.
Hieronder vindt u de nieuwste video van Pat Condell over Israël, de Verenigde Naties en de Organisatie van Islamitische Samenwerking (OIC).
Zie ook:
De V.N. mensenrechtenraad, is dat niet, Timon Dias, De Dagelijkse Standaard, 4 april 2012
Obama steunt Organisatie van Islamitische Coöperatie in strijd tegen 'islamofobie', Lux et Libertas, 6 september 2011
Waarom Israël zo vaak in VN-resoluties wordt veroordeeld, Lux et Libertas, 19 juli 2011
Wat doet Libië in de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties?!, Lux et Libertas, 27 februari 2011
Mensenrechten dreigen te worden uitgehold, Martin Janssen, Volkskrant.nl, 6 december 2010
How the U.N. Perpetuates the 'Refugee' Problem, Natan Sharansky, WSJ.com, 9 januari 2009
_____
"Ik wens iedereen die denkt dat het wel zal meevallen met de agressie van de islam veel sterkte. Zalig zijn de onnozelen van geest." - Pim Fortuyn
Posts tonen met het label OIC. Alle posts tonen
Posts tonen met het label OIC. Alle posts tonen
woensdag 11 april 2012
woensdag 14 maart 2012
Moslimlanden lopen weg uit VN-Mensenrechtenraad vanwege homorechten
.
Een week geleden was er een zitting van de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties. Ban Ki-moon en Navanethem Pillay – respectievelijk de secretaris-generaal van de VN en de Hoge Commissaris voor Mensenrechten – hielden een pleidooi voor de bescherming van homoseksuelen. Voor een grote groep afgevaardigden van (Afrikaanse) moslimlanden was dat aanleiding om weg te lopen uit de zitting. In februari hadden islamitische landen – verenigd in de Organisatie van Islamitische Samenwerking – al aangegeven geen enkele interesse te hebben in een discussie over geweld tegen homo's. In de onderstaande video kunt u de, deels gehoofddoekte, vertegenwoordigers van de moslimlanden zien weglopen.
Zie ook:
_____
dinsdag 6 september 2011
Obama steunt Organisatie van Islamitische Coöperatie in strijd tegen 'islamofobie'
.
Zes dagen geleden publiceerde ik een kritisch artikel over een Amerikaans "islamofobie"-rapport. Dezelfde dag veegde Carel Brendel de vloer aan met het rapport, in een lekker cynisch artikel dat aantoont hoe belachelijk de term "islamofobie" sowieso is. De auteurs van het rapport – waaronder de Amerikaanse Moslimbroeder Wajahat Ali – blijken overigens bondgenoten in het Witte Huis te hebben. De Obama-regering steunt namelijk de Organisatie van Islamitische Coöperatie (OIC) in haar strijd tegen "islamofobie".
De Organisatie van Islamitische Coöperatie (tot voor kort de Organisatie van de Islamitische Conferentie) is een internationale organisatie van 57 moslimlanden, die met name binnen de Verenigde Naties veel invloed heeft. Met behulp van andere ondemocratische landen, domineert de OIC zelfs de agenda van bepaalde VN-organen. Zo werden verschillende malen VN-resoluties tegen "diffamatie van religie" (lees: islamkritiek) aangenomen. Daarin werden VN-lidstaten opgeroepen wetten tegen "godslastering" (met name met betrekking tot de islam) in te voeren.
Een ander geliefd doelwit van de OIC is Israël, waarvan de vermeende mensenrechtenschendingen zelfs een vast agendapunt tijdens de bijeenkomsten van de VN-Mensenrechtenraad vormen. Israël is het enige land dat deze specifieke aandacht ten deel valt, in tegenstelling tot Noord-Korea of andere notoire mensenrechtenschenders. En dat terwijl Israël toch echt de enige democratische rechtstaat in het Midden-Oosten is (de gehypte "Arabische Lente" zal daaraan niets veranderen).
Het is schandalig dat de regering van de Verenigde Staten de Organisatie van Islamitische Coöperatie steunt in haar strijd tegen de vrijheid van meningsuiting inzake de islam. In de VS wordt de vrijheid van meningsuiting – ongeacht onderwerp – namelijk grondwettelijk beschermd door het First Amendment. Iedereen mag zeggen en schrijven wat hij of zij wil, zolang er maar niet tot geweld wordt opgeroepen. Dezelfde vrijheid wil de Obama-regering blijkbaar ontzeggen aan mensen buiten de VS.
