.
Hieronder vindt u een citaat uit een uitstekend
artikel
van
Ronald
Buijt (Leefbaar Rotterdam), dat afgelopen zaterdag nota bene
op de
VARA-website
Joop.nl
werd gepubliceerd.
En zo heeft Geert Wilders wederom heel politiek Den Haag op zijn kop gezet. De opluchting over het verdwijnen van de PVV uit het centrum van de macht neemt buitenproportionele vormen aan. Werkelijk in ieder programma, in iedere column, op iedere nieuwssite wordt de kachel met Wilders aangemaakt. Alle Wilders-haters wrijven zich in de handen en spreken openlijk over het einde van de PVV. Velen spreken zelfs al van de Partij Voltooid Verleden tijd.
Hoe anders zal de praktijk op 12 september zijn. Allereerst is er gewoon een basis van 10 zekere zetels. Mensen die hoe dan ook op Wilders gaan stemmen. Daarnaast is de PVV sinds de val van het kabinet slechts 2 zetels gezakt in de peiling. Dit ondanks een lawine aan negatieve publiciteit. En reken maar dat Wilders er in slaagt zijn doelgroep duidelijk te maken dat de verkiezingen feitelijk een referendum zijn of je vóór of tégen de dictaten uit Brussel bent. Of het terecht is dat miljarden van het belastinggeld van Henk en Ingrid naar Griekenland gaan terwijl wij in Nederland de broekriem moeten aanhalen.
Wilders wist dat wanneer
hij zou stoppen met gedogen het in principe afgelopen zou zijn
met zijn invloed op de macht. Dit geeft dus aan dat hij oprecht
de voorgestelde bezuinigingen niet voor zijn rekening kon nemen.
Waar anderen in zo’n geval geroemd zouden worden dat zij niet
ter wille van het pluche alles maar slikken werd Wilders weggezet
als een wegloper.
Wilders wilde dus oprecht
het Catshuis-pakket niet voor zijn rekening nemen. Hij was er
trots op dat er sinds de gedoogconstructie eindelijk werd
ingegrepen bij de publieke omroep, de cultuursubsidies werden
aangepakt, er gekort werd op ontwikkelingssamenwerking, er
minimumstraffen zouden worden ingevoerd en ga zo maar verder.
Maar hij merkte ook dat veel van zijn binnengehaalde punten bij
de formatie op gebied van immigratie door de Europese regels niet
uitvoerbaar bleken. Hij kwam dus in de situatie dat hij wel de
lasten (zware bezuinigingen) voor zijn rekening moest nemen maar
niet de lusten (strengere immigratie, meer politieagenten, meer
handen aan het bed) daar tegenover kon zetten.
Ja, regeren is een kwestie
van geven en nemen. Maar het werd voor Wilders wel erg veel geven
en bar weinig nemen. Ook dat geven werd bij Wilders nimmer in de
juiste context geplaatst. Waar het in Nederland gebruikelijk is
dat partijen die in Nederland willen regeren moeten geven en
nemen werd het geven van Wilders onnoemelijk breed uitgemeten en
consequent als kiezersbedrog gepresenteerd. Dat Wilders de eis
van '65=65' bij de formatie snel liet vallen en de aanbesteding
van het OV weggaf wordt hem tot de dag van vandaag aangerekend
terwijl dit bij andere partijen nu eenmaal als inherent aan het
smeden van een coalitie wordt geaccepteerd.
Zie ook:
_____
