwsuur was dat aanleiding om gisteravond een reportage van Willem Lust uit te zenden. Daarin kwam de Bosnische moslimcommandant Naser Oric uitvoerig aan het woord. Dat Lust de moslimcommandant als gesprekspartner koos, moge opvallend worden genoemd. Oric speelde namelijk een zeer kwalijke rol in de jaren voor de val van de moslim-enclave.

Volgens Lust zaten Oric en zijn medestrijders achter "agressieve strooptochten om voedsel en wapens te veroveren bij de Serven". Dat is een nogal eufemistische omschrijving van wrede overvallen op Servische dorpen, waarbij Srebrenica als uitvalsbasis werd gebruikt. Meer dan duizend Bosnische Serviërs werden vermoord, verminkt en verkracht. Een deel van de vermoorde Serviërs werd zelfs onthoofd, onder meer door buitenlandse jihadisten (onthoofden is overigens een jihadistische traditie). Volgens de Volkskrant schepte Oric er genoegen in Servische dorpen te overvallen op orthodox-christelijke feestdagen.

"Het waren die aanvallen die de Serven woedend maakten en die Karremans tot de uitspraak brachten dat er geen good guys, bad guys waren in deze oorlog. En de Serven dus niet alleen schuldig waren", aldus Lust. De Servische verovering van Srebrenica werd dus eigenlijk uitgelokt door de oorlogsmisdagen van Oric en zijn ondergeschikten. Uiteraard is dat geen excuus voor de daaropvolgende genocide op duizenden moslimmannen, die onder leiding van de Servische generaal Ratko Mladic plaatsvond. Het maakt echter wel duidelijk dat een simplistische good guys, bad guys-benadering misplaatst is.

In 2006 werd Oric door het Joegoslavië-tribunaal tot twee jaar gevangenisstraf veroordeeld, omdat hij niet verhinderde dat Servische gevangenen door zijn ondergeschikten werden gemarteld en vermoord. Een opvallend milde straf, die uiteraard alles met het gepolitiseerde karakter van het tribunaal te maken heeft. Andere Bosnische moslims die oorlogsmisdaden begingen – zoals Rasim Delic – kregen ook opvallend milde straffen. In hoger beroep werd Oric, die door zijn slachtoffers "het Moslimbeest" wordt genoemd, zelfs vrijgesproken. Serviërs komen daarentegen niet zo makkelijk weg met hun oorlogsmisdaden.

Aan het einde van de Nieuwsuur-reportage stelt Oric dat de Nederlandse Dutchbat-soldaten "geen militaire mentaliteit" hadden. De vraag is wat Oric onder militaire mentaliteit verstaat. Zijn moslimstrijders pleegden immers ernstige oorlogsmisdaden. Dat kan men niet zeggen van de Nederlandse soldaten. Ook voor overste Karremans heeft Oric niets dan minachting. Volgens de moslimcommandant was Karremans "een militair van niks". Het is opmerkelijk dat Nieuwsuur-verslaggever Lust het aan een oorlogsmisdadiger over laat om een oordeel te vellen over Karremans. Typisch Nieuwsuur, zullen we maar zeggen.

Het grootste probleem voor Srbrenica was niet Karremans, maar de moslimstrijders onder leiding van Oric. In april 1993, ruim twee jaar voor de val van Srebrenica, maakte de Verenigde Naties van de stad een safe haven. De moslimstrijders hadden toen eigenlijk ontwapend moeten worden, maar dat gebeurde niet. Daardoor bleef de stad een uitvalsbasis voor moorddadige plundertochten. Dat zette kwaad bloed bij de Bosnische Serviërs, die in juli 1995 Srebrenica innamen en vervolgens een genocide pleegden op duizenden moslimmannen. De vraag is of het tot deze massamoord was gekomen, indien de moslimstrijders van Oric volgens afspraak waren ontwapend.