De – door politieke correctheid verziekte – Obama-regering, probeert al jarenlang in het gevlei te komen met moslims in binnen- en buitenland. Rekening houdend met het First Amendment, moet Obamas steun aan het OIC vooral als een gebaar aan buitenlandse moslims worden gezien. Het buitenlandse beleid van de Obama-regering werd door Daniel Greenfield eens treffend als een "moslims eerst"-beleid bestempeld. Obamas steun aan het OIC past in dat desastreuze beleid. Nu maar hopen dat Obama een one term president wordt, die volgend jaar niet zal worden herkozen.
_____
Zes dagen geleden publiceerde ik een kritisch artikel over een Amerikaans "islamofobie"-rapport. Dezelfde dag veegde Carel Brendel de vloer aan met het rapport, in een lekker cynisch artikel dat aantoont hoe belachelijk de term "islamofobie" sowieso is. De auteurs van het rapport – waaronder de Amerikaanse Moslimbroeder Wajahat Ali – blijken overigens bondgenoten in het Witte Huis te hebben. De Obama-regering steunt namelijk de Organisatie van Islamitische Coöperatie (OIC) in haar strijd tegen "islamofobie".
De Organisatie van Islamitische Coöperatie (tot voor kort de Organisatie van de Islamitische Conferentie) is een internationale organisatie van 57 moslimlanden, die met name binnen de Verenigde Naties veel invloed heeft. Met behulp van andere ondemocratische landen, domineert de OIC zelfs de agenda van bepaalde VN-organen. Zo werden verschillende malen VN-resoluties tegen "diffamatie van religie" (lees: islamkritiek) aangenomen. Daarin werden VN-lidstaten opgeroepen wetten tegen "godslastering" (met name met betrekking tot de islam) in te voeren.
Een ander geliefd doelwit van de OIC is Israël, waarvan de vermeende mensenrechtenschendingen zelfs een vast agendapunt tijdens de bijeenkomsten van de VN-Mensenrechtenraad vormen. Israël is het enige land dat deze specifieke aandacht ten deel valt, in tegenstelling tot Noord-Korea of andere notoire mensenrechtenschenders. En dat terwijl Israël toch echt de enige democratische rechtstaat in het Midden-Oosten is (de gehypte "Arabische Lente" zal daaraan niets veranderen).
Het is schandalig dat de regering van de Verenigde Staten de Organisatie van Islamitische Coöperatie steunt in haar strijd tegen de vrijheid van meningsuiting inzake de islam. In de VS wordt de vrijheid van meningsuiting – ongeacht onderwerp – namelijk grondwettelijk beschermd door het First Amendment. Iedereen mag zeggen en schrijven wat hij of zij wil, zolang er maar niet tot geweld wordt opgeroepen. Dezelfde vrijheid wil de Obama-regering blijkbaar ontzeggen aan mensen buiten de VS.
De – door politieke correctheid verziekte – Obama-regering, probeert al jarenlang in het gevlei te komen met moslims in binnen- en buitenland. Rekening houdend met het First Amendment, moet Obamas steun aan het OIC vooral als een gebaar aan buitenlandse moslims worden gezien. Het buitenlandse beleid van de Obama-regering werd door Daniel Greenfield eens treffend als een "moslims eerst"-beleid bestempeld. Obamas steun aan het OIC past in dat desastreuze beleid. Nu maar hopen dat Obama een one term president wordt, die volgend jaar niet zal worden herkozen.
_____
vrijdag 14 mei 2010
Libië en andere mensenrechtenschenders gekozen in VN-Mensenrechtenraad
.
Gisteren zijn door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties 14 nieuwe leden van de VN-Mensenrechtenraad gekozen. Onder de nieuwe leden bevinden zich notoire mensenrechtenschenders als Libië, Angola, Maleisië en Mauritanië (in het laatstgenoemde land leven bijvoorbeeld meer dan een half miljoen mensen in slavernij).
De VN-Mensenrechtenraad had bij vrijheidslievende mensen al geen goede naam, door haar strijd tegen "godslastering" en haar obsessie met Israël. Desondanks vonden 155 van de 192 leden van de Algemene Vergadering het een goed idee om Libië tot de VN-Mensenrechtenraad te verkiezen. Andere mensenrechtenschenders kregen zelfs nog meer steun.
