Monique Samuel vraagt Tofik Dibi uit de kast te komen

. 

Hieronder vindt u een citaat uit het artikel Beken Kleur, Tofik Dibi van de Egyptisch-Nederlandse lesbienne Monique Samuel (zij is koptisch-christelijk). Ik heb er enkele relevante links aan toegevoegd. 

Zodra ik Tofik Dibi vroeg om in de uitzending van De Halve Maan uit de kast te komen, werd het publiek onrustig en de sfeer aan de vrolijke, ietwat chaotische, tafel haast intimiderend grimmig. 

(...)

Na de uitzending viel mij zowel bijval, als ook veel kritiek ten deel. Ik zou mensen ‘outen’ en Dibi met rust moeten laten. En natuurlijk noemden sommigen het ook ‘een vuile pottenstreek’.

,,Dit heb je voorbereid, hè? Wat weet jij nou van mij?!” vroeg Dibi. ,,Wat doet het ertoe of ik homo ben of hetero of biseksueel?” 

Ja, deed het er maar niets toe. Maar dat doet het wel. 

Juist diezelfde dag stond er in nrc.next een interview met documentairemaker Chris Belloni die naar Marokko moest reizen om voor Nederlandse schoolkinderen een film over moslimhomo’s te kunnen maken. In Nederland durfde geen moslimhomo te praten, nee – ook niet anoniem. 

Het is dezelfde angst die ik in de onrustig knipperende ogen van Tofik Dibi zie, die eigenlijk nooit iemand recht aankijkt. 

Zie ook: 

Dossier homohaat

Dossier islam

_____

Werving gastarbeiders niet de belangrijkste oorzaak van massa-immigratie

.
Hieronder vindt u een passage uit het boek De schijn-élite van de valse munters (2010) van Martin Bosma. Ik heb daaraan een link toegevoegd naar een pdf-bestand, dat ik via een weblog vond.

De werving van gastarbeiders is in 1975, vlak na de oliecrisis, tot een eind gekomen. De toestroom is voortaan vooral toe te schrijven aan wat eufemistisch heet ‘gezinsvorming en -hereniging’, oftwel de mogelijkheid van elke buitenlander om zijn familie naar Nederland te halen. Daarbij komen dan nog de zogeheten regulariseringen, oftewel: om de zoveel jaar een generaal pardon.

Dankzij al deze welbewuste en weloverwogen regeringsmaatregelen wordt een kleine groep gastarbeiders omgetoverd tot een forse bevolkingsgroep, bestaande uit onder anderen een miljoen moslims. In 1973 bedraagt het aantal Marokkanen 22.000. De meeste leden (50 tot 70 procent) van de eerste groep gastarbeiders zijn dan alweer teruggegaan naar Marokko, of zouden dat nog doen. Anno 2010 zijn er 350.000 Marokkanen legaal in Nederland. Oftewel, de toestroom vanaf 1975 is volledig te wijten aan beleid. Niet aan globalisering of aan andere natuurverschijnselen.

Alle waarschuwingen zijn in de wind geslagen. Pieter Lakeman vraagt zich in zijn baanbrekende studie Binnen zonder kloppen af hoe het zover is gekomen. Volgens hem voltrekt zich rond 1975 een enorme verandering in de Nederlandse maatschappij. Lakeman trekt een parallel met het mccarthyisme in de Verenigde Staten. Wie zich niet conformeert, wordt vanaf nu voor racist uitgemaakt. ‘Hoewel het intimiderend karakter identiek was aan het oorspronkelijke mccarthyisme, waren er ook belangrijke verschillen. In de VS waren linkse intellectuelen (…) het slachtoffer, terwijl bij de Nederlandse campagnes linkse intellectuelen juist de drijvende krachten achter deze terreurbeweging waren.’

Zie ook:
Linkse journalisten bestreden DS'70 vanwege kritiek op massa-immigratie, Lux et Libertas, 13 september 2011
Meeste Marokkanen uit het Rifgebergte geen nakomelingen van 'gastarbeiders', Lux et Libertas, 29 april 2010
Het was 23 november 1983, therealshowstopper, 28 november 2009
Debat over immigratie gesmoord door 'linkse kerk', Jaco Alberts, NRC.nl, 30 juli 2002
De demonisering van Pim Fortuyn, Paul Frentrop, Trouw, 11 mei 2002


_____

Homoseksuele moslims worden uitgehuwelijkt

Dagblad De Pers meldde afgelopen dinsdag het volgende (via NRP):

Homoseksuele islamitische jongeren moeten trouwen met een partner van het andere geslacht, omdat de familie zich schaamt voor hun geaardheid.

Jaarlijks keren enkele tientallen jongeren niet meer terug van hun zomervakanties uit Marokko of Turkije. Een groot deel daarvan is homoseksueel. Dat wordt bevestigd door verschillende instanties.

Veel islamitische ouders accepteren de geaardheid van hun homoseksuele kinderen niet en huwelijken ze uit.

Dit is dus Nederland anno 2010, mede mogelijk gemaakt door de vele cultuur-relativistische multikul-adepten in ons land.

In 2002 schreef Hafid Bouazza het volgende:

Hoewel er vroeger een grote hoeveelheid prachtige homo-erotische poëzie is geschreven en er een levendige homocultuur was, is dit wat de islam over homoseksualiteit te zeggen heeft: mag niet. Laten we onszelf niet voor de gek houden: er zal geen enkele imam te vinden zijn die het voor homoseksuelen zal opnemen. Er zal geen islamitische Jos Brink opstaan. Het enige wat een imam aan advies heeft, is dat een homo zich moet inhouden en veel vasten.

Homo's zullen zich niet via de islam moeten emanciperen, maar ondanks de islam. Dus ik heb alleen dit te zeggen: islamitische homo's van Nederland verenigt u! Wat een kostelijk schouwspel zou dat zijn: een massale `uit-de-kast-treding' van de bevende moslims. Ik verheug mij op het eerste islamitische paar dat, gehuld in djellaba en wel, of zelfs met hoofddoek, elkaar kust op straat. Er moet een revolutie komen, een Arabische homocultuur is een verrijking, al was het alleen maar omdat dit het straatbeeld ten goede zal komen: fladderaars tussen de hoofddoekjes; mannen met hennaversieringen en vrouwen die wijdbeens zitten.

Er zal niks veranderen zonder een opstand.

Zie ook:

Ook homo’s worden uitgehuwelijkt!

Noem me niet zo

Laat homo’s met rust, dat is cultuur

Anti-homo-moslima presenteert dag tegen 'intolerantie'

Homoseksuelen vluchten voor de islam

_____