De Verenigde Staten speelden overigens ook een kwalijke rol. Hoewel er een wapenembargo gold, leverde de Clinton-regering in het geheim wapens aan de Bosnische moslims. Die wapens kwamen ook in handen van buitenlandse jihadisten, die berucht waren om hun wreedheid. Hieronder vindt u een fragment uit een documentaire over de Joegoslavische burgeroorlog. De video start vanaf 04:53, als de buitenlandse jihadisten in Bosnië worden belicht.



_____

SP vergoelijkt 'reëel bestaand socialisme'

.
Hieronder vindt u een citaat uit een artikel van Willem Melching, dat gisteren op de website van het Brabants Dagblad werd gepubliceerd. Ik heb er enkele relevante links aan toegevoegd.

Omdat de actuele partijdocumenten weinig opleveren kunnen we misschien via de visie van de SP op het socialisme in het voormalige Oostblok en het China van Mao erachter komen wat ze met socialisme bedoelen. In de sleuteltekst Op weg naar Brutopia staat direct al een interessante zinsnede: 'Het communisme, dat zich sedert 1917 als reëel bestaand politiek-economisch stelsel ontwikkelde en omstreeks 1950 over één op de drie wereldburgers regeerde, ging wereldwijd ten onder aan gebrek aan democratie, aan starheid, dirigisme en corruptie.' Kijk dat levert wat op. Het socialisme heeft 'reëel' bestaan en wel wereldwijd.

Maar de analyse van de ondergang van meer dan 70 jaar wanbeheer en slachtpartijen in de Sovjet-Unie en elders is niet heel rationeel en in het geheel niet in overeenstemming met de feiten.

Het socialisme in de Sovjet-Unie en het Oostblok is niet ten onder gegaan aan een gebrek aan democratie en corruptie. Dat denken alleen gelovige socialisten die sinds de ondergang van de Sovjet-Unie in een soort traumatische ontkenningsfase zijn blijven steken. Het socialisme is ten onder gegaan aan het socialisme! Er bestaat een brede consensus onder historici, economen en sovjetologen dat het systeem als systeem faalde en eigenlijk al vanaf 1917 ten dode was opgeschreven. Socialisme was niet een goed idee dat fout is uitgevoerd, het was vanaf de eerste dag een slecht idee.

Maar er ontbreekt nog veel meer in deze SP-versie van de geschiedenis van het socialisme. Zo blijft onvermeld dat het socialisme een ongeëvenaard track record heeft van verwoesting van het milieu, hongersnoden, moord, doodslag, terreur en regelrechte genocide.

Volgens de conservatieve schattingen van het Zwartboek van het communisme heeft het socialisme meer dan 80 miljoen slachtoffers gemaakt en dan hebben we het nog niet eens over de psychologische terreur van KGB, Stasi, IJzeren Gordijn en Muur.

De SP-weergave van het 'reëel bestaande' socialisme is vergelijkbaar met een beschrijving van het nationaal-socialisme zonder de Holocaust te vermelden. De ontkenning van de Holocaust schijnt strafbaar te zijn. Het negeren van de Goelag en de maoïstische moordpartijen is wellicht niet strafbaar, maar wel stompzinnig en kwaadaardig. Het is opmerkelijk dat een socialistische partij - die naar eigen zeggen - belang hecht aan de geschiedenis zo makkelijk over de feiten heenstapt.

Zie ook:
Dossier SP
Dossier socialisme en communisme

_____

'Plaasmoorde': de verzwegen genocide in Zuid-Afrika

.
Hieronder vindt u een filmpje over de racistische Plaasmoorde (lees: de genocide op blanken in Zuid-Afrika). Dit onderwerp krijgt opvallend weinig aandacht in de politiek-correcte media. Wie deze genocide wél aan de kaak stelt, loopt bovendien het gevaar door linkse Gutmenschen als "racist" te worden bestempeld. Schijnbaar vindt de Linkse Kerk een anti-blanke genocide een proportionele straf voor het Zuid-Afrikaanse apartheidsregime (1948-1990). Op sympathie van Gutmenschen hoeven de slachtoffers van de Plaasmoorde in ieder geval niet te rekenen. Een brute moord op een tweejarige peuter, zegt u? Dat is volgens het Linkse Evangelie het logische gevolg van een soort erfzonde.