De nieuwe leden zullen in de VN-Mensenrechtenraad aanschuiven bij andere notoire mensenrechtenschenders, zoals Saoedie-Arabië, Pakistan, China en Cuba. De regimes van die landen hebben uiteraard niets met mensenrechten en misbruiken de VN-Mensenrechtenraad om de aandacht van hun eigen mensenrechtenschendingen af te leiden (door bijvoorbeeld de ene na de andere resolutie tegen Israël aan te nemen). Bovendien wordt het VN-orgaan misbruikt door de Organisatie van de Islamitische Conferentie (OIC), waar veel VN-leden lid van zijn.
Oorspronkelijk had ook het Iraanse regime van Mahmoud Ahmadinejad en consorten de ambitie lid te worden van de VN-Mensenrechtenraad. Dat zou tot nog meer imago-schade voor de VN hebben geleid (de hardhandige onderdrukking van dissidenten haalde recent immers uitgebreid het nieuws). Na protesten en vooral diplomatieke druk zag Iran af van verdere kandidaatstelling. In plaats daarvan werd Iran vorige week tevreden gesteld met een plek in de vrouwenrechten-commissie van de VN (wat uiteraard een gotspe is).
Zie ook:
Human rights groups oppose U.N. Human Rights Council seats for Qaddafi’s Libya, Angola, Mauritania, Qatar, Malaysia
Human Rights Just a Joke At the U.N.
Don't Say a Word
U.S. co-sponsors anti-free speech resolution at the UN
You Can't Say That
_____
Gisteren zijn door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties 14 nieuwe leden van de VN-Mensenrechtenraad gekozen. Onder de nieuwe leden bevinden zich notoire mensenrechtenschenders als Libië, Angola, Maleisië en Mauritanië (in het laatstgenoemde land leven bijvoorbeeld meer dan een half miljoen mensen in slavernij).
De VN-Mensenrechtenraad had bij vrijheidslievende mensen al geen goede naam, door haar strijd tegen "godslastering" en haar obsessie met Israël. Desondanks vonden 155 van de 192 leden van de Algemene Vergadering het een goed idee om Libië tot de VN-Mensenrechtenraad te verkiezen. Andere mensenrechtenschenders kregen zelfs nog meer steun.
De nieuwe leden zullen in de VN-Mensenrechtenraad aanschuiven bij andere notoire mensenrechtenschenders, zoals Saoedie-Arabië, Pakistan, China en Cuba. De regimes van die landen hebben uiteraard niets met mensenrechten en misbruiken de VN-Mensenrechtenraad om de aandacht van hun eigen mensenrechtenschendingen af te leiden (door bijvoorbeeld de ene na de andere resolutie tegen Israël aan te nemen). Bovendien wordt het VN-orgaan misbruikt door de Organisatie van de Islamitische Conferentie (OIC), waar veel VN-leden lid van zijn.
Oorspronkelijk had ook het Iraanse regime van Mahmoud Ahmadinejad en consorten de ambitie lid te worden van de VN-Mensenrechtenraad. Dat zou tot nog meer imago-schade voor de VN hebben geleid (de hardhandige onderdrukking van dissidenten haalde recent immers uitgebreid het nieuws). Na protesten en vooral diplomatieke druk zag Iran af van verdere kandidaatstelling. In plaats daarvan werd Iran vorige week tevreden gesteld met een plek in de vrouwenrechten-commissie van de VN (wat uiteraard een gotspe is).
Zie ook:
Human rights groups oppose U.N. Human Rights Council seats for Qaddafi’s Libya, Angola, Mauritania, Qatar, Malaysia
Human Rights Just a Joke At the U.N.
Don't Say a Word
U.S. co-sponsors anti-free speech resolution at the UN
You Can't Say That
_____
zondag 21 februari 2010
Hussain geeft toe zijn sympathie te hebben betuigd aan Al-Arian
.
Bij deze de zovéélste update over het schandaal rond Rashad Hussain, tot voor kort staflid van Barack Obama en recent door laatstgenoemde benoemd tot gezant voor de Organisatie van de Islamitische Conferentie (een organisatie met veel macht binnen de Verenigde Naties). Rashad Hussain heeft vrijdag uiteindelijk toegegeven dat hij in 2004 zijn sympathie betuigde voor Sami Al-Arian, een fondsenwerver voor de Palestijnse Islamitische Jihad (onder meer verantwoordelijk voor veel zelfmoordaanslagen in Israël).
