NRC Handelsblad: 'molensteen voor de geest'

. 

Een citaat uit een artikel over NRC Handelsblad van Carel Brendel: 

De krant heeft in de afgelopen tien jaar stuivertje gewisseld met de Volkskrant. Vergeleken met andere kranten was de NRC veelzijdig en liberaal. De ‘verzuurde’ Volkskrant fungeerde ondertussen als bijwagen van de linkse politiek en vakbeweging. Inmiddels zijn de rollen omgedraaid. Bij de Volkskrant gingen de luiken open, kwam er ruimte voor diverse meningen, terwijl bij de NRC ‘licht en vrijheid’ juist in het nauw kwamen. Ze maakten na 11 september 2001 plaats voor een hardnekkige drang om de lievelingsprojecten van de bestuurlijke en maatschappelijke bovenlaag, zoals het multiculturalisme en de Europese eenwording, te verdedigen. In mijn omgeving zijn veel mensen daarom afgehaakt als NRC-abonnee. Maar het kan natuurlijk zijn dat de krant buiten mijn gezichtsveld andere lezers heeft aangetrokken, die op hun beurt de vernieuwingen bij de Volkskrant niet trekken.

Een dramatisch momentopname was er op 6 mei 2002. Die middag verscheen het beruchte hoofdartikel van Folkert Jensma, waarin hij het cultuurrelativisme verdedigde tegen de islamkritiek van Pim Fortuyn. “Het is de trots van Nederland dat we hier juist niet de ene cultuur beter vinden dan de ander. Dat we hier mensen gelijk behandelen in een open samenleving. Dat we ons hier de xenofoben en racisten van het lijf wensen te houden. Het is een grote schande dat we zestig jaar na dato een politicus in ons midden daaraan moeten herinneren.”

Uitgerekend die dag werd Fortuyn vermoord door de milieu-extremist Volkert van der Graaf. Dat kon Jensma uiteraard niet weten. Merkwaardig was wel dat hij het cultuurrelativisme verdedigde naar aanleiding van Bevrijdingsdag. Op 5 mei immers viert Nederland de verdwijning van de nationaalsocialistische cultuur, die beslist niet gelijkwaardig is aan alle andere culturen.

De NRC kreeg veel opzeggingen na dit ongelukkig getimede commentaar. Zelf hield ik het nog enkele jaren vol. Mijn opzegmoment kwam in het najaar van 2007, toen onderzoeksjournalist Joep Dohmen op grond van dubieuze gegevens van het Meldpunt Discriminatie Internet (MDI) allerlei vrijdenkende websites associeerde met extreemrechts. 

Zie ook: 

Dossier NRC Handelsblad

Dossier journalistiek

_____

Martin Bosma over de feitenvrije journalistiek van NRC Handelsblad

. 

Afgelopen zaterdag publiceerde het politiek-correct roddelblaadje NRC Handelsblad een repliek van PVV-Kamerlid Martin Bosma op aantijgingen in een feitenvrije column van Folkert Jensma. Hieronder vindt u een citaat daarvan. 

‘Voor de PVV is de rechtsstaat maar moeilijk’, staat boven de column van Folkert Jensma van 26 november. Toe maar. Meestal bestaat PVV-bashen uit niet meer dan wat populistische kretologie. Zou de oud-hoofdredacteur van deze krant er wel in slagen een aanval van enig intellectueel niveau te produceren?

De centrale stelling van het stuk luidt: „In Bosma’s boek worden lijsten bepleit van mensen die de verkeerde mening aanhangen of die het land ‘verraden’ aan de moslims. Deze mensen moeten uit hun beroep worden gezet.” Dat heeft tal van gevolgen: „Op internet worden deze lijsten enthousiast bijgehouden op satirisch bedoelde websites.” Overal in Nederland zijn intolerante PVV’ers op jacht naar andersdenkenden. „Onverbloemd McCarthyisme”, heet dat in Jensma-land. En dat allemaal met mijn boek in de hand.

In mijn boek roep ik nergens op tot welke lijsten dan ook. Ik spreek nergens over een ‘verkeerde mening’. Ik schrijf nergens in mijn boek iets over ‘het land verraden’ – ik gebruik zelfs nergens het woord ‘verraden’. Ik pleit evenmin voor het uit hun beroep zetten van wie dan ook. Nergens heb ik het in mijn boek over ‘de’ moslims. Ik begrijp de hunkering naar een vijand die spreekt over ‘de’ moslims. Dan kan de morele superioriteit weer uit de kast gehaald worden. Die tokkies zijn zo onbeschaafd.

Hoe komt Jensma aan zijn lijstjesverhaal? Heel simpel: gecopy-pastet van Elsbeth Etty. Die berichtte op 19 oktober 2010 dat mijn boek oproept tot het maken van lijsten. „Zij moeten weggezuiverd worden… ” Aldus de voormalig adjunct-hoofdredacteur van volksdagblad De Waarheid, wier achtervolgingswaanzin met plezier gerecycled wordt door Jensma, die de rechtsstaat verdedigt.

Jensma weer: „Achter deze houding ligt een klassieke samenzweringstheorie. Hierin is Adolf Hitler volgens Bosma een echte socialist. Daarmee is links, of wie daarvoor wordt uitgescholden, geherdefinieerd als volksvijand.”

Ik ken mijn linkse pappenheimers en hun voorliefde dissidenten weg te zetten als gestoorde complotdenkers. Daarom schreef ik in mijn boek: „Is dit een complot? Zweren mensen samen in achterafzaaltjes? Nee, het zijn gewoon de gedeelde normen en waarden van een kleine groep mensen…”

Ik definieer links nergens als ‘volksvijand’. Ook daarvan is paranoiaprinses Etty de bron. De column van Jensma staat ook op nrc.nl en linkt naar de column van Etty van 5 oktober 2010 (afgewezen door de krant, maar terug te lezen op nrc.nl). Daarin legt zij mij het woord ‘volksvijand’ drie keer in de mond en introduceert zij tevens de ‘lijsten’-canard. Het stuk van Jensma is dus de derde NRC-column die melding maakt van ‘lijsten’. NRC Handelsblad schrijft graag dat Nederland in zichzelf gekeerd is vanwege de PVV; de waarheid is dat NRC’s politiek-correcte columnistenbestand in zichzelf gekeerd is. Men schrijft elkaar over en praat elkaar klakkeloos na.

Hitler als socialist betitelen is verre van origineel. De hoofdredacteur van de NRC tijdens de bezetting deed dat ook, alsmede (in 1940) de VARA en (voor de oorlog) Joop den Uyl. Herdefinieerden zij daarmee links tot volksvijand? Nee hoor, zij zagen het nationaal-socialisme als een vorm van socialisme. En dat is volledig juist. Er zijn stapels boeken over geschreven. In mijn boek wijd ik er een heel hoofdstuk aan, met 116 voetnoten. Zeg maar waar het niet klopt. 

Zie ook: 

Dossier NRC Handelsblad

Dossier nationaal-socialisme

_____