Zie ook:
In de ban van die Boere, Derk Jan Eppink, NRC Handelsblad, 26 oktober 2011
Wilders als laatste hoop voor Afrikaners, Remco Tomesen, DePers.nl, 2 november 2011

_____

Jonge haatprediker toont genocidaal karakter van islamitisch antisemitisme

.

Hieronder vindt u een – door MEMRI vertaald – fragment van een recente uitzending op Al Rahma TV (een Egyptische televisiezender).

Zie ook:

Egypt: Muslim child preacher lovingly recalls genocidal antisemitic hadith, Robert Spencer, Jihad Watch, 16 januari 2012

Palestinian Authority Mufti calls for genocide of Jews quoting Islamic Hadith, Vlad Tepes, 15 januari 2012

“One day we shall kill all the Jews”, Sam van Rooy, Knack.be, 27 december 2011

Al-Azhar & 'De jood achter de boom', Lux et Libertas, 23 december 2011

Muslim Anti-Semitism and the Arab Spring, Daniel Greenfield, Sultan Knish, 29 november 2011

Antisemitische bloedsprookjes op Egyptische TV, Lux et Libertas, 23 juli 2011

'Joden werden naar Palestina gebracht voor het Grote Bloedbad', Lux et Libertas, 17 mei 2011

Antisemitische geschiedvervalsing op Egyptische TV-zender, Lux et Libertas, 12 januari 2011

_____

Hollywood-domoor van de week: Whoopi Goldberg

.

Volgens Hollywood nitwit Whoopi Goldberg is communisme een "geweldig concept", dat "op papier volkomen logisch" is. Dat het concept in de praktijk steeds weer opnieuw tot ellende heeft geleid, schijnt Golberg niet te interesseren. Dat Karl Marx en Friedrich Engels – de grondleggers van het socialisme/communisme – genocidale opvattingen hadden, zal de leeghoodige actrice bovendien niet weten. Wel zou zij moeten weten dat collectivistische ideologieën per definitie tot ellende leiden. Goldberg is dan ook een "idioot", aldus Michael Coren:

Zie ook:

Dossier socialisme en communisme

_____

Uri 'Armeense kwestie' Rosenthal moet zich diep schamen

.
Een passage uit een artikel van Leen van Dijke, Gert-Jan Segers en Joël Voordewind (Volkskrant.nl, 8 augustus 2011):

(...) de huidige Turkse staat voert een obsessieve strijd tegen het woord 'genocide'. Althans, als het in verband wordt gebracht met het lot van de honderdduizenden Armenen aan het begin van de 20ste eeuw. Dat die strijd zelfs in Nederland vruchten afwerpt, blijkt uit de brief die minister Rosenthal naar de Tweede Kamer stuurde. Als je de bewoordingen van de minister vertaalt naar de tweede Holocaust, namelijk die op de Joden in de Tweede Wereldoorlog, wordt duidelijk hoezeer dit kabinet zijn oren laat hangen naar de Turkse regering en haar gemankeerde versie van de geschiedenis.

Stel je het eens voor. 'Het kabinet is van mening dat er tussen 1940-1945 verschrikkelijke gebeurtenissen hebben plaatsgevonden en dat het van belang is dat Duitsers en Joden over de kwestie een dialoog aangaan. Het kabinet vindt voorts dat de Joodse kwestie onbelemmerd in Duitsland besproken en onderzocht moet kunnen worden. Duitse erkenning is echter geen harde eis. En wat de oprichting van een monument voor Joodse slachtoffers betreft, zal het kabinet hieraan geen steun dan wel medewerking verlenen, omdat dit in strijd zou zijn met de neutrale opstelling van Nederland.'

Inderdaad, niet voor te stellen. Maar als het om Armenen gaat, krijgt minister Rosenthal het allemaal uit zijn pen.