Hat tip (voor deze link) ter attentie van een van de redacteuren van Het Vrije Volk.
_____
Bij deze de zovéélste update over het schandaal rond Rashad Hussain, tot voor kort staflid van Barack Obama en recent door laatstgenoemde benoemd tot gezant voor de Organisatie van de Islamitische Conferentie (een organisatie met veel macht binnen de Verenigde Naties). Rashad Hussain heeft vrijdag uiteindelijk toegegeven dat hij in 2004 zijn sympathie betuigde voor Sami Al-Arian, een fondsenwerver voor de Palestijnse Islamitische Jihad (onder meer verantwoordelijk voor veel zelfmoordaanslagen in Israël).
Hat tip (voor deze link) ter attentie van een van de redacteuren van Het Vrije Volk.
_____
woensdag 17 februari 2010
Video over schandaal rond Rashad Hussain
.
In de vorige publicatie besteedde ik aandacht aan de benoeming van Rashad Hussain tot VS-gezant voor de Organisatie van de Islamitische Conferentie (OIC). Dat Barack Obama deze radicale moslim tot gezant heeft benoemd is veelzeggend. Obama toont daarmee eens te meer aan dat hij een islam-apologeet is. In de onderstaande video bespreken Megyn Kelly en Monica Crowley het schandaal rond Hussain (vanaf 0:28).
_____
In de vorige publicatie besteedde ik aandacht aan de benoeming van Rashad Hussain tot VS-gezant voor de Organisatie van de Islamitische Conferentie (OIC). Dat Barack Obama deze radicale moslim tot gezant heeft benoemd is veelzeggend. Obama toont daarmee eens te meer aan dat hij een islam-apologeet is. In de onderstaande video bespreken Megyn Kelly en Monica Crowley het schandaal rond Hussain (vanaf 0:28).
_____
Barack Obama benoemt radicale moslim tot gezant voor de Organisatie van de Islamitische Conferentie
.
De Amerikaanse president Barack Obama heeft Rashad Hussain benoemd tot nieuwe gezant voor de Organisatie van de Islamitische Conferentie (OIC). De OIC is een samenwerkingsverband van 57 islamitische landen, die met name via de Verenigde Naties probeert blasfemie (lees: islam-kritiek) wereldwijd te verbieden. Obama maakte de benoeming afgelopen zaterdag bekend en bestempelde Rashad daarbij als "een trouwe medewerker" (Rashad behoorde reeds voor zijn benoeming tot de staf van Obama). Opvallend was bovendien dat Obama hem als "een hafiz van de koran" omschreef, iemand die de koran uit zijn hoofd kan reciteren. Rashad is dus een zeer vrome moslim.
In 2004 betuigde Rashad Hussain (in bijzijn van geloofsgenoten) zijn solidariteit met Sami Al-Arian, een fondsenwerver voor de Palestijnse Islamitische Jihad (PIJ). Al-Arian was destijds in de Verenigde Staten aangeklaagd wegens het steunen van deze terroristische organisatie. Volgens Obamas nieuwe gezant voor de OIC was de vervolging van Al-Arian echter politiek gemotiveerd. In 2006 werd Al-Arian, nadat hij had bekend, veroordeeld tot een gevangenisstraf van 57 maanden. Van een politiek proces was geen sprake. Ondertussen wordt er overigens hard gewerkt de digitale sporen van Hussains steunbetuiging aan Al-Arian te verdoezelen, maar dat is een ander verhaal.
Hussains steunbetuiging aan Al-Arian is overigens geen "incident". Hussain heeft namelijk nauwe banden met de Moslimbroederschap. Deze wereldwijde beweging heeft als motto: "God is ons doel. De Profeet is onze leider. De Koran is onze wet. De strijd is onze manier. Voor God sterven is onze hoogste verwachting." Het is dan ook opvallend dat Barack Obama juist een sympathisant van deze verwerpelijke beweging gezant voor de Organisatie van Islamitische landen maakt (en hem eerder tot zijn staf benoemde).
De benoeming van Rashad Hussain staat niet op zich. Om een of andere reden omringt Obama zich graag met foute lieden. Zo was de antisemitische complotdenker Jeremiah Wright twintig jaar lang zijn dominee (Obama noemde Wright zelfs zijn "spirituele mentor"). Bovendien begon Obamas politieke carriëre met een bijeenkomst in het huis van de voormalige extreem-linkse terrorist Bill Ayers. En zo heeft Obama nog veel meer foute vrienden (zoals Rashid Khalidi, Dalia Mogahed, Van Jones, et cetera). Daarvan leest u echter nauwelijks of niets in de Nederlandse "kwaliteitskranten". De journalisten daarvan hebben het namelijk veel te druk met het ophemelen van "The Obamessiah".
_____
De Amerikaanse president Barack Obama heeft Rashad Hussain benoemd tot nieuwe gezant voor de Organisatie van de Islamitische Conferentie (OIC). De OIC is een samenwerkingsverband van 57 islamitische landen, die met name via de Verenigde Naties probeert blasfemie (lees: islam-kritiek) wereldwijd te verbieden. Obama maakte de benoeming afgelopen zaterdag bekend en bestempelde Rashad daarbij als "een trouwe medewerker" (Rashad behoorde reeds voor zijn benoeming tot de staf van Obama). Opvallend was bovendien dat Obama hem als "een hafiz van de koran" omschreef, iemand die de koran uit zijn hoofd kan reciteren. Rashad is dus een zeer vrome moslim.
In 2004 betuigde Rashad Hussain (in bijzijn van geloofsgenoten) zijn solidariteit met Sami Al-Arian, een fondsenwerver voor de Palestijnse Islamitische Jihad (PIJ). Al-Arian was destijds in de Verenigde Staten aangeklaagd wegens het steunen van deze terroristische organisatie. Volgens Obamas nieuwe gezant voor de OIC was de vervolging van Al-Arian echter politiek gemotiveerd. In 2006 werd Al-Arian, nadat hij had bekend, veroordeeld tot een gevangenisstraf van 57 maanden. Van een politiek proces was geen sprake. Ondertussen wordt er overigens hard gewerkt de digitale sporen van Hussains steunbetuiging aan Al-Arian te verdoezelen, maar dat is een ander verhaal.
Hussains steunbetuiging aan Al-Arian is overigens geen "incident". Hussain heeft namelijk nauwe banden met de Moslimbroederschap. Deze wereldwijde beweging heeft als motto: "God is ons doel. De Profeet is onze leider. De Koran is onze wet. De strijd is onze manier. Voor God sterven is onze hoogste verwachting." Het is dan ook opvallend dat Barack Obama juist een sympathisant van deze verwerpelijke beweging gezant voor de Organisatie van Islamitische landen maakt (en hem eerder tot zijn staf benoemde).
De benoeming van Rashad Hussain staat niet op zich. Om een of andere reden omringt Obama zich graag met foute lieden. Zo was de antisemitische complotdenker Jeremiah Wright twintig jaar lang zijn dominee (Obama noemde Wright zelfs zijn "spirituele mentor"). Bovendien begon Obamas politieke carriëre met een bijeenkomst in het huis van de voormalige extreem-linkse terrorist Bill Ayers. En zo heeft Obama nog veel meer foute vrienden (zoals Rashid Khalidi, Dalia Mogahed, Van Jones, et cetera). Daarvan leest u echter nauwelijks of niets in de Nederlandse "kwaliteitskranten". De journalisten daarvan hebben het namelijk veel te druk met het ophemelen van "The Obamessiah".
_____
dinsdag 19 januari 2010
Mensenrechtenraad VN neemt resolutie tegen 'godslastering' aan
.
Op 31 maart 2007 werd op de oude website van Lux et Libertas het onderstaande artikel gepubliceerd. Bij deze de herpublicatie.
Afgelopen dinsdag berichtte Lux et Libertas over een toespraak die Hillel Neuer - de directeur van UN Watch - op 23 maart van dit jaar een toespraak 'mocht' houden voor de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties. Daarin nam Neuer de Mensenrechtenraad eens kritisch onder de loep. Luis Alfonso de Alba, de president van de Mensenrechtenraad, reageerde furieus en zei dat hij vergelijkbare toespraken in de toekomst niet meer zou toestaan. UN Watch stelde vervolgens een video samen met fragmenten van toespraken van leden van de Mensenrechtenraad die Luis Alfonso de Alba wel toelaatbaat vond, bijvoorbeeld met jodenhaat en homohaat als inhoud (zie ook LGF, NederOpinie, The New York Sun en The Wall Street Journal). Dit alles toont nog maar eens aan dat de Mensenrechtenraad zich helemaal niet om mensenrechten bekommert en slechts een propagandakanaal is voor misdadige regimes. Dat blijkt ook vandaag weer eens, uit een artikel in het Nederlands Dagblad. Lees maar:
Islamitische landen hebben gisteren een resolutie door de VN-Mensenrechtenraad gedrukt waarin wordt aangedrongen op een wereldwijd verbod op publiekelijke godslastering.