_____

'Andere Tijden', maar dan anders

.
Op 8 januari van dit jaar besteedde ik aandacht aan The Soviet Story, een zeer interessante documentaire over de Sovjet-Unie (en de overeenkomsten met nazi-Duitsland). De bijgevoegde video van die documentaire werd echter zowel op blip.tv als Vimeo verwijderd. The Soviet Story is nu echter alweer beschikbaar. Andere Tijden, maar dan zonder de vergoelijkende toon van de NPS/NTR en de VPRO (beide linksige omroepen zijn traditioneel nogal mild over communisten).

_____

'The Soviet Story': een documentaire over de Sovjet-Unie

.
Via Politically Incorrect ontdekte ik de documentaire The Soviet Story (2008) van Edvins Snore. Aan deze interessante documentaire over de Sovjet-Unie komt onder meer de voormalige Sovjet-dissident Vladimir Bukovsky aan het woord. Uiteraard worden de moorddadige Sovjet-regimes onder leiding van Vladimir Lenin en Jozef Stalin besproken. Ter sprake komt bijvoorbeeld de Holodomor, de opzettelijk door Stalin veroorzaakte hongersnood in de Oekraïne, waarbij miljoenen mensen van de honger crepeerden (of werden doodgeschoten als zij via "illegale" manieren toch aan voedsel probeerden te komen). Het is overigens opvallend dat in The Soviet Story ook de overeenkomsten tussen het socialisme/communisme en het nationaal-socialisme worden belicht. Die overeenkomsten krijgen doorgaans veel te weinig aandacht, één van de redenen waarom het socialisme en het communisme vaak worden vergoelijkt.

Update 20 mei 2011:
De video is weer beschikbaar via de Ban Koran video library.



_____

De Grote Terreur onder Jozef Stalin

Op 6 juli 2007 werd op de oude website van Lux et Libertas het onderstaande artikel gepubliceerd. Bij deze de herpublicatie.

In Trouw staat vandaag een artikel van Jelle Brandt Corstius over de Grote Terreur onder Jozef Stalin. Deze terreurcampagne begon officieus in 1934, toen de Leningradse partijfunctionaris Sergej Kirov werd vermoord. Stalin greep die gebeurtenis aan voor een grootschalige slachting onder de bevolking van de Sovjet-Unie. Aanvankelijk waren de slachtoffers vooral politieke figuren, zoals Grigori Zinovjev en Lev Kamenev. Dat veranderde toen Stalin in 1936 Genrich Jagoda — de directeur van NKVD (de voorloper van de binnenlandse veiligheidsdienst KGB) — verving door Nikolai Jezjov:

Onder Jezjov verbreedde de groep verdachten zich in feite tot de hele bevolking van de Sovjet-Unie. Elke Sovjetrepubliek kreeg een quotum opgelegd van te berechten mensen; nu was niemand veilig meer. Trojka’s – drietallen van NKVD-officieren – werden alle hoeken van het land ingestuurd om te ’berechten’ en te executeren, kinderen kregen een beloning als zij hun ouders verklikten.

Trotskisme, spionage voor kapitalistische landen, sabotage: de lijst van verzonnen beschuldigingen werd almaar langer en absurder. Esperantolezers, sporters die deelnamen aan internationale competities en postzegelverzamelaars werden als verraders bestempeld. Eén man werd gearresteerd omdat hij de broer was van de vrouw die dagelijks de melk kwam brengen bij de Duitse consul, een andere man omdat hij had gezegd dat het Fins meer naamvallen had dan het Russisch.

In zijn artikel beschrijft Brandt Corstius overigens wat met de nu 66-jarige Jevgeni Sirotinin en zijn familie gebeurde. Zijn grootvader werd geëxecuteerd, zijn vader stierf van de honger in een kamp in Kazachstan en Jevgeni zelf werd samen met zijn moeder naar Kazachstan gedeporteerd. Daar woonden moeder en zoon twaalf jaar in een barak met een aantal andere gedeporteerde families. Uiteindelijk wisten zij in 1953, kort na de dood van Stalin, naar Moskou terug te keren. Het familiegeschiedenis van Sirotinin is typerend voor de terreur onder Stalin:

’Eén dode is een tragedie. Een miljoen doden is een statistisch gegeven’, zei Stalin ooit. In het monumentale werk The Great Terror komt historicus Robert Conquest tot een totaal van 17 à 18 miljoen doden. Tel daar de slachtoffers van de collectivisatie, de hongersnood, en de terreur onder Beria bij op, dan komt het totaal aantal doden op 40 miljoen.