De resolutie was een initiatief van de Organisatie van de Islamitische Conferentie (OIC), als reactie op een wereldwijde 'campagne' tegen moslims en de islam die sinds de aanslagen van 11 september 2001 aan de gang zou zijn.
In de resolutie wordt ernstige bezorgdheid uitgesproken over pogingen om de islam in verband te brengen met terrorisme, geweld en mensenrechtenschendingen. Andere godsdiensten dan de islam worden in de verklaring niet bij naam genoemd.
Deze resolutie is voor veel Nederlanders - die onder invloed van de linkse media vaak een "warm gevoel" krijgen bij de Verenigde Naties - wellicht opmerkelijk, maar voor goed geïnformeerde mensen niet verrassend. Misdadige regimes - vaak regimes van islamitische landen - domineren namelijk de Verenigde Naties en dat geldt zeker voor de Mensenrechtenraad. Dat blijkt overigens ook uit de stemverhouding over de resolutie tegen "godslastering":
De resolutie werd met 24 stemmen voor en 14 stemmen tegen aangenomen. Behalve de Europese landen stemden ook Canada, Japan en Zuid-Korea tegen, omdat de resolutie te veel nadruk legt op de islam en omdat ze in strijd is met grondrechten, zoals de vrijheid van meningsuiting.
_____
Op 31 maart 2007 werd op de oude website van Lux et Libertas het onderstaande artikel gepubliceerd. Bij deze de herpublicatie.
Afgelopen dinsdag berichtte Lux et Libertas over een toespraak die Hillel Neuer - de directeur van UN Watch - op 23 maart van dit jaar een toespraak 'mocht' houden voor de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties. Daarin nam Neuer de Mensenrechtenraad eens kritisch onder de loep. Luis Alfonso de Alba, de president van de Mensenrechtenraad, reageerde furieus en zei dat hij vergelijkbare toespraken in de toekomst niet meer zou toestaan. UN Watch stelde vervolgens een video samen met fragmenten van toespraken van leden van de Mensenrechtenraad die Luis Alfonso de Alba wel toelaatbaat vond, bijvoorbeeld met jodenhaat en homohaat als inhoud (zie ook LGF, NederOpinie, The New York Sun en The Wall Street Journal). Dit alles toont nog maar eens aan dat de Mensenrechtenraad zich helemaal niet om mensenrechten bekommert en slechts een propagandakanaal is voor misdadige regimes. Dat blijkt ook vandaag weer eens, uit een artikel in het Nederlands Dagblad. Lees maar:
Islamitische landen hebben gisteren een resolutie door de VN-Mensenrechtenraad gedrukt waarin wordt aangedrongen op een wereldwijd verbod op publiekelijke godslastering.
De resolutie was een initiatief van de Organisatie van de Islamitische Conferentie (OIC), als reactie op een wereldwijde 'campagne' tegen moslims en de islam die sinds de aanslagen van 11 september 2001 aan de gang zou zijn.
In de resolutie wordt ernstige bezorgdheid uitgesproken over pogingen om de islam in verband te brengen met terrorisme, geweld en mensenrechtenschendingen. Andere godsdiensten dan de islam worden in de verklaring niet bij naam genoemd.
Deze resolutie is voor veel Nederlanders - die onder invloed van de linkse media vaak een "warm gevoel" krijgen bij de Verenigde Naties - wellicht opmerkelijk, maar voor goed geïnformeerde mensen niet verrassend. Misdadige regimes - vaak regimes van islamitische landen - domineren namelijk de Verenigde Naties en dat geldt zeker voor de Mensenrechtenraad. Dat blijkt overigens ook uit de stemverhouding over de resolutie tegen "godslastering":
De resolutie werd met 24 stemmen voor en 14 stemmen tegen aangenomen. Behalve de Europese landen stemden ook Canada, Japan en Zuid-Korea tegen, omdat de resolutie te veel nadruk legt op de islam en omdat ze in strijd is met grondrechten, zoals de vrijheid van meningsuiting.
_____
Abonneren op:
Posts (Atom)