En terwijl in elk gehucht wel een monument staat voor de gevallenen van de Tweede Wereldoorlog - in het Russisch de Grote Vaderlandse Oorlog genoemd - moeten de slachtoffers van de politieke repressie onder het communistische regime het doen met een enkele zwerfkei, op het plein voor het hoofdkantoor van de vroegere KGB.

De misdaden die onder het regime van Stalin plaatsvonden waren in 1953 — toen Stalin overleed — al jarenlang in het Westen bekend, al wilden veel Westerse communisten deze misdaden niet geloven.

In de jaren zeventig van de vorige eeuw was er in het Westen zo veel betrouwbare informatie over de misdaden die onder Stalin hadden plaatsgevonden, dat zelfs veel communisten niet graag aan Stalin herinnerd wilden worden. Dat gold echter niet voor Daan Monjé en consorten. Monjé richtte samen met onder meer Koos van Zomeren in 1971 de Kommunistische Partij Nederland/Marxisties Leninisties op (de fonetische spelling — bijvoorbeeld "socialisties" in plaats van "socialistisch" — was toen populair in linkse kringen). Een jaar later werd de naam van de partij veranderd in Socialistiese Partij (tegenwoordig Socialistische Partij), omdat die naam wat gematigder over kwam. De ideologie bleef echter onveranderd communistisch, met als grote voorbeeld de Chinese massamoordenaar Mao Tse-tung (die onder apparatsjiks van de Socialistische Partij overigens nog steeds populair is, zo bleek recent). De bewondering voor Mao betekende echter niet dat Stalin door de lieden van de SP niet werd vereerd. Tot 1977 werden de lezers van het partijblad De Tribune maandelijks getrakteerd op redactionele aansporingen om Stalin-klassiekers als Over het dialectisch en historisch materialisme en Over de partij bij de SP te bestellen. Tot en met 1974 was zelfs het hoofd van Stalin (samen met de hoofden van Marx, Engels, Lenin en Mao) verwerkt in het logo van het blad.

Een van de vaste lezers van De Tribune destijds was Jan Marijnissen, die begin jaren zeventig lid van de SP was geworden. Hij zou er goed aan doen het eerder genoemde boek The Great Terror van de historicus Conquest te lezen en zijn politieke standpunten in de jaren zeventig van de vorige eeuw te overdenken.


_____

Dood door de overheid

.
Het onderstaande artikel heb ik in 2004 elders op het web gepubliceerd (op MediaControle, een website die niet meer bestaat). Bij deze de herpublicatie.

De Amerikaanse professor R.J. Rummel heeft in zijn boek 'Death By Government' (1994) een hitlijst samengesteld van misdadige regimes op basis van aantallen slachtoffers. Het gaat daarbij om mensen die zijn vermoord of vroegtijdig aan hun einde zijn gekomen als gevolg van doelbewuste repressie en terreur van een staatsapparaat (in strijd gesneuvelde soldaten zijn niet meegeteld). De verzamelnaam voor dat soort dodelijke overheids-activiteiten is 'democide', een wat ruimere term dan het meer bekende woord 'genocide'. Hoewel Rummel jarenlang aan zijn statistieken heeft geschaafd gaat het uiteraard om schattingen. Karel Beckman las het boek en publiceerde de resultaten op de website van Meer vrijheid. Na het lezen van het artikel van Beckman vond de redactie van MediaControle op internet de website van R.J. Rummel. Op zijn website is het boek 'Death By Government' online te lezen. Wij willen u de lijst van de - nominaal gezien - misdadigste regimes niet onthouden. Vandaar deze 'top tien':

Plaats 10: Pakistan: een militaristisch regime vermoordde in 1971 1,5 miljoen Bengalezen

Plaats 9: Polen: in de periode van 1945-1948 werden 1.585.000 leden van de Duitse minderheid vermoord

Plaats 8: Vietnam: de communisten vermoordden in de periode 1945-1987 1.678.000 mensen (exclusief het aantal gesneuvelden in de Vietnam-oorlog)

Plaats 7: Turkije: ruimde in de periode 1909-1918 pakweg 1.883.000 Armeniërs uit de weg

Plaats 6: Cambodja: de communistische Khmer Rouge doodde ruim twee miljoen mensen

Plaats 5: Japan: vermoordde in de periode 1936-1945 bijna zes miljoen mensen

Plaats 4: Nationalistisch China: onder leiding van Tjiang Kai-Sjek werden tien miljoen mensen vermoord

Plaats 3: Nationaal-socialistisch Duitsland: vermoordde 20,9 miljoen mensen

Plaats 2: Communistisch China: onder leiding van onder andere Mao Tse-Tung werden 35 miljoen mensen vermoord (exclusief de 27 miljoen mensen die stierven ten gevolge van het rampzalige landbouw-beleid begin jaren 60)

Plaats 1: Sovjet-Unie: verantwoordelijk voor ruim 62 miljoen doden

Zoals eerder vermeld is het boek van Rummel uit 1994. De 'top tien' zou er waarschijnlijk iets anders uitzien als de cijfers van de resterende negentiger jaren waren meegeteld. Het communistische Noord-Korea zou in dat geval namelijk een goede kans maken op een plaats in de top tien. Interessant is overigens ook de lijst van meest dodelijke politieke leiders. Hieronder volgt de lijst op basis van het aantal mensen die zijn gedood:

Plaats 9: Josip Tito (communist), Joegoslavië: 1.172.000

Plaats 8: Yahya Khan (militarist), Pakistan: 1.500.000

Plaats 7: Pol Pot (communist), Cambodja: 2.397.000

Plaats 6: Tojo Hideki (fascist), Japan: 3.990.000

Plaats 5: Vladimir Lenin (communist), Sovjet Unie: 4.017.000

Plaats 4: Tjiang Kai-Sjek (nationalist), China: 10.214.000

Plaats 3: Adolf Hitler (nationaal-socialist), Duitsland: 20.946.000

Plaats 2: Mao Tse-Tung (communist), China: 37.828.000 (inclusief de doden tijdens zijn guerilla-periode)

Plaats 1: Joseph Stalin (communist), Sovjet Unie: 42.672.000

Men kan ook uitrekenen wie - in verhouding tot de grootte van de onderdrukte bevolking in kwestie - de dodelijkste dictator is geweest. In dat geval belandt Pol Pot op de eerste plaats. Hij liet per jaar ruim 8 procent van zijn bevolking vermoorden. Gelukkig duurde zijn bloedig regime niet langer dan 3,8 jaar.

Zie ook:

Over de tien grootste genocides van de 20e eeuw (artikel van Karel Beckman)

Power Kills (de officiële website van R.J. Rummel, de schrijver van 'Death By Government')

Death By Government (de online-versie van dit boek op de officiële website van R.J. Rummel)

_____

Interview met Daniel Goldhagen

.
Op de website van de liberale denktank Liberales staat een interview met de Amerikaan Daniel Goldhagen, vooral bekend van diens boek Hitler's Willing Executioners (Hitlers gewillige beulen), niet te verwarren met het boek (en de gelijknamige documentaire-reeks) Hitler's Henchmen van de Duitse journalist Guido Knopp. In het betreffende interview zegt Goldhagen onder meer het volgende:

Ik ken geen enkele beweging die zo onverholen de taal van genocide spreekt
als de politieke islam, zelfs nazi-Duitsland niet. Ze verheerlijken het doden
van mensen, ze verheerlijken het martelaarschap. Zelfmoordenaars moeten gezien
worden als genocidairen. De politieke islam is een machtige, religieus
geïnspireerde ideologie van de dood. In Soedan was de politieke islam aan de
macht tijdens de genocide. Andere groepen, zoals Hamas en Hezbollah hopen
hetzelfde te realiseren. Laten we er alles aan doen om dat te voorkomen.

D66-Führer Alexander Pechtold denkt daar overigens heel anders over.